«Rodzina to krew»

„Rodzona krew”

Misia, byłam u lekarza, zrobiłam badania. Nie jest dobrze. Jeśli nie zaczniemy leczenia natychmiast, to długo nie pociągnę. Potrzebne są pieniądze skomplikowana operacja, chemia, leki. Skąd je wziąć?

Spokojnie, kochanie, wszystko będzie dobrze, jestem pewien! Jestem przy tobie! Coś wymyślimy!

Trzeba powiedzieć mamie, boję się o jej serce, będzie się denerwować. Ale nie mogę milczeć, i tak się domyśli. Lepiej ją przygotować.

Ania nie mogła uwierzyć, że to jej się przytrafia. Jeszcze taka młoda, nawet czterdziestki nie ma. Życie przed nią, a tu taka diagnoza.

Dobrze chociaż, że nie jest sama jest Miś, i jego syn Lechu, który stał się dla niej jak własne dziecko. Własnych dzieci Bóg nie dał, a pierwszy mąż właśnie dlatego odszedł. Jest jeszcze mama, siostra, siostrzeniec. Da radę, a oni ją wesprą.

Miś wychowywał syna sam. Żona podała o rozwód i uciekła, gdy Lechu skończył dwa lata od tamtej pory słuch po niej zaginął.

Z Misiem poznali się w parku. Ona wyprowadzała psa, a on bawił się z synem. Zagadali się, zaczęli się spotykać. Z nim było dobrze i bezpiecznie, więc Ania z radością za niego wyszła.

Na początku mieszkali w jej mieszkaniu od babci. Potem je sprzedali i kupili większe, bo w tamtym było za ciasno we troje. Snuli plany, a teraz wszystko stanęło na głowie.

Nie zwlekając, Ania pojechała do mamy z tortem.

Mamusiu, tylko się nie denerwuj, ale muszę ci powiedzieć. Wykryli u mnie raka. Jeśli nie zaczniemy leczenia, to sama wiesz. No i teraz z Michałem głowimy się, skąd wziąć tyle pieniędzy

O Boże, Aniu, jak to Skąd rak? Przecież nic nie bolało, zawsze byłaś zdrowa jak koń, nie to co Basia. Od dziecka tylko z nią po szpitalach jeździłam. Co za nieszczęście

Tego właśnie Ania się bała maminskich histerii i lamentów. Ale co zrobić, lepiej od razu powiedzieć prawdę.

A ja ci nawet pomóc nie mogę. Wszystkie oszczędności oddałam Basiowemu synkowi na nowy samochód. Wnuczka rozpieściłam. Tak długo o nim marzył. A ty przecież dzieci nie masz, więc teraz Basi i jej synowi pomagam. Jedyny wnuk, sama rozumiesz.

Mam jeszcze lokatę w banku, ale nie mogę jej zerwać, stracę odsetki, a tam sporo, szkoda mi bardzo Tata przed śmiercią kazał te pieniądze ulokować, żeby mi się do emerytury dokładały, pasywny dochód.

Ale ja nawet nie proszę, tylko ci mówię.

Miś sprzedał samochód. Pieniędzy starczyło na pierwsze miesiące leczenia. Ania trafiła do szpitala, przeszła operację. Teraz czekała ją kolejna część terapii, od której zależało jej życie.

Oj, córuś, wyglądasz kiepsko! Co mówią lekarze, jest szansa na wyzdrowienie?

Zobaczymy, mamo Mam nadzieję, że będzie dobrze, jestem przecież optymistką, zawsze wierzę w najlepsze. A Basia jakoś w ogóle mnie nie odwiedza, nie ma czasu, co?

Ależ ona z mężem poleciała do Włoch na wakacje! Ale ciągle pyta o ciebie i przesyła pozdrowienia.

No to chociaż tyle. Odkąd dowiedziała się o chorobie, zupełnie się zmieniła. Dwa razy zadzwoniła i tyle. No trudno, skoro nie ma czasu

Anię bolało, że starsza siostra tak się zachowuje. Żadnego wsparcia. Wystarczyłoby kilka ciepłych słów

Misień, lekarz mówi, że potrzebne są drogie leki. Są tańsze, ale dużo gorsze i nie wiadomo, czy pomogą. Co robić? Skąd wziąć tyle pieniędzy, nie mam pojęcia

Aniu, nie martw się, ja znajdę! Jestem twoim mężem, pamiętasz? Lechu strasznie za tobą tęskni, czeka na ciebie w domu! Obojgu nam ciebie brakuje!

Anię rozgrzało w środku. Co za szczęście, że ich ma

Przypomniała sobie o mamie i lokacie, więc postanowiła poprosić o te pieniądze.

Mamo, bardzo potrzebuję pieniędzy na dobry lek. Jest duża szansa, że pomoże. Mogłabyś pożyczyć? My z Misiem oddamy

Co ty mówisz, pożyczyć Przecież się rodzinie nie pożycza, tylko daje. Chętnie bym pomogła, ale córeczko, bądźmy szczerzy. Szanse na wyzdrowienie są małe. Rozmawiałam z twoim lekarzem, wiem jak jest. Gdzie gwarancja, że wydacie pieniądze, a lek zadziała?

Rozumiem, mamo. Nie trzeba.

Gdy mama wyszła, Ani pociekły łzy. Więc tak wygląda rodzona krew?

Kochanie, znalazłem pieniądze! Rodzice mi pomogli! Jak tylko im wszystko powiedziałem, od razu się zgodzili. Sprzedali działkę znajomym i całą sumę oddali na twoje leczenie!

Wcześniej też się oferowali, ale odmawiałem. Teraz się zgodziłem. Naprawdę cię kochają i wierzą, że wyzdrowiejesz!

Anię ścisnęło w piersi z wdzięczności. Przecież to obcy ludzie, a jednak tak bardzo chcą pomóc

Leczenie ruszyło. Stan Ani nagle się pogorszył.

Córeczko, musimy porozmawiać. Posłuchaj i postaraj się zrozumieć. Niestety, leczenie nie działa. Przeanalizowałam informacje na ten temat.

Niestety, zostało ci niewiele czasu, nieważne co mówią lekarze. Im zależy, żebyś dalej u nich leżała, bo więcej pieniędzy wyciągną.

Pomyślałam tak: gdy cię nie będzie, mieszkanie przejdzie na Michała, bo kupowaliście je razem. Większość pieniędzy była twoja, ze sprzedaży mieszkania po babci. Michał dołożył tylko odrobinę.

I co, obcy człowiek wszystko zagarnie? To niesprawiedliwe. Przecież masz Krzysia, siostrzeńca, rodzona krew! A jemu mieszkanie bardzo by się przydało.

Może podpiszesz darowiznę na niego? Żeby potem nie było niespodzianek

Ania słuchała w osłupieniu. Kim jest ta kobieta? Czy to naprawdę jej mama? Urodziła ją, wychowała, a teraz czeka na jej śmierć?

Rodzona krew, mówisz? A gdzie wy byliście, gdy potrzebowałam pomocy? Ty przejmowałaś się odsetkami, żeby zysku nie stracić.

Kochana siostrzyczka opalała się we Włoszech, nawet nie znalazła czasu, żeby mnie wesprzeć. Po co? Przecież i tak jedną nogą jestem w grobie, tak?

Ale można jeszcze coś ze mnie wycisnąć, póki żyję. Krzysiowi mieszkanie wydrzeć.

Rodzice Michała