Teściowa została na wakacje

— Halinko, może zostanę u was na lato? — powiedziała Helena Władysławowa, wycierając ręce kuchennym ręcznikiem. — Mieszkanie mi sąsiedzi zaleźli z góry, teraz remont trzeba zrobić. Ekipa mówi, że do jesieni nie będą gotowi.

Halina zastygła z chochlą w ręce nad kociołkiem zupy pomidorowej. Lato z teściową? Trzy miesiące pod jednym dachem? W myślach przeliczyła wszystkie nadchodzące wakacje dzieci, urlop męża, wyjazdy na działkę… A przez cały ten czas obok będzie Helena Władysławowa z jej uwagami, radami i niezadowoloną wersją miny.

— Oczywiście, mamo — usłyszała swój własny głos. — Oczywiście, proszę zostać. Gdzie indziej miałaby mama pójść?

— No to świetnie! — ucieszyła się teściowa. — Ja wam nie będę ciężarem, pomogę, wnukami się zajmę. Wicuś w pracy przepada, a ty sama z dziećmi się męczysz.

Witold rzeczywiście wracał późno z biura, ale Halina świetnie radziła sobie z dziesięcioletnim Kacprem i siedmioletnią Zosią. Radziła sobie, dopóki w ich poukładane życie nie wtargnęła Helena Władysławowa ze swoimi zasadami.

Już następnego dnia teściowa wzięła się za porządki. Umyła ponownie wszystkie naczynia, bo według niej Halina źle spłukiwała detergent. Przestawiła produkty w lodówce, tłumacząc, że wędzona kiełbasa powinna leżeć tylko na górnej półce, a nie byle gdzie. Dziecięce zabawki starannie poukładała w pudełka i schowała do spiżarki.

— Po co w domu bałagan? — oznajmiła Zosi, która szukała swojej ulubionej lalki. — Pobawiłaś się, to posprzątaj.

Zosia rozpłakała się, a Halina, zaciskając zęby, poszła wyciągać zabawki z powrotem.

— Heleno Władysławo, dzieci powinny czuć się w domu swobodnie — spróbowała zaprotestować.

— Swobodnie nie znaczy po świńsku — odparła teściowa. — Za moich czasów dzieci były wychowane.

Kacper, usłyszawszy rozmowę, mruknął coś pod nosem i poszedł do swojego pokoju. W ogóle unikał babci, a ona ciągle mu dogadywała: to muzyka za głośno gra, to za długo przy komputerze, to z kolegami hałasuje na podwórku.

Wieczorem Vaszek wrócił z pracy zmęczony i głodny. Halina, jak zwykle, podgrzała mu obiad, ale zanim zdążyła podać, wtrąciła się Helena Władysławowa.

— Wicuś, ty zupełnie schudłeś! — lamentowała, nakładając synowi pełny talerz zupy. — Halinka źle cię karmi, same te sklepowe półprodukty. Jutro póję