Podczas przerwy w pracy wstąpiła do kawiarni i zobaczyła swojego męża z inną kobietą – postanowiła dać im nauczkę.

W przerwie pracy wstąpiła do kawiarni i zobaczyła swojego męża z inną kobietą. Postanowiła dać im nauczkę.

Bożena zatrzymała się w kawiarni, by złapać oddech po wyczerpującym dniu w biurze. Czy te raporty naprawdę musiały być gotowe właśnie dziś? Mogła skończyć je jutro. Zmęczona, postanowiła wstąpić po drodze do ulubionej cukierni. Wyobrażała już sobie smak greckiej sałatki i gorącej kawy, która na chwilę rozjaśni jej szary dzień.

W środku było prawie pusto. Gdy miała zamiar usiąść przy swoim zwykłym stoliku, nagle dostrzegła znajomą twarz. Jej mąż, Marek. I nie był sam siedział z jakąś efektowną kobietą.

Bożenę oblał zimny pot. Nieznajoma wyglądała jak modelka z okładki magazynu modowego. Jasna blondynka w obcisłej sukience, z błyszczącymi biżuteriami i perfekcyjnym makijażem. Marek coś jej opowiadał, a ona śmiała się, flirtując i dotykając jego dłoni.

Wszystko w Bożenie zawrzało. A więc tak pomyślała, ledwo powstrzymując się, by nie podejść i nie urządzić sceny od razu. Krzyknąć, rzucić kawą jak w filmach. Ale się zatrzymała. Nie, to byłoby zbyt łatwe.

Odsunęła się, układając w głowie plan. Pokaże mu prawdziwe przedstawienie.

Usiadła po drugiej stronie kawiarni, skąd mogła ich obserwować. Zamówiła sałatkę i kawę, ale nawet nie tknęła jedzenia. Wyjęła telefon i wybrała numer Marka. Jego komórka zadzwoniła na stoliku. Spojrzał na ekran i szybko wyciszył dzwonek. Bożena uśmiechnęła się. Więc nie chce odebrać? Ciekawe, o czym tak ważnym rozmawiają?

Nie spuszczając z nich wzroku, śledziła każdy ich ruch. Marek pochylił się do blondynki, szepcząc coś do ucha. Wybuchnęła śmiechem, zakrywając usta dłonią. Na jej palcu błyszczał duży diamentowy pierścionek.

Bożenie ścisnęło się serce. Odwróciła wzrok, próbując zapanować nad emocjami. Spokojnie, to tylko koleżanka zbyt wystrojona, zbyt blisko powtarzała w myślach.

Przypomniały jej się wspomnienia ich pierwsze spotkanie, nieśmiałe randki, wyznania miłości. Czy to wszystko było kłamstwem? Czy teraz gra na dwa fronty? Zagryzła wargi, ale postanowiła obserwować dalej.

Wtedy zauważyła wysokiego, przystojnego mężczyznę przechodzącego obok. Wyglądał, jakby wyszedł z reklamy. Nagle wpadła na pomysł. Skinęła na niego.

Przepraszam powiedziała.

Tak? zatrzymał się, patrząc na nią pytająco.

Mam taką dziwną prośbę zawahała się. Widzi pan tamtego mężczyznę? wskazała na Marka. To mój mąż. I najwyraźniej mnie zdradza. Mógłby pan zagrać jakąś rolę? Chcę, żeby poczuł to, co ja.

Mężczyzna przez chwilę się zastanawiał, w końcu uśmiechnął się szeroko.

Czemu nie? Nazywam się Krzysztof.

Bożena.

Uśmiechnęła się, choć serce waliło jej jak młot. Spojrzała w stronę Marka. Zauważył ją. W jego oczach mignęło zaskoczenie.

Wyraźnie nie spodziewał się jej zobaczyć. A już na pewno nie w towarzystwie innego mężczyzny. Przez moment zamarł, po czym odwrócił się do swojej towarzyszki, udając, że nic się nie stało. Ale Bożena widziała, jak naprężyła się jego ręka.

Wyprostowała się, udając pełne zaangażowanie w rozmowę z Krzysztofem. Pochylała się bliżej, szeptała coś z uśmiechem. Krzysztof chwycił jej intencję grał swoją rolę doskonale.

Bożena zerknęła na Marka. Był wyraźnie zdenerwowany. Nerwowo stukał palcami w stół, zerkał w ich stronę. Jego towarzyszka coś mówiła, ale już nie odpowiadał z takim entuzjazmem.

Postanowiła pójść o krok dalej. Śmiało wzięła Krzysztofa za rękę. On delikatnie ścisnął jej palce, uśmiechając się. Marek patrzył coraz dłużej. W końcu coś szepnął blondynce przestała się śmiać.

Świetnie ci idzie szepnęła Bożena.

Zobacz tylko, jak się wierci odparł Krzysztof. Myślę, że już wystarczająco go podgrzaliśmy.

Przejdźmy obok nich zaproponowała.

Wstali, trzymając się za ręce. Gdy mijali stolik Marka, Bożena rzuciła najniewinniejszym tonem:

O, witaj, kochanie! Co za miła niespodzianka. I kim jest twoja przyjaciółka?

Marek zesztywniał. Blondynka spojrzała na niego, oczekując wyjaśnień.

To koleżanka z pracy wybełkotał, nerwowo patrząc to na żonę, to na swoją towarzyszkę.

Koleżanka? Bożena uniosła brwi. A mówiłeś, że masz dziś spotkanie z klientami.

Marek zaciął zęby.

Bożena, co to za przedstawienie?! podszedł bliżej, tracąc cierpliwość. Kim jest ten facet? Co ty sobie wyobrażasz?

A ty? Co powiedziałaby twoja *koleżanka*? Może nie wie, że jesteś żonaty?

Blondynka zesztywniała.

Jesteś żonaty? spytała lodowato.

Nie czekając na odpowiedź, szybko wstała i wyszła.

Świetnie Marek rzucił żonie gniewne spojrzenie. Zadowolona? To była ważna klientka! To była tylko rozmowa biznesowa, nie to, co sobie uroiłaś!

A kim jest ten mężczyzna? warknął, wskazując na Krzysztofa.

Co w tym złego? Bożena założyła ręce na piersi. Ty się bawisz, a ja nie mogę?

Więc ty mnie zdradzasz?!

Tak uniosła podbródek, chcąc go dotknąć.

Chyba załatwicie to sami Krzysztof szybko pożegnał się i wyszedł.

No, gratuluję Marek rzucił na stół kilka złotych i wyszedł.

Bożena czuła, że zaraz eksploduje. Nie wierzyła, że to się stało. Zadzwoniła do koleżanki z pracy, prosząc o usprawiedliwienie, i poszła do domu.

Gdy otworzyła drzwi, Marek siedział na kanapie. Wyglądał dziwnie