Przymusowy wybór

**Przymusowy Wybór**

— Kasia, może już dość tego oszukiwania się nawzajem?! — Szymon podszedł do kobiety tak blisko, że poczuła jego oddech na twarzy.
— Szymku, przecież wiesz, że on jest moim mężem! — krzyknęła nerwowo Kinga, bo tego wieczoru musiała powtórzyć te słowa już po raz któryś.
— Co z tego, że mąż?! Mamy prawo do szczęścia! Powiedz prawdę, czy Lechu to mój syn?! — Szymon złapał Kingę za ramiona, a jego głos drżał od emocji.
Kobieta pochyliła głowę i rozpłakała się, nie kryjąc już łez…

…Kinga i Marek wychowywali się w jednym bloku, znali się od kołyski. Ich rodzice mieszkali na tym samym piętrze. Nie byli najlepszymi przyjaciółmi, ale utrzymywali ciepłe, sąsiedzkie relacje.

Prawdziwa przyjaźń między rodzinami i tak by nie wypaliła. Rodzice Kingi pracowali w filharmonii — inteligenci, pełni życia, często urządzali przyjęcia. Kinga chodziła już do szkoły muzycznej i marzyła, by pójść w ślady rodziców.

Rodzina Marka była zupełnie inna. Matka pracowała jako ekspedientka w lokalnym sklepie, ojciec był ślusarzem w fabryce. Mimo różnic Kinga i Marek trzymali się razem. Najpierw w przedszkolu, potem w podstawówce, gdzie nawet siedzieli w jednej ławce.

Rodzice Kingi nie zabraniali córce przyjaźnić się z chłopakiem z bloku, ale nigdy nie widzieli w nim przyszłego zięcia. Rodzice Marka przeciwnie — cieszyli się, że ich syn zaprzyjaźnił się z „lepszą” dziewczyną, i często żartowali, że to „pan młody i panna młoda”.

…Pewnego września, w siódmej klasie, życie Kingi zmieniło się na zawsze. Na pierwszej lekcji wychowawczyni weszła do klasy nie sama, ale z przystojnym chłopakiem.

— Witajcie! To wasz nowy kolega, Szymon. Będzie się uczył z wami. — Wskazała mu wolne miejsce przy trzeciej ławce.
Szymon od razu zwrócił uwagę wszystkich dziewczyn — elegancki garnitur, modna fryzura, promienny uśmiech i niebieskie oczy, w których można było utonąć. Kinga też go zauważyła, ale nie odważyła się podejść.

We wrześniu zaczęły się też zajęcia w szkole muzycznej. Pewnego dnia Kinga, zamyślona, szła na solfeż. Już miała otworzyć drzwi, gdy nagle ktoś wyszedł, omal jej nie przewracając.

— Ojej, cześć! — wykrztusiła, zaskoczona.
— Cześć! — Szymon uśmiechnął się tym swoim słynnym uśmiechem.
— Też chodzisz do szkoły muzycznej? — spytała.
— Tak, skończyłem lekcję. A ty?
— Idę na solfeż… — westchnęła, bo nienawidziła tych zajęć.
Szymon chciał coś dodać, ale wtedy wpadła na nich Gosia, koleżanka Kingi, i pociągnęła ją za rękę.

— Kinga, co stoisz?! Zaczynamy za trzy minuty! „Kapral” nas zabije! — Przezwisko ich surowej nauczycielki solfeżu.
Kinga zdążyła jeszcze rzucić Szymonowi ostatnie spojrzenie, zanim Gosia wciągnęła ją do środka.

Na lekcji Kinga myślała tylko o Szymonie. Nauczycielka szybko to zauważyła.

— Kowalska, proszę skupić się na zajęciach, a nie bujać w obłokach! — skarciła ją.
— Przepraszam… — szepnęła Kinga.

Po lekcji wyszła ze szkoły i ruszyła w stronę domu. Nagle usłyszała za sobą znajomy głos:

— Kinga, zaczekaj!
Odwróciła się i zobaczyła Szymona.

— Nie poszedłeś do domu? — zdziwiła się.
— Czekałem na ciebie. Możemy iść razem.

Szli, rozmawiając o muzyce. Szymon opowiadał, skąd się tu przeprowadził i że, tak jak Kinga, chce poświęcić życie muzyce.

…W weekend Kinga myślała tylko o nim. Nie wiedziała jeszcze, że to pierwsza miłość. Dotąd zawsze wracali ze szkoły we trójkę — Kinga, Marek i teraz Szymon. Marek od razu nie polubił tego „wygadanego snoba”, ale nie śmiał go odsunąć…

…Minęły dwa lata. Kończyli dziewiątą klasę. Kinga i Szymon byli już pewni swoich uczuć. Ale między nimi stał Marek.

— Kinga, idziesz dziś na dyskotekę? — zapytał Marek.
— Nie, może innym razem. Rodzice kupili mi i Szymonowi bilety do filharmonii.
— A mnie nie bierzesz? Dlaczego tego mięczaka? — warknął.
— Tobie i tak by się nudziło… W następny weekend idziemy na dysko. Możemy zabrać Szymona.
— No dobra… — mruknął, choć pomysł mu się nie podobał.

Po szkole Marek poszedł do technikum. Kinga i Szymon zostali w liceum. To był najszczęśliwszy czas w jej życiu — siedzieli w jednej ławce, razem wracali do domu.

Pewnego wieczoru, po koncercie, pocałowali się po raz pierwszy. Postanowili, że zaraz po maturze się pobiorą, razem zaczną studia i nigdy się nie rozstaną…

Nadszedł dzień matury, potem studniówka. Czas spełniać marzenia.

— Jaka ślub?! Oszalałaś?! — krzyczała matka Kingi, gdy ta oznajmiła swoje plany.
— Córko, musisz się uczyć! Jeśli naprawdę chcesz grać, zapomnij o małżeństwie na lata!

To samo usłyszał Szymon od swoich rodziców.

— Nawet nie mów mi o tej Kingie! Ślub w osiemnastce to szaleństwo! Będziesz studiował tam, gdzie twoja babcia i ja — w Krakowie!

Rodzice zmusili Szymona do wyjazdu. Z początku pisali do siebie, Kinga chciała go odwiedzić, ale nigdy nie wyszło. Kontakt urwał się, gdy rodzice Szymona sprzedali mieszkanie i wyprowadzili się…

Kinga skończyła studia muzyczne w Łodzi. Tuż przed dyplomem wysłano ją na konkurs do Krakowa. Tam spotkała Szymona.

Po latach uczucie wybuchło na nowo. Spędzili razem noc…

— Szymku, jestem taka szczęśliwa! Za dwa miesiące kończę studia i przyjadę do ciebie. Nikt nas już nie zatrzyma.
— Kinga… to niemożliwe — powiedział cicho.
— Dlaczego?!
— Po studiach żenię się z córką przyjaciółki mamy. Jest w ciąży…

To był cios. Kinga wróciła do domu złamana.

— Kinga, co ty taka smutna? Chodź dziś na imprezę — namawiał Marek, który wpadł ją odwiedzić.
— Dobrze… — odparła bez życia.

Miesiąc później Kinga odkryła, że jest w ciąży. Z Szymonem. Stanęła