Sąsiedzi grozili mojemu bratu.

Przypadkowo spotkałem swojego brata. Zmartwiłem się, bo Michał był smutny i przygnębiony, a znając brata, wiedziałem, że ma jakiś kłopot.

Przyczyną wszystkiego byli jego sąsiedzi z kamienicy. Brat ma własny samochód, który służy mu jako narzędzie do zarabiania pieniędzy. Od kilku lat parkuje w opłaconym miejscu, nieopodal domu.

Pewnego dnia Michał wrócił po pracy i zauważył, że jego miejsce parkingowe było zajęte. Na jego miejscu, swój samochód zaparkował sąsiad, który niedawno wprowadził się z rodziną: żoną i dorosłą córką. Wszyscy oni mieli samochody i parkowali je w dogodnym dla siebie miejscu.

Brat był oburzony takim zachowaniem sąsiadów, ponieważ od lat parkuje w tym miejscu i sąsiedzi bezprawnie zajęli to miejsce. Wszelkie próby dogadania się nie przyniosły efektu.

Pewnego ranka, sąsiadka wyszła na podwórko i zobaczyła, że w jej samochodzie jest rozbita szyba. Ponieważ z Michałem walczyli o terytorium, więc brat stał się głównym podejrzanym.

Michał zaprzeczał, że rozbił szybę, tłumaczył, że takie zachowanie nie leży w jego naturze, ale to jeszcze bardziej rozwścieczyło sąsiadów. Wywiązała się kłótnia, po czym żona sąsiada zagroziła bratu, mówiąc, żeby spodziewał się przykrej niespodzianki. Gdy Michał usłyszał groźby, zgłosił całą sprawę na policję.

Spotkaliśmy się, gdy wracał z posterunku. Przyznał mi się, że boi się o swój samochód, bez którego zostanie pozbawiony zarobku. Było mu przykro, że zgłosił sprawę na policję, ale nie miał innego wyjścia.

Wolałby dobre kontakty z nowymi sąsiadami, bo nigdy z nikim nie miał zatargów.

Minęło trochę czasu.

Postanowiłem zadzwonić do brata i zapytać, czy u niego jest wszystko w porządku. Był w dobrym nastroju i zaprosił mnie do siebie. Dowiedziałem się, że policjanci często patrolują pobliże domu a wcześniej, nakazali sąsiadowi opuszczenie nie swojego miejsca parkingowego.

Sąsiadka przeprosiła brata i żyją w zgodzie, jakby nigdy nie było między nimi konfliktu.