Po treningu czekała na nią niespodzianka domowych przygotowań.

**Dziś po treningu czekała mnie niespodzianka w domu.**

Po treningu Weronika śpieszyła się do domu obiecała mężowi ugotować rybę po grecku. Gdy weszła do mieszkania, zobaczyła, jak jej mąż Leon siedzi w kuchni i pije wino.

Oho, sam sobie fundujesz imprezę Leon, nie mogłeś zaczekać? Może przynajmniej przygotuję przekąski

Nie, usiądź, musimy porozmawiać

Weronika nigdy wcześniej nie widziała męża tak przygnębionego i zmieszanego. *Boże, co się stało?*

Nie wiem, od czego zacząć Powiem wprost. Moja sekretarka Katarzyna spodziewa się dziecka, odchodzę do niej.

Jak w kiepskiej telenoweli I dawno się to ciągnie?

Około roku. Jak tylko do nas dołączyła, zaczęła okazywać zainteresowanie, a ja nie wytrzymałem. Młoda, piękna, radosna, zupełnie jak ty za młodu Zakochałem się jak chłopiec! Chciałem od razu się przyznać, ale zabrakło mi odwagi, szkoda mi było ciebie

Teraz nie odejdę, wkrótce zostaniemy rodzicami. Zawsze chciałem własnego dziecka, a twój Ignacy jest mi bliski, ale to nie ta sama krew Potrzebuję dziedzica, chcę przekazać mu firmę. Z Kasią czuję się młodszy, podoba mi się Może to kryzys wieku średniego, słyszałaś o tym?

Weronika, wiem, że to nikczemność. Ale ciebie i Ignacego nie zostawię na lodzie. Mieszkanie, samochód zostawiam wam, pomogę finansowo, nie musicie się martwić. Za studia zapłacę, jak obiecałem. Już kupiłem dom, zapisałem go na Kasię, w końcu będzie matką mojego dziecka.

Rozumiem, Leonie, trudno się oprzeć takiej piękności jak Kasia, a ty przecież prawdziwy mężczyzna I dziecka nie porzucisz, to szlachetne. Dzięki za pomoc finansową, nie odmówię, chcę zacząć podróżować, żyć dla siebie.

Kiedy się wyprowadzasz? Pomóc ci spakować rzeczy?

Leon patrzył na żonę zaskoczony. Taka spokojna Może i dobrze, żadnych awantur i histerii.

No to żegnaj, mężu, dziękuję za wspólne lata, było mi z tobą dobrze! Ale życie ma swoje plany Może i ja się zakocham i będę szczęśliwa z nowym mężczyzną. No idź już, Kasia pewnie się denerwuje, myślisz, że będę cię tu zatrzymywać?

Leon szybko złapał walizki, niepewnie się uśmiechnął i poszedł w stronę windy.

Zamknąwszy drzwi, Weronika poszła do kuchni. Wyjęła z lodówki butelkę szampana, otworzyła, nalała pełną szklankę i wypiła. Mąż ją zostawił. *Jak dziwnie to brzmi.*

Nigdy nawet nie myślała, że coś takiego może się zdarzyć. Przecież żyli spokojnie przez te wszystkie lata, może nie byli szaleńczo zakochani, ale byli sobie bliscy, przyzwyczajeni, szanowali się.

No cóż, nie ma co płakać. Nowe życie, nowe zasady! Na pewno znajdzie co robić, a mąż będzie płacił. Głupio byłoby odmówić pieniędzy, dają więcej możliwości. Trzeba tylko przywyknąć do nowego statusu

I Weronikę wciągnął wir nowych wrażeń. Zapisała się na lekcje tańca, chodziła po pracy. W weekendy odwiedzała muzea, kino, siłownię. Na szczęście miała towarzystwo. Sąsiadka Irena, singielka, chętnie jej towarzyszyła.

Syn Ignacy uczył się w innym mieście, rzadko wracał do domu. Weronika była sobą. Gotowała tylko to, co lubiła, nie musiała się dostosowywać. Robiła, co chciała, nikt nie mógł jej niczego zabronić. O nowym mężczyźnie nawet nie myślała, sama było jej dobrze.

Mąż rozstał się cicho i spokojnie. Raz widziała Kasię na korytarzu sądowym, piękność, co tu mówić Ma dobry gust!

Leon co miesiąc przelewał pieniądze, jak obiecał. Weronika była wdzięczna za tak hojny gest. Wiedziała, że mąż ma pieniądze, firma prosperowała, a on bez problemu mógł ją i Ignacego wspierać. *Dziękuję za wspólne lata.* Kasia pewnie o tym nie wiedziała, raczej by się nie zgodziła.

Minął rok. W życiu Weroniki nic się nie zmieniło, lekcje tańca, siłownia, kilka razy wyjechała za granicę. Wsparcia od Leona już nie było, nieprzyjemnie było pytać o powód. Pewnie Kasia zabroniła. No trudno, da sobie radę. Ignacy неплохо zarabiał, studiując, mógł sam płacić za naukę. Jej pensja wystarczała na potrzeby.

Niedziela, nie trzeba nigdzie się spieszyć. Weronika cieszyła się każdym dniem. Gotowała rybę po grecku, zauważyła, że nie ma chleba, a bardzo go lubiła. Wypadła do sklepu i spotkała Leona.

Leonie, co ty tu robisz?

Cześć, Weronika. Mieszkam niedaleko Kupiłem mieszkanie.

No proszę A Kasia? I dziecko? Co wam się urodziło?

Córka Tylko że historia skończyła się inaczej Wyobraź sobie, ta Kasia została podstawiona przez konkurenta. Wśliznęła się w zaufanie, ja się zakochałem, wiesz, co dalej Potem zaczęła naciskać, żebym przepisał jej firmę, bała się, że odejdę i nic nie dostanie

Zgodziłem się, po urodzeniu córki, pod wpływem emocji, wszystko na nią przepisałem. Zostawiłem pewną sumę na koncie, o którym nie wiedziała. W końcu mnie wyrzuciła. Córka okazała się nie moja, firma trafiła do konkurenta I tak się znalazłem w tej sytuacji Zabawne, co? Jak w taniej telenoweli

Kupiłem mieszkanie, znalazłem pracę, nie narzekam, ale dawnego życia już nie odzyskam. I tobie nie mogę już pomóc Przepraszam Pewnie nie chcesz ze mną rozmawiać, pewnie bardzo cię zraniłem

Weronice zrobiło się go żal. Wyglądał kiepsko *Taka oszustka z tej Kasi!* A on tyle wysiłku włożył w firmę!

Głupi jesteś, Leonie! Chodź do mnie, akurat ugotowałam rybę po grecku, twoją ulubioną

Ciepło rozmawiali w kuchni, gdzie tyle lat codziennie się spotykali, omawiali sprawy. Ale teraz nie byli już mężem i żoną.

Czasem do siebie dzwonili. O powrocie nie było mowy. Każde miał swoje życie. Weronika na tańcach poznała mężczyznę, wyszła za mąż i była szczęśliwa.

Leona zaprosiła na swoje wesele, przyszedł i nawet się