Po co tak przystojnemu i odnoszącemu sukcesy facetowi, jak ja, brać ślub? – zastanawiał się. – Kiedy wreszcie doczekamy się wnuków? – martwili się rodzice.

Po co się żenić takiemu przystojnemu i odniesionemu sukces chłopakowi, jak ja? myśli sobie Tomek. Kiedy doczekamy się wnuków? zastanawiają się jego rodzice.

Tomek odwozi swoją koleżankę do domu i wraca do swojego mieszkania.

Przygotowuje sobie jajecznicę z szynką. Siada do stołu, włącza telefon, który całą noc był wyłączony, i zaczyna przeglądać nieodebrane połączenia.

Mama dzwoniła mruczy pod nosem Tomek. Znowu będzie narzekać, że taki jestem nieudolny

Nieudolny Tomek oczywiście nie był. Dobra praca, dwupokojowe mieszkanie i samochód mówiły co innego. Tylko że ma już dwadzieścia pięć lat, a wciąż jest kawalerem.

Po co żenić się takiemu fajnemu i ogarniętemu chłopakowi, jak ja? powtarza sobie.

Kiedy w końcu będziemy mieli wnuki? z żalem myślą rodzice.

Tomek wybiera numer do mamy:

Dzień dobry, mamo! Jak zdrówko? pyta.

W porządku

A u taty?

U taty też. Mógłbyś nas odwiedzić, pół godziny jazdy samochodem, a nie widujemy cię miesiącami. Ojciec szykuje się, by orać ogród, pora sadzić ziemniaki.

Mamo, dzisiaj nie dam rady. W następny weekend na pewno przyjadę.

Ile to już razy obiecywałeś, że przyjedziesz ze swoją dziewczyną.

Mamo, dobrze, w przyszły weekend przyjeżdżam z dziewczyną. Obiecuję! wyrywa mu się nagle.

Z narzeczoną?

Jeszcze nie.

Synku, tak się cieszę! Czekamy na was w sobotę, wszystko, co lubisz, ugotuję.

Po rozmowie z mamą Tomek rozważa:

Po co ja to obiecałem? Kogo ja im pokażę jako narzeczoną? Kamilę? Czemu nie Rano zadzwonię. Tylko rodzicom się chyba nie spodoba, a ona sama za wsią nie przepada. Ale czego się nie robi, zawsze można przyprowadzić do gości Idę spać.

Patelnię z resztkami jajecznicy zostawia na stole i idzie do sypialni.

Wyspawszy się, przypomina sobie o obietnicy danej mamie i dzwoni do swojej koleżanki.

Cześć ślicznotko! zagaduje do słuchawki.

Cześć Tomku odpowiada zimno Kamila.

Kamilko, nie wyspałaś się? Zaraz do ciebie wpadnę.

Tomku, nie powinniśmy się już spotykać. Plany na przyszłość mi się zmieniły.

Jak to plany?! zaczyna się irytować.

Wychodzę za mąż.

Zaraz przyjadę i was oboje porozstawiam po kątach

Rozmowa się urywa.

Tomek patrzy z irytacją na telefon. Zwykle to on kończył takie związki, a tu nagle został rzucony.

Idzie do łazienki, potem do kuchni. Robi kawę i myśli:

No i skąd teraz narzeczoną dla rodziców wytrzasnę? Może któraś z byłych? Jeszcze sobie pomyślą, że mi zależy na stałym związku

Jeszcze nie dopił kawy, a już alarm samochodowy wyje. Tomek biegnie do okna. Swój samochód zawsze parkuje za blokiem. Może nie jest tam tłoczno, ale przynajmniej ma auto na oku też w nocy. Obok jego auta stoi mężczyzna po czterdziestce i patrzy prosto w jego okno.

A ty znowu kto taki? mruczy zaskoczony Tomek.

Zakłada adidasy i wybiega na zewnątrz. Podchodzi do swojego samochodu.

Panie, co pan tu robisz? pyta.

Słuchaj, chłopcze! odpowiada butnie nieznajomy. Jeszcze raz zobaczę cię przy Kamili, to nie miej do mnie pretensji!

Idź pan!

Nagle z boku pojawia się dobrze zbudowany facet.

Tomek chce coś powiedzieć i robi mu się ciemno przed oczami.

Tomku, Tomku!

Pochyla się nad nim niepozorna dziewczyna. Przebiega mu przez myśl:

Gdzieś już ją widziałem

Słyszysz mnie? Wołać karetkę?

Nie trzeba, mam wszystko w samochodzie uśmiecha się. Poradzisz sobie?

Tak, kończyłam medycynę, dam radę.

Tomek uważniej przygląda się dziewczynie i przypomina sobie, że mieszka w klatce obok, zawsze się z nim witała, ale on ją brał za nastolatkę. Próbował sobie przypomnieć imię. Dziewczyna chyba to wyczuła:

Mam na imię Jagoda. Mieszkam klatkę obok.

Usiądź, Jagodo otwiera tylne drzwi. Tam jest apteczka.

Sam siada z przodu. Jagoda wszystko starannie opatruje.

Nic poważnego stwierdza.

Dziękuję!

Przegląda się w lusterku, po raz pierwszy patrzy dziewczynie prosto w oczy, jakby spytać: Już możesz iść?

Chodź na kawę, ledwo śniadanie zjadłem.

Tak po prostu? spogląda na swoją bluzę i spodnie dresowe.

A czemu nie? Ja też w dresie.

Nie, ja nie pojadę

No to się przebierzemy i pójdziemy!

Za pół godziny Jagoda wychodzi w sukience, z lekkim makijażem. Tomkowi nagle odechciało się samochodu chce się z nią przejść.

Jagodo, może przejdziemy się pieszo?

Chodźmy i łapie go pod rękę.

Przez całą drogę Jagoda coś opowiada. Trafiają do małej, przytulnej kawiarni. Przesuwa dziewczynie kartę menu:

Jagoda, zamawiaj, co chcesz!

Jagoda długo przegląda menu, bardziej patrząc na ceny niż na dania. Tomek się orientuje, że nie często bywa w takich miejscach, więc przywołuje kelnera.

Niech pan przyniesie dziewczynie coś naprawdę pysznego i kawę.

A dla pana?

Dla mnie kawa.

Najlepsza jest nasze ciasto domowe.

Biorę!

Potem wracają. Przy klatce się żegnają

Rok mija tydzień pracy. Tomek wraca w piątek zmęczony z pracy.

No właśnie, obiecałem mamie, że w sobotę przyjadę z dziewczyną. Co począć?

Wchodzi do kuchni, wstawia czajnik, robi kanapki, myśląc cały czas o jutrzejszej wizycie:

Przyjadę sam, mama znów będzie smutna. Trzeba coś wymyślić

Nagle go olśniewa!

A może pojadę z Jagodą?! Fakt, od niedzieli nie miałem czasu się odezwać Powiem, że byłem zawalony pracą.

Szybko zjada, goli się, ubiera się elegancko i wychodzi na zewnątrz.

Wie, w której klatce mieszka, ale są tam aż piętnaście mieszkań, a oprócz imienia nie wie prawie nic.

Stoi pod klatką kilka minut, gdy drzwi się otwierają i wybiegająca dziewczyna, znów w tej samej bluzie i spodniach, zauważyła go przez okno i wybiegła na dwór.

Zatrzymuje się niepewnie.

Cześć, Jagodo!

Cześć Tomku! jej twarz aż promienieje.

Chciałbym cię zaprosić na spacer.

Znowu jestem w dresie

Poczekam uśmiecha się Tomek. Wystarczy pół godziny?

Tak i biegnie do mieszkania.

Córko, o co chodzi? pyta zaskoczona mama.

Mamo, idę na spacer.

A po co tak nagle?

Nie odpowiada, tylko biega z pokoju do pokoju. Mama podchodzi do okna, zagląda i rzuca się do córki:

Ty idziesz z Tomkiem?

Tak.

Po co ci ten przystojniak?

Mam już dwadzieścia lat Jagoda odpowiada ze skruszonym uśmiechem.

Przecież widzisz, jakie piękności się za nim uganiają!

Mamo, nie marudź.

Oj, wymyśliłaś sobie

Ale córka już zmyka do swojego pokoju. Jagoda wie, że zaraz wszyscy w bloku się dowiedzą, a plotek nie zabraknie. Przecież wszyscy wiedzą, kim jest Tomek i jaka ona jest cicha. Teraz wszystkie babcie będą jeszcze dodawać już była. Ale już jej wszystko jedno.

Wychodzi z klatki, starając się nie oglądać za siebie, pewna, że matka patrzy zza firanki. Stanowczo bierze Tomka pod ramię.

Dokąd idziemy?

Przejdziemy się do parku, posiedzimy w kawiarni, postoję z tobą pod księżycem…

Idą do parku, siedzą w kawiarni, długo tulą się pod księżycem. W końcu Jagodzie dzwoni telefon:

Jagodo, już pierwsza w nocy!

Już idę! spuszcza wzrok. Tomku, muszę wracać.

Odprowadzę cię

Przy klatce znów się przytulają. Tomek w końcu stwierdza, nie tyle proponuje, co informuje spokojnym, stanowczym tonem:

Jutro jedziemy do moich rodziców

Wojtku! woła żona, widząc auto syna. Tomek jedzie!

No proszę, przypomniał sobie o rodzicach?

Jedzie z dziewczyną! woła mama i biegnie na podwórze.

Halina podbiega do syna, wita się, ale uważnie przygląda się jego koleżance.

Podchodzi do dziewczyny:

Jak masz na imię, dziecko?

Jagoda, dziewczyna się peszy.

A ja jestem ciocia Halina. Zapraszamy, zapraszamy!

Dziękuję!

Z domu wychodzi ojciec. Zaraz poznaje Jagodę i radośnie mówi:

Nareszcie nasz Tomek ma fajną dziewczynę. Jak masz na imię, piękna?

Jagoda.

A ja jestem wujek Wojtek. Tak mów mi śmiało.

Jagoda nie spodziewała się tak ciepłego przyjęcia. Wyobrażała sobie niezadowolone miny rodziców, gdy zobaczą taką szarą myszkę jak ona przy swoim przystojnym synu. A tu cieszą się szczerze, co aż maluje się na ich twarzach.

Wchodzą do domu i Jagoda zastyga stół zastawiony, jakby czekali na prezydenta.

Zaczynają się rozmowy.

Jagoda jest z normalnej rodziny, wydawało się jej, że rodzice Tomka będą wyniośli, a tu ludzie jak jej mama z tatą prości, serdeczni.

Co więcej, widzi na ich twarzach radość, że jest skromną dziewczyną.

Po obiedzie Tomek idzie orać ogródek z ojcem. Jagoda podchodzi do gospodyni:

Ciociu Halino, pomogę posprzątać ze stołu i pozmywać.

Zróbmy to razem! uśmiecha się szeroko Halina.

Gdy panowie skończyli orać, wszyscy razem sadzą ziemniaki.

Gdy ziemniaki już w ziemi, Jagoda smutno mówi:

Muszę wracać, mama będzie się złościć

Jagodo podchodzi Halina co ty mówisz? Zjemy kolację, przenocujesz u nas. Rano pojedziecie.

Nie wiem widać, że bardzo by chciała zostać.

Zadzwoń! podpowiada.

Jagoda wyciąga telefon. Wybiera numer:

Mamo, mogę tu przenocować?

Córko, ty rozumiesz, o co prosisz? Obiecałaś wrócić wieczorem!

Jagodo, jak się nazywa twoja mama? pyta Halina i bierze telefon.

Grażyna.

Dzień dobry, pani Grażyno! Tu Halina, mama Tomka.

Dzień dobry!

Proszę się nie martwić, Jagoda zostanie u nas pod moją opieką. Dom duży, dzieci rozlokuję osobno.

Sama nie wiem, co powiedzieć

Grażynko, macie fantastyczną córkę

Długo rozmawiają, pół godziny mija niepostrzeżenie.

Do miasta ruszają dopiero następnego dnia po południu. Halina nakłada dużo wiejskich przysmaków, zwraca się wprost do Jagody:

Ten pakiet dla Tomka, a pozostałe dwa dla was.

Ciociu Halino, za dużo tego!

Wy tam w mieście byle czym się żywicie, stąd taka chudzinka z ciebie.

Potem Halina podchodzi do syna, który gawędzi z ojcem:

Podaliście już papiery do USC?

Mamo, jakie jeszcze papiery! Nawet o tym nie rozmawialiśmy.

A to pogadajcie!

Mamo, pomyślimy.

Jeszcze mi wypuścisz taką dobrą dziewczynę pogroziła palcem. Innych mi nie przyprowadzaj!

Gdy tylko auto rusza, Halina już wyciąga telefon:

Grażynko, już wysłaliśmy ich w drogę. Wszystko dobrze, dałam wam trochę wiejskiego jedzenia.

Halino, przecież nie trzeba było

Spokojnie! Obyśmy rychło swatkami zostały.

No naprawdę! ale w głosie Grażyny pobrzmiewa aprobat.

Mój już 25 lat, mieszkanie ma, auto ma. Czego więcej chcieć? Ciekawe, co twoja Jagoda ma w głowie.

W głowie? Zakochana po uszy, rozum tracę przez nią, a ona przeze mnie.

Więc jeśli nie my, to kto ich rozumu nauczy! śmieje się Halina.

Twój Tomek to prawdziwy chłopak z klasą

A twoja Jagoda to też porządna dziewczyna, pracowita!

To prawda. Umie posprzątać, dobrze gotuje

Tomek prowadzi auto, tajemniczo się uśmiechając. Jagoda w końcu nie wytrzymuje:

Tomku, co się tak uśmiechasz?

Spodobałaś się moim rodzicom.

Daj spokój, serio?

Mama powiedziała, żebym nie wypuścił takiej dziewczyny.

A ty?

Nie wypuszczę!

I patrzą sobie w oczy, zakochani, roześmiani

Zostaw lajka i komentarz, jeśli historia Ci się spodobała!