Spotkali się dziesięć lat później w tym samym miejscu

Basia spojrzała na Krzyśka pełnymi miłości oczami. Za nimi było morze, zachód słońca, obóz. Oboje mieli po szesnaście lat. Byli młodzi i zakochani.

– Szkoda, że ​​jutro obóz się kończy, – dziewczyna ze smutkiem spojrzała w dal. – Tak dobrze mi z tobą.

– A mi z tobą, – Krzysiek przytulił ukochaną – Przyjadę do ciebie jesienią. Napisz mi swój adres.

W oddali rozległo się wołanie.

– Dzieci, zaraz cisza nocna. Szybko do swoich pokojów! – krzyknęła wychowawczyni, idąc w kierunku pary.

Basia spojrzała na chłopaka.

– Spotkajmy się tutaj jutro, to ci napiszę.

– Jutro po śniadaniu w tym samym miejscu, – Krzysiek objął Basię. – Będę tu na ciebie czekał.

– Basia, do pokoju! – głos wychowawczyni był coraz bliżej.

– Muszę lecieć, – powiedziała dziewczyna. – Do jutra.

***

Krzysiek czekał od śniadania do obiadu. Tak, biedak nic tego dnia nie jadł.

A potem postanowił, że sam poszuka Basi.

– Rodzice przyjechali po nią rano, kiedy jeszcze spałyśmy, – powiedziały dziewczyny.

Rozczarowany Krzysiek poszedł pakować rzeczy.

***

– Krzysiek, chodź popływać, – zawołał wesoło Adam do przyjaciela. – Przyjechaliśmy tu się zrelaksować.

Ale Krzysiek nie był w najlepszym nastroju. Miesiąc temu zostawiła go żona. Powiedziała, że już go nie kocha. Bardzo ciężko przeżył to rozstanie, niemal popadł w depresję. Dobrze, że przyjaciele postanowili mu pomóc i siłą wyciągnęli go na morze.

– Tu kiedyś byliśmy na obozie, pamiętasz? – zapytał Adam.

– Tak, chyba tak… – przytaknął niechętnie Krzysiek.

Przez całe dziesięć lat nie był w stanie zapomnieć tamtych wakacji. Wydawało mu się, że wtedy był najszczęśliwszy. Ponieważ spotkał ją… Basię. Ale tak głupio ją stracił.

Nagle myśli Krzyśka przerwało uderzenie w głowę. To była piłka. A obok niej stała ośmioletnia dziewczynka.

– Och, przepraszam, – mała zbliżyła się nieśmiało.

– W porządku, – uśmiechnął się Krzysiek.

– Aniu! Ile razy mówiłam ci, że prędzej czy później w kogoś trafisz?!

Podbiegła do nich młoda kobieta.

– Basia?! – Krzysiek nie mógł uwierzyć własnym oczom. – To ty, czy mam jakieś omamy od słońca?!

Kobieta stała bez ruchu.

– Krzysiek?

***

– Ojciec Ani odszedł od nas, gdy dowiedział się, że jestem w ciąży, – zakończyła swoją opowieść Basia, kiedy siedząc w kawiarni cieszyli się z przypadkowego spotkania. – A co ty robiłeś przez te dziesięć lat?

Krzysiek nabrał głęboko powietrza, ale zamiast coś powiedzieć, westchnął.

– Czekałem?

– Czekałeś? Na kogo, na co? – Basia spojrzała mu prosto w oczy.

– Na ciebie... Na szczęście, mimo że spóźniłaś się o dziesięć lat, to jednak przyszłaś na nasze miejsce. Teraz już nigdy nie pozwolę ci odejść… – Krzysiek wziął Basię za rękę.

Kobieta otarła łzy.

– A ja nie ucieknę od ciebie tak, jak wtedy.

Długo jeszcze rozmawiali. A za nimi był zachód słońca. Morze i lato.