Sąsiedzi myśleli, że moja żona jest niepełnoletnia i wezwali policję. Twierdzili, że starszy mężczyzna mieszka z młodą dziewczyną…

Z żoną kupiliśmy mieszkanie na kredyt w Warszawie. Po remoncie zaczęliśmy przewozić nasze rzeczy a po miesiącu już się wprowadziliśmy na dobre. Chcieliśmy poznać sąsiadów, więc zaprosiliśmy dziadków z naprzeciwka na herbatę.

Herbatę wypili z podejrzaną prędkością, niby w pośpiechu. Gdy dowiedzieli się, że kobieta ze mną to moja żona, a nie córka, znaleźli pretekst, by się szybciutko pożegnać. Tak było w piątek wieczorem.

W sobotę rano usłyszeliśmy pukanie do drzwi. Stał tam policjant, poprosił o nasze dowody i dokumenty moje i żony.

Jeszcze bardziej zdziwiła nas obecność księdza, który zapytał, czy mamy akt małżeństwa pod ręką. Szukaliśmy tych papierów po przeprowadzce wszystko się gubi przez wieki, nim w końcu znaleźliśmy.

Policjant zerkał z zazdrością na moją żonę, przeprosił, że nas obudził, i już miał wyjść, ale odwrócił się i powiedział: „Dostaliśmy zgłoszenie, że tu w mieszkaniu jakiś mężczyzna żyje z niepełnoletnią.” Teraz wszystko stało się jasne. Sąsiedzi opuścili mieszkanie tak pośpiesznie, gdy usłyszeli, że jesteśmy małżeństwem. Ja mam 24 lata, żona 26, ale wygląda młodo czasem mylą ją z licealistką.

W sklepie nie sprzedadzą alkoholu bez dowodu, a w piątek zrobiła sobie dwa warkoczyki, przez co wyglądała jak dziewczynka z gimnazjum, a jeszcze zmyła makijaż po południu. Cała sytuacja jak ze snu trochę śmieszna, trochę surrealistyczna. Żeby nie wyglądać na czterdziestoletniego ojca z córką, ogoliłem brodę. Zostały nam już tylko herbata, akt małżeństwa i dziwna atmosfera sobotniego poranka.