To nie hotel, to Twój dom – w Neketinu czeka na Ciebie więcej niż gościnność rodziny.

W moim domu twoja rodzina nie będzie się już pojawiać jak w hotelu.
Żeby więcej twoich krewnych nie widziałam pod naszym dachem, to nie jest dla nich pensjonat! żona miała już dość wymagań gości

Nikt się nie spieszył, ale gdy tylko Kinga zdobyła dyplom psychologa, Tadeusz natychmiast się jej oświadczył, tak bardzo tego pragnęła. Ślub był skromny. Ciotka i wujek Tadka zaproponowali, by zaoszczędzone i otrzymane w prezencie pieniądze przeznaczyli na własne życie.

I tak Tadeusz został właścicielem niewielkiej działki pod miastem. Rodzice Kingi sprzedali samochód i przekazali parze młodej środki na budowę, tym bardziej że auto w mieście nie było im aż tak potrzebne.

Kinga trochę bała się życia na przedmieściach myślała o studni, awariach prądu, hodowli kur i paleniu w piecu. Tadeusz zaśmiał się i powiedział, że to nie czasy PRL-u, a za mniejszą sumę niż kosztowałoby mieszkanie w mieście, będą mieli pełen komfort i dużo przestrzeni.

Dom stanął zadziwiająco szybko. Pomogło to, że Tadeusz dostał awans w pracy, a Kinga zaczęła prowadzić konsultacje online. Rodzice wsparli ich finansowo, jak tylko mogli, a wujek z ciotką też nie pozostali obojętni.

Helena Aleksandrowna często zaglądała na budowę pod różnymi pretekstami. Raz wpadła, by polecić ulubiony kolor farby, innym razem idealną lampę. Miała dobre intencje, ale z czasem Kinga poczuła, że ich prywatna przestrzeń się kurczy. Aż pewnego dnia zupełnie zniknęła, gdy Marek Juriewicz zatrzymał się u nich w prawie gotowym domu bez uprzedzenia. Miał sprawy w okolicy, zaciągnął się do późna i postanowił przenocować u siostrzeńca.

Gdyby chociaż dał znać, byłoby pół biedy. Ale tak przestraszył Kingę swoją obecnością, że od tamtej pory zawsze pytała, czy w pokoju ktoś jest, zanim do niego weszła.

Dzieciaki, nie taszczcie tam rzeczy Helena Aleksandrowna kierowała torbami dzieci i skierowała je do zapasowej sypialni. Szybciej, bo produkty się zepsują, zanim się tu rozgościcie! Kinga, zrób im miejsce w lodówce, niech swoje rzeczy tam wsadzą wydała polecenie gospodyni.

Kingę zdziwiło, że ludzie przywieźli własne jedzenie, ale pomyślała, że może chcą je wspólnie zjeść.

No już, dzieci, rozgośćcie się. Kinga wam wszystko poda, czujcie się jak u siebie Helena Aleksandrowna wciąż krzątała się jak wiatr.

Marek Juriewicz już odpoczywał, przeskakując kanały w telewizji. Poprosił Tadka, by nalał mu koniaku, który jak przypomniał sobie dostał w pracy. Tadeusz wrócił z butelką i dwoma kieliszkami.

Wojtku, niech dziewczyny się martwią, chodź do nas, tu jest nasza atmosfera! wołał Marek Juriewicz do syna.

Gdy wszyscy się rozpakowali, był już późny wieczór. Kinga biegała, szukając kapci dla gości, ciepłych skarpet na zimno czy lekkiego koca na upał. Z przerażeniem przypomniała sobie słowa Oli, że przyjechali nie na długo, i miała nadzieję, że to tylko słowa. Kto przyjeżdża na tydzień na uroczyste otwarcie nowego domu? Nie podobało jej się, że sami zajęli pokój, który Kinga planowała na dziecięcy. Tymczasem na piętrze był już gościnny pokój.

Kinga, pomóc ci? zapytał mąż.
W końcu ktoś się zainteresował odparła cicho. Od nich skinęła głową w stronę stołu pomocy nie doczekasz.

No dobra, wytrzymaj, nie są aż tak nachalni uśmiechnął się Tadeusz i zabrał się za obieranie ziemniaków.
Dzięki odpowiedziała Kinga, mrugając do niego.

Do obiadu krewnym się znudziło i wyszli na spacer, a po włóczeniu się po lesie rozeszli się do pokojów, jak to ujęła Helena Aleksandrowna, na drzemkę.

Tadziu, obudź nas, jeśli do piątej nie wstaniemy, żeby do szóstej być przy stole zmęczonym głosem pogłaskała go po policzku i poszła do swojego pokoju.

To danie z ryby z uśmiechem powiedziała Kinga. Trochę jak pasztet, trochę jak suflet, bardzo delikatne. Spróbuj. Podniosła talerz i podała Oli.
O nie, Wojtkowi tego nie wolno, a Saszę uczula łosoś!
Tam jest łosoś przestraszyła się Kinga.
I jemu też, wszystkie czerwone ryby ciągnęła Ola, kręcąc głową. A co to za pyszności?
To skrzydełka w słodko-kwaśnym sosie już ostrożniej odpowiedziała Kinga.
Ach tak Ola przejrzała stół. Wojtek, przynieś z lodówki pieczonego indyka. W folii, duży kawał, znajdziesz!

Wojtek posłusznie wstał, wyjął mięso z lodówki i pokroił je cienko.

A propos wyposażenia, Kingu, myślę, że przydałby się drugi lodówka w kuchni. Ta jest za mała dla trzech rodzin, a znalazłam świetny model w promocji, prześlę Tadziowi link uśmiechnęła się Helena Aleksandrowna.

Po co nam druga lodówka i skąd trzy rodziny? szczerze zdziwiła się Kinga.
No jak to, to przecież trochę nasz wspólny dom, budowaliśmy go razem, z wspólnych środków, pomagałam z wystrojem. Będziemy tu często świętować razem. Wszyscy jesteśmy różni, a żeby było wygodnie, przygotowałam kilka pomysłów. Helena Aleksandrowna grzebała w torebce.

Kinga spojrzała na Tadka, ale on był równie zaskoczony.

Gdzie to miałam teściowa założyła okulary na łańcuszku i przybliżyła ekran.
Mamo, w aplikacji Listy, na pierwszej stronie podpowiedziała Ola, dokładając Wojtkowi indyka.
O, jest! uradowała się Helena Aleksandrowna. Więc lodówka, szlafroki, czapki na zimę żeby nie wozić swoich, zestawy kosmetyków, kapcie oczywiście zwróciła się do męża. Marku, coś dodać?

Marek Juriewicz odkaszlnął, popił koniaku i rzucił:
Mini-bar!
Mini-bar? zdziwił się Tadeusz. Po co?
No, przyjeżdżamy tu odpocząć, a nie harować, więc wieczorem można usiąść na kanapie i zrelaksować się, zanim twoja matka znowu zacznie uśmiechnął się, a ona odpowiedziała mu tym samym.

Mamo, mówiłyśmy o pokoju Saszy przypomniała Ola.
Ach, prawda! Zapomnia