Para zakochanych zaginęła w Nowym Meksyku w 1988 roku – w 2010 znaleziono ich zwłoki zawinięte w brezent i wrzucone do bagniska…

Wiosną 1988 roku w spokojnym miasteczku Nowy Targ w Małopolsce wydarzyła się tragedia, która na zawsze zmieniła życie jego mieszkańców. Para małżeństwa Kowalskich Tomasza, czterdziestoletniego mechanika, i jego żony Bronisławy, dwudziestodziewięcioletniej nauczycielki był to zwykły marcowy wieczór, który jednak nigdy się nie skończył. Ich dom pozostał nietknięty: obiad stał na stole, ubrania wisiały w szafie, a samochody stały w garażu. Tylko ich właściciele zniknęli bez śladu, jakby rozpłynęli się w powietrzu.

Policja przeszukała okoliczne lasy, brzegi Dunajca i górskie szlaki. Bezskutecznie. Nie znaleziono ani śladu walki, ani kropli krwi. Sąsiedzi wspominali, że w ostatnich tygodniach słyszeli kłótnie dochodzące z domu Kowalskich. Jedna z sąsiadek, Genowefa Nowak, przyznała, że widziała ślady podbitego oka u Bronisławy, którą ta tłumaczyła upadkiem na schodach.

15 marca 1988 roku, gdy w Nowym Targu zaczął padać gęsty śnieg, Tomasz wrócił do domu około godziny 18:30. Jego żona przygotowała kolację, ale nikt jej nie tknął. Mieli następnego dnia jechać do Krakowa, by odwiedzić siostrę Bronisławy, Katarzynę. Kiedy ta nie doczekała się ich w niedzielę, zadzwoniła na policję.

Funkcjonariusze znaleźli pusty dom. Jedynym niepokojącym śladem była ciemna plama na podłodze w kuchni, wyraźnie niedawno wyczyszczona. Śledczy odkryli też, że trzy dni przed zaginięciem Tomasz wypłacił z banku 10 000 złotych, a Bronisława wzięła zwolnienie lekarskie z pracy, powołując się na problemy rodzinne.

Detektyw Jan Nowak, który prowadził śledztwo, rozmawiał z przyjaciółmi małżeństwa. Wszyscy uważali ich za zgodną parę. Jednak głębsze przesłuchania ujawniły mroczniejsze szczegóły. Koleżanka Bronisławy ze szkoły przyznała, że ta często przychodziła do pracy z siniakami. Brat Tomasza, Marek, wspomniał, że w ostatnich latach mężczyzna coraz częściej sięgał po alkohol i stawał się agresywny.

Przez kolejne tygodnie ekipy poszukiwawcze przeczesywały okolicę. Bez rezultatu. Dopiero po trzech tygodniach gospodarz z okolicznych wsi znalazł nad brzegiem Dunajca spalone ubrania sukienkę w kwiaty, którą rozpoznała Katarzyna, oraz roboczą koszulę, jaką nosił Tomasz.

Latem 1988 roku do policji zgłosiła się sprzątaczka, która pracowała u Kowalskich. Przyznała, że widziała, jak Tomasz przyciskał Bronisławę do ściany, krzycząc, że ją zabije. W grudniu 1987 roku miał ją też oskarżyć o romans z nauczycielem wychowania fizycznego, Adamem Nowickim. Co ciekawe, Nowicki zniknął z miasta kilka dni po Kowalskich.

Teoria śledczych była prosta: Tomasz, w przypływie zazdrości, zabił żonę, potem Adama, a następnie uciekł lub popełnił samobójstwo. Ale brakowało dowodów. W 2005 roku Katarzyna zatrudniła prywatnego detektywa, ale ten też niczego nie odkrył.

Wszystko zmieniło się w sierpniu 2010 roku. Pracownicy leśni, badający podmokłe tereny w okolicach Nowego Targu, natknęli się na zawinięte w brezentowe płachty ludzkie szczątki. Znalezisko od razu skojarzono z zaginięciem Kowalskich.

Badania potwierdziły: to byli Tomasz, Bronisława i Adam. Kobieta miała zmiażdżoną czaszkę, mężczyźni ślady noża w żebrach. Śledztwo ujawniło jednak coś jeszcze: wszystkie trzy ofiary zostały zamordowane przez tę samą osobę.

Detektywi przejrzeli stare zeznania. Kilka osób wspominało tajemniczego mężczyznę w średnim wieku, który pytał o Kowalskich w 1988 roku. Okazało się, że podobne zaginięcia par zdarzyły się wcześniej w innych regionach Polski.

W listopadzie 2010 roku śledczy trafili na ślad emerytowanego żołnierza, Henryka Szymańskiego, który w latach 80. ścigał cudzołożników. W jego mieszkaniu znaleziono wycinki prasowe o romansach i mapy miejsc, gdzie dochodziło do zaginięć.

Szymański, cierpiący już na demencję, nie stanął przed sądem. Zmarł w 2013 roku w zakładzie psychiatrycznym.

W marcu 2011 roku, w 23. rocznicę zaginięcia, Katarzyna zorganizowała uroczysty pogrzeb siostry, Tomasza i Adama. Po latach tajemnica wreszcie została rozwiązana.