„Szukam pełnej życia i energii, a nie rówieśniczki”: w wieku 50 lat to już zupełnie co innego… 55-letni kawaler ukrył 7 lat i brzuch, lecz obraził się, gdy poznał wiek kobiety…

Szukam energicznej i radosnej, a nie rówieśniczki: Po pięćdziesiątce to już zupełnie co innego… 55-letni kawaler zataił siedem lat i brzuch, ale się obraził, gdy usłyszał wiek kobiety…

Dziennik:

Potrzebuję kobiety nie starszej niż czterdzieści dwa lata. To maksimum. I to, tylko jeśli wygląda na mniej, najwyżej na trzydzieści pięć. Po pięćdziesiątce to już zupełnie inna bajka, Tadek. Szukam energicznej i wesołej, a nie rówieśniczki.

Ja sam może i nie jestem żaden Daniel Olbrychski, ale w środku mam dwadzieścia osiem lat. Poza tym, mężczyzna z wiekiem tylko zyskuje, a kobieta… Wiadomo.

Siedziałem z moją przyjaciółką Bożenką przy stoliku w naszej ulubionej warszawskiej knajpce. Wpadliśmy po treningu na szybkie jedzenie, przerabialiśmy nową dietę, gdy nagle zza ściany usłyszeliśmy monolog jegomościa, który zupełnie bez żenady zagłuszył naszą rozmowę.

Słyszałaś? szepnęła rozbawiona Bożenka. Robi się na coraz większego rarytasa. Chyba zaraz zaczną go sprzedawać w promocji.

Ciszej, uśmiechnąłem się. Posłuchajmy do końca. Przecież to teatr współczesny na żywo.

Facet nie schodził z tonu:

A ja na przykład, nigdy nie jem nic ze wczoraj. Zasada. Kobieta powinna gotować świeże codziennie. Teraz sobie sam zrobię pierogi, nie narzekam, ale jak już mam relację, to poważnie barszcz, mielone, ciasto domowe. Musi być szczupła! Potrzebuję kontrastu ja solidny, ona dość filigranowa.

A dzieci? nieśmiało dopytał jego kolega, patrząc na solidnego podejrzliwie. Przecież twoje już dorosłe, wnusiów się spodziewasz.

Spadkobierców mam. Szukam towarzyszki dla duszy i dla ciała. Żeby była aktywna, mogła i do lasu, i w góry… No, albo chociaż na działkę wyskoczyć.

Mało się nie zakrztusiłem sokiem. W góry? Przecież on nawet na Bazarze Różyckiego dalej niż do pierwszego kiosku nigdy nie doszedł.

Bożenko, założymy się, że on ze mną zechce się zapoznać? szepnąłem jej.

Ty poważnie? zdziwiła się. Przecież nie masz czterdziestu…

Cicho, uciszyłem ją. To eksperyment społeczny. Chcę sprawdzić, ile facet sam potrafi sobie wmawiać.

Poznaliśmy się bez trudu. Przedstawiliśmy się, wymieniliśmy telefonami, a już wieczorem pisaliśmy do siebie, jakbyśmy znali się od lat. Na portalu miał nick SuperMacho48.

Na zdjęciu profilowym fotografia sprzed dekady: wciągnięty brzuch, drogi samochód w tle i pewny wzrok.

Już po kilku dniach Zbyszek zaprosił mnie na spotkanie.

Przybył w najlepszym garniturze. Guziki fartownie wytrzymywały nacisk brzucha dumnie wystającego przed siebie.

Weroniko, uśmiechnął się szeroko, prezentując niezbyt doskonały uśmiech. Dziś wyglądasz olśniewająco.

Dziękuję, Zbyszku, skromnie spuściłem wzrok. Ty prezentujesz się nieźle.

Spotkaliśmy się jeszcze kilka razy.

Dla mnie to była próba aktorska. Uważnie słuchałem opowieści o jego biznes-imperium (stragan na bazarze), o prawie kupionym nowym aucie (ale lepiej zainwestował w stoisko), i o tym, jaki domowy klimat jest dla faceta kluczowy.

Spacerowaliśmy czasem po Łazienkach po stu metrach ciężko oddychał, tłumaczył, że robi jakąś szczególną praktykę oddechową.

I w końcu nadszedł decydujący moment.

Zbyszek, rozanielony po kolacji i podlany moimi komplementami, uznał że czas na poważniejsze wyznania.

Weroniko, powiedział, biorąc mnie za rękę. Jesteś idealna: szczupła, zaradna, młoda. Muszę się jednak przyznać… Nie mam czterdziestu ośmiu lat.

Serio? uniosłem brew. A ileż więc?

Pięćdziesiąt pięć, wyznał z oczekiwaniem i napięciem. Ale dobrze się trzymam, prawda?

Jasne, Zbysiu! zakrzyknąłem. Najwyżej na pięćdziesiąt cztery. Uwielbiam doświadczonych facetów to życiowa mądrość.

On dosłownie rozkwitł.

Super! Bo się trochę tym zadręczałem Mam zasadę: kobiety powyżej czterdziestu dwóch nie wchodzą w grę. Ta energia to już nie to. Ale ty jesteś żywioł, prawdziwa dziewczyna.

Dziękuję, kochany, delikatnie pogładziłem jego łysinę. Też mam niewielki sekret.

Jaki? spiął się. Dzieci? Długi?

Nie, spokojnie. Wiek.

Wyraźnie się zdenerwował.

Jak to…? Nie masz czterdziestu?

Prawie.

Trzydzieści osiem? zapytał z nadzieją.

Wyciągnąłem dowód z torebki i podałem mu.

Otwórz, Zbysiu. Zobacz sam.

Wziął dokument, długo wpatrywał się w datę urodzenia, licząc coś pod nosem.

1975 rok.

Pięćdziesiąt wyszeptał, blednąc. Masz pięćdziesiąt lat?

Okrągłe, Zbysiu. Dwa miesiące temu świętowałem jubileusz.

Dowód wypadł mu z dłoni. Patrzył na mnie, jak by nagle zobaczył Baba Jagę.

Ale jak? Ty wyglądasz…

Jak kobieta, która o siebie dba, Zbysiu. A nie wcina zapiekanki na mieście.

To przecież oszustwo! jęknął. Mówiłem: do czterdziestu dwóch… To moja zasada. Nie umiem spotykać się z rówieśniczką.

Zresztą nawet nie jesteśmy rówieśnikami. Ale ci to nie przeszkadzało, prawda? Sypie się ze mnie gdzieś piach?

Zbyszek poczerwieniał.

Sama liczba… Pięćdziesiąt. To już prawie emerytura.

Starość, Zbyszku, to stan umysłu, powiedziałem spokojnie, podnosząc się. Ja jestem kobietą w kwiecie wieku. I wiesz, też coś uświadomiłem sobie.

Co takiego? spojrzał na mnie swoimi wypłowiałymi oczami.

Że mnie, pięćdziesięcioletniemu, potrzebny jest facet… a nie zestaw kompleksów, brzucha i straganu na bazarze. Ty mojego ognia nie wytrzymasz. Zapłoniesz przy pierwszej próbie.

Zabrałem dowód i ruszyłem do wyjścia.

Wero! zawołał. Zaczekaj. A co z nami?

A co z nami? odwróciłem się. Według twojej logiki, jesteśmy równi wiekiem. A ty szukasz młodszej. No to powodzenia, może trafisz na taką, co ma już słaby wzrok.

Zszedłem po schodach, głęboko oddychając warszawskim powietrzem.

Na parkingu czekała Bożenka.

No i? spytała, gdy wsiadłem. Przyznał się?

I to jak roześmiałem się. Szczególnie jak mu pokazałem dowód. Mina jakby się dowiedział, że Morskie Oko nie jest największym jeziorem świata.

I czym się skończyło?

On dalej będzie szukał młodej i się zaskakiwał światem, a my pojedziemy świętować. Mam dziś randkę z facetem, który ma czterdzieści pięć lat i absolutnie nie interesuje go mój PESEL.

A Zbyszek dalej siedzi w internecie. Zaktualizował ogłoszenie. Teraz pisze: Szukam kobiety do 40 lat. Uczciwej!. Zdjęcie bez zmian, z tamtych czasów.

Czasem zastanawiam się, czemu niektórzy mężczyźni tak się boją kobiet w swoim wieku? I czy naprawdę warto ukrywać ile się ma lat dla szansy na związek Czy jednak lepiej mówić od razu prawdę?

Dziś wiem, że wolę szczerość. I szanuję siebie bardziej niż zasady innych.