– Świetlana, ale tam zimą jest naprawdę zimno!

**Dziennik Haliny**

Krystyno, ale tam zimą jest strasznie zimno! Piec trzeba palić, drewno nosić! Mamo, ty sama jesteś ze wsi, w dzieciństwie tylko taki styl życia znałaś. Dziadek z babcią całe życie na wsi przeżyli i nic im nie było. A latem to w ogóle raj warzywniak, jagody, grzyby w lesie można zbierać.

Halina dopiero zaczynała przyzwyczajać się do życia na emeryturze. Sześćdziesiąt lat za sobą, trzydzieści pięć z nich jako księgowa w fabryce. Teraz w końcu mogła spokojnie pić poranną herbatę, czytać książki i nigdzie się nie spieszyć.

Pierwsze miesiące emerytury upływały jej w ciszy i spokoju. Wstawała, kiedy chciała, jadła śniadanie bez pośpiechu, oglądała telewizję. Do sklepu chodziła wtedy, gdy nie było kolejek. Po czterdziestu latach pracy to była prawdziwa błogość.

W sobotni poranek zadzwoniła córka Krystyna:

Mamo, musimy porozmawiać. Na poważnie.

Co się stało? zaniepokoiła się Halina. Z Marysią wszystko w porządku?

Z córką jest dobrze. Przyjadę, wytłumaczę. Tylko się nie martw!

Właśnie to zdanie sprawiło, że zaniepokoiła się jeszcze bardziej. Kiedy dzieci mówią nie martw się, zawsze znaczy to, że jest o co.

Godzinę później Krystyna siedziała w kuchni, gładząc swój zaokrąglony brzuch. Trzydzieści dwa lata, drugie dziecko w drodze, a za tego Darka wciąż nie wyszła za mąż.

Choć żyli razem od czterech lat, mała Marysia dorastała, ale ślub jakoś nie był dla nich priorytetem.

Mamo, mamy problem z mieszkaniem zaczęła córka, nerwowo kręcąc w dłoni kubek. Właścicielka podnosi nam czynsz. Ledwo wiążemy koniec z końcem, a tu jeszcze dwa tysiące złotych więcej chce.

Halina skinęła ze współczuciem. Wiedziała, że młodym ciężko. Darek pracował dorywczo raz jako magazynier, potem kurier, a czasem ochroniarz. Krystyna była na urlopie macierzyńskim z Marysią, a niedługo miała iść na kolejny.

Myśleliśmy o wyprowadzce, żeby było taniej ciągnęła córka ale z dzieckiem nikt nie chce wynająć.

I co zamierzacie zrobić? spytała matka, przeczuwając podstęp.

Dlatego właśnie przyszłam Krystyna nerwowo szarpała rękaw swetra. Mamo, czy moglibyśmy u ciebie trochę pomieszkać? Tymczasowo, oczywiście. Dopóki nie uzbieramy pieniędzy, może później weźmiemy kredyt.

Halina zakrztusiła się herbatą. W dwupokojowym mieszkaniu w bloku i tak było ciasno, a tu nagle cała rodzina z małym dzieckiem, a wkrótce drugie.

Krystyno, jak my się tu wszyscy pomieścimy? Mam tylko dwa małe pokoje.

Mamo, jakoś się uda. Ważne, że zaoszczędzimy. Za wynajem płacimy teraz trzynaście tysięcy złotych, wyobrażasz? W rok to sto pięćdziesiąt tysięcy! A te pieniądze mogłyby pójść na wkład własny.

Halina wyobraziła sobie ten obrazek. Darek z jego nawykiem chodzenia w dresie po mieszkaniu i głośnych rozmowach przez telefon. Marysia z ciągłym płaczem, zabawkami w każdym kącie i kreskówkami puszczanymi na pełną głośność. Krystyna z brzuchem, kaprysami i wymaganiami specjalnego traktowania.

A gdzie Marysia będzie spała? spróbowała znaleźć rozsądne argumenty.

W większym pokoju z nami postawimy łóżeczko. A ty się urządzisz w małym pokoju. Nie potrzebujesz przecież wiele miejsca kanapa, telewizor. Będzie dobrze!

Krystyno, ja dopiero co przeszłam na emeryturę, chcę trochę spokoju. Czterdzieści lat pracowałam, jestem zmęczona!

Córka westchnęła, jakby matka powiedziała coś absurdalnego:

Mamo, a po co ci ten spokój w sześćdziesiąt lat? Jesteś jeszcze młoda, zdrowa. Inne babcie w twoim wieku aktywnie zajmują się wnukami.

Zabrzmiało to jak wyrzut. Jakby mówiła: Inne są pożyteczne, a ty jesteś egoistką.

Poza tym ciągnęła Krystyna masz przecież działkę. Świetny domek, babcia zawsze go utrzymywała. Możesz tam mieszkać. Czyste powietrze, cisza, dla emeryta idealnie.

Na działce? powtórzyła Halina, nie wierząc własnym uszom.

Tak. Dom jest solidny. Możesz założyć warzywniak, pomidory uprawiać. Dla zdrowia to dobre, lekarze zalecają starszym ludziom więcej przebywać na świeżym powietrzu.

Halina poczuła, jak coś w niej lodowacieje. Działka trzydzieści kilometrów od miasta, autobus jeździł tylko rano i wieczorem.

Krystyno, ale tam zimą jest strasznie zimno. Piec trzeba palić, drewno nosić.

Mamo, ty sama jesteś ze wsi, w dzieciństwie tylko taki styl życia znałaś. Dziadek z babcią całe życie na wsi przeżyli i nic im nie było. A latem to w ogóle raj warzywniak, jagody, grzyby w lesie można zbierać.

Córka mówiła tak, jakby proponowała matce wakacje na ekskluzywnym kurorcie, a nie zesłanie na wieś bez wygód.

A jeśli będę potrzebowała do lekarza? Albo do apteki? Do sklepu po zakupy?

Mamo, nie co dzień będziesz jeździć do lekarza! Raz w miesiącu na kontrolę wystarczy! A jedzenie można kupować od razu więcej, mrozić. Masz tam sporą zamrażarkę.

Krystyno, a jak z przyjaciółmi? Z sąsiadkami, z którymi całe życie rozmawiam?

Telefonem możecie gadać. Albo niech przyjadą na działkę, zrobią grilla. Będzie wesoło!

Halina słuchała i nie wierzyła własnym uszom! Córka serio proponuje, by matka została samotną działkowiczką, tylko po to, by zwolnić mieszkanie dla jej rodziny?! I przedstawia to jako troskę o zdrowie!

Krystyno, a jak długo chcecie mieszkać w moim mieszkaniu?

No, rok minimum. Może półtora.

Rok czy półtora! Cały rok żyć z nimi w dwupokojowym mieszkaniu albo wegetować na działce w samotności.

A co twój Darek o tym myśli?

On jest tylko za! ożywiła się Krystyna. Mówi, że tobie na działce będzie o niebo lepiej niż w mieście. Zero zamieszania, zero stresu.

Możesz czytać książki albo oglądać telewizję. Darek nawet zaproponował, żeby ci zamontować antenę satelitarną, żeby więcej