Sama sobie najlepszym prezentem – odkryj radość obdarowywania samej siebie

PREZENT DLA SIEBIE

Małgorzata Kowalska zgrabna kobieta po pięćdziesiątce z uroczymi niebieskimi oczami i ciemnymi włosami, nieco zaokrąglona tu i ówdzie, stała przy oknie luksusowego apartamentu w pięciogwiazdkowym hotelu, sącząc orzechowy likier i myśląc:

No i do czego to człowiek doszedł Jestem rozwódką w średnim wieku, samotnie spędzającą weekend w hotelu dla zakochanych. Chociaż, dobrze, że to apartament premium, a nie jakiś motel z widokiem na parking; wtedy to już byłaby totalna kompromitacja.

Była przekonana, że romantyzm ulotnił się z jej życia dwie dekady temu, razem z ostatnimi trzaśnięciami drzwi dziecinnych pokoi i buntem nastolatków. Od czasu do czasu pojawiali się w jej życiu mężczyźni, ale zwykle kończyło się to rozczarowaniem bliskim depresji, więc Małgorzata postanowiła, że relacje nie są dla niej.

Aż pewnego dnia zjawił się On internetowy adorator. Pisał takie wiadomości, że policzki jej płonęły, a ramiona prostowały się dumnie bezwiednie. Miała ochotę wydrukować je, oprawić i powiesić na lodówce żeby czasem przeczytać i jednocześnie odsunąć się od samej lodówki. Czasem Małgorzata z humorem przypuszczała, że jej wielbiciel ćwiczy pisanie w klubie literackim albo ma po prostu za dużo wolnego czasu.

Nagle znów była Gosią. Kupiła sukienkę, którą koleżanki z pracy komentowały tylko zgrzytaniem zębów z zazdrości, stanik droższy niż bilet lotniczy i nawet zapisała się na siłownię. Przysiady robiła z takim zapałem, jakby liczył się los całego narodu.

Jak się jutro przewrócę ze zmęczenia i rozstawią mnie na cmentarzu, to zakopcie mnie w tej sukience. Niech były pluje sobie w brodę dowcipkowała do przyjaciółek z lekką goryczą.

W końcu nadszedł dzień spotkania. Okazało się wyjątkowo udane. Szczegóły pozostają w cieniu, dosyć rzec, że w lustrze zobaczyła odmłodzoną, szczęśliwą Gosię.

Za to drugie spotkanie nie wyszło. Ustalili, że spotkają się w uroczym nadmorskim miasteczku, żeby było romantyczniej. Małgorzata wszystko planowała, denerwowała się, kupiła nawet nową szminkę, gdy nagle ją poinformował, że dopadło go ciśnienie i musi odwołać spotkanie. I tak, oto stała samotnie w hotelu, w obcym mieście. Najwyraźniej jak sama stwierdziła los daje znaki: No już, dziewczyno, nie przesadzaj.

Małgorzata usiadła przy oknie z kieliszkiem likieru i postanowiła zrobić z tego zabawną historię:

Jak to opowiem wnukom? Babciu, a jak przeżyłaś drugą młodość? Na parkingu koło lotniska, czekając na faceta z lekami na nadciśnienie. Prawdziwa polska romantyka!

Rano wybrała się do hotelowego SPA i podjęła decyzję: Dość, kochana. Teraz robimy święto wyłącznie dla siebie. Zasługujesz na wszystko, co najlepsze. W SPA zapewniono ją, że jej cera promienieje. Spojrzała w lustro i uznała, że faktycznie jest blask chyba głównie od oliwki, a nie od młodości.

Zwiedziła miasto z przewodnikiem wysokim, siwiejącym, z przyjemnym niskim głosem. Obok trajkotała jakaś starsza pani w dresie, ale Gosia i tak słuchała tylko jego. Przewodnik opowiadał o bitwach pod Grunwaldem, zamkach krzyżackich, a Małgorzata rozmyślała: mężczyźni od wieków walczyli o miasta, a kobiety o uwagę. Równowaga musi być.

Proszę koniecznie spróbować naszego szarlotkowego specjału powiedział przewodnik, prowadząc grupę do najsłynniejszej cukierni i patrząc Małgosi prosto w oczy.

Szarlotka była nieziemska. Małgorzata aż się zaśmiała, bo przez moment miała ochotę zakochać się w kruchej kruszonce z jabłkami. No cóż, na szarlotkę można zawsze liczyć, w przeciwieństwie do niektórych facetów, skwitowała w myślach.

Na deser zrobiła sobie zakupy: bursztynowy wisiorek i turkusową sukienkę, która tak podkreślała jej kształty, że spojrzała sobie w lustro i puściła oczko. Tak odważnego stroju jeszcze nie miała, ale to już jej nie odstraszyło.

W samolocie Małgorzata spojrzała przez okienko na oddalający się Sopot, a wraz z nim odpływały jej dawne marzenia o romantycznych przygodach.

I cóż, może jeszcze się spotkają, a może nie życie się na tym nie kończy.

Przed nią nowa garderoba, parę urlopów i, być może, jeszcze jedna porcja szarlotki. Z mężczyzną albo i bez.

A jeśli bez, to przynajmniej z gałką waniliowych lodów, zaśmiała się pod nosem i przymknęła oczy, czując wdzięczność za to, kim dziś jest.

Bo czasem najpiękniejszym prezentem w życiu bywa ten, który zrobimy sobie sami.