Pracowałam we własnym sklepie z ubraniami, a pewnego wieczoru przed zamknięciem weszła ciężarna kobieta. Już miałam zamykać, a ona wciąż przeglądała sukienki.

Pracowałam w swoim sklepie z ubraniami i pewnego wieczoru, tuż przed zamknięciem, weszła kobieta w ciąży. Miałam już zamykać, ale ona wciąż przeglądała sukienki. Rozmowa się zaczęła, opowiedziała mi, że mąż ją zostawił z dwójką dzieci. Miała ciężko, musiała wyprowadzić się z wynajmowanego mieszkania do rodziców. U rodziców była jakaś pomoc, ale z czasem okazało się, że jest w ciąży. Na aborcję już za późno. Musi urodzić. Nie ma w co się ubrać, wyrosła ze swoich rzeczy. Obca historia. Wiedziałam, że szuka najtańszych rzeczy, ale i na to brakowało jej pieniędzy. Byłam zmęczona i pomyślałam, że nic mi nie ubędzie, jeśli podaruję jej jedną sukienkę. Kobieta się ucieszyła, była bardzo szczęśliwa i wdzięczna. Wyszła.

Minął czas. Zapomniałam o tej historii. Pewnego zwykłego dnia weszła do sklepu uśmiechnięta kobieta, próbowałam przypomnieć sobie, kim jest. Wyjęła z skromnej torebki paczuszkę i zaczęła mówić: Pamięta pani? Byłam w ciąży, przyszłam do pani, ale nie miałam za co kupić tej sukienki. A pani mi ją podarowała. Rozmawiałyśmy, powiedziała pani, że wszystko będzie dobrze, że w życiu nie ma sytuacji, z którymi nie możemy sobie poradzić. Poczłam wtedy taką siłę od pani i naprawdę przetrwałam ten trudny czas. Urodziłam. Jestem sama, mam troje dzieci, ale wszystko u mnie w porządku. I wierzę, że będzie jeszcze lepiej. Dziękuję, że pani wtedy mnie wsparła. To było dla mnie bardzo ważne. Przytuliłyśmy się, życząc sobie nawzajem wszystkiego najlepszego.

Wyszła. Otworzyłam paczkę. W środku były skrzydła zwykłe anielskie skrzydła. Zrobiło mi się nieswojo. Przypomniałam sobie, że dałam jej tę sukienkę bardziej z chęci pozbycia się problemu, który widziałam. A w tamtej chwili, tak się złożyło, że stałam się dla kogoś wsparciem, aniołem, który wysłuchał, współczuł i powiedział kilka szczerych słów, a do tego podarował skromną sukienkę.

Tak niewiele trzeba, by wyjść z ciemności. Czasem wystarczy kilka słów otuchy i uśmiech w plecy.