Ojciec zauważył siniak pod okiem córki i zadzwonił na policję — życie jej męża legło w gruzach.

**Dziennik – 15 maja**

Zauważyłem siniak pod okiem córki i natychmiast sięgnąłem po telefon życie mojego zięcia właśnie legło w gruzach.

Kasia stała w progu, witając nas swoim zwykłym, przyjaznym uśmiechem. Tylko ten sinek, ciemny i wyraźny, zdradzał temat, którego nie chciała poruszać.

Mamo, wszystko w porządku, nie przejmuj się powiedziała szybko, widząc badawcze spojrzenie matki.

Barbara westchnęła głęboko. Twoja sprawa, córko. Musisz żyć po swojemu
Ojciec nawet nie spojrzał na zięcia. Powoli podszedł do okna i wpatrywał się w przestrzeń, jakby nie słyszał, jak córka mamrocze coś o szafie i ciemności.

Po prostu potknęłam się wczoraj wieczorem. No już, mamo, przecież ze mną i z Darkiem wszystko w porządku!

W porządku? Kasia doskonale pamiętała, co się stało poprzedniego dnia. Dariusz, jak zwykle wściekły, nie tylko na nią wrzeszczał. Gdy odważyła się powiedzieć, że ma dość, złapał ją za kołnierz szlafroka tak mocno, że aż poczuła ból w klatce.

Co, kurwo, zapomniałaś, komu zawdzięczasz, że jeszcze żyjesz?! ryknął, potrząsając nią. Zapomniałaś, jak cię odbierałem z knajp, gdy uciekałaś do tego Szymona? Kto cię kochał, głupia? Nosiłem cię na rękach!

A potem mocny cios. Jak równy równemu. Gwiazdy przed oczami, potem falę bólu A Dariusz dalej wrzeszczał, rzucając ordynarnymi obelgami.

Tak, córko, rozumiem. Szafa ciemność mruknęła matka, choć doskonale wiedziała, co się stało.

Czuła się winna. To ona zmusiła Kasię do małżeństwa z Darkiem! To ona odsunęła Szymona od córki, uważając go za zły wpływ.

Twoja szafa, córko, jak widać, ma pięści powiedziała Barbara wymownie, rzucając okiem na zięcia.

Jan nigdy nie odwrócił się od okna. Wyszedł na balkon zapalić. W przeciwieństwie do żony nigdy nie popierał Darka. Wydawał mu się płytki. Egoista. Tak, pochodził z zamożnej rodziny mieszkanie, samochód, znajomości. Ale w środku był zepsuty.

I teraz ta zgnilizna wyszła na wierzch siniak pod okiem mojej córki.

Oczywiście, Jan mógł złapać zięcia za klapy i przywalić mu porządnie. Ale to tylko skończyłoby się awanturą. A on nie miał na to ochoty. Ledwo się powstrzymał Więc wyszedł na balkon.

Wiedział, że rozwiąże to inaczej. I już wiedział jak.

Długo rozmawiał przez telefon na tym balkonie

Tymczasem Kasia kupiła matce kawę i gadały o niczym. Pół godziny później rodzice odeszli.

Dariusz, który spodziewał się wyrzutów i krzyków, w końcu się zrelaksował. Rozsiadł się na kanapie, otworzył piwo i nawet się uśmiechnął. W jego głowie milczenie teściów oznaczało przyzwolenie. Rodzina to rodzina, a siniaki to życie. Nikt cię nie zdradzi. Jasne!

Widzisz, Kasiu, mówiłem, że wszystko się ułoży! powiedział zadowolony, przeciągając słowa. Twoi rodzice są normalni, nie tacy jak ty Wczoraj zaczęłaś się awanturować bez powodu! No piłem, imprezowałem i co z tego?

Wziął łyk piwa i sięgnął po chipsy.

Radość nie trwała długo.

Nie minęło nawet pół godziny, gdy ktoś zapukał do drzwi. Nie zadzwonił zapukał. Mocno i stanowczo. Ten dźwięk sprawił, że Dariusz odstawił butelkę i zesztywniał.

Podszedł do drzwi, spojrzał przez wizjer i zbladł.

W progu stał Szymon. Jego rywal. Były chłopak Kasi. Ten, który prawie ją poślubił, ale pozwolił jej odejść. Przystojny, wysoki, pewny siebie. W drogiej kurtce i z tym spojrzeniem, od którego kobiety drżały, a mężczyźni chcieli mu przywalić.

Czego chcesz? warknął Dariusz, otwierając drzwi tylko na tyle, by pokazać irytację, ale nie wpuścić nikogo do środka.

Odsuń się powiedział Szymon spokojnie i po prostu przepchnął go ramieniem.

Dariusz cofnął się jak szmaciana lalka.

Kasia wstała z kanapy, szeroko otwierając oczy.

Szymon

No dobra, spakuj się powiedział krótko. Jeśli chcesz, jedziemy do mnie. Jeśli chcesz, do rodziców. Ale po co ci ten bankrut?

Kogo ty nazywasz bankrutem, debilu? wybuchnął Dariusz, ale dalej stał w kącie, jakby był przyklejony.

Miał powód, by bać się Szymona.

Zadzwoniłem do ciebie, Darku uśmiechnął się Szymon spokojnie. Nie chciałem się wtrącać, naprawdę. Ale gdy ojciec Kasi porządny facet, jakbyś nie wiedział zadzwonił i powiedział, że ją bijesz No to przejąłem pałeczkę.

O czym o czym ty bredzisz? zachrypiał Dariusz.

No, nie wziąłem tego tak dosłownie zaśmiał się Szymon. Po prostu lokal, który wynajmujesz na swój klub, należy do mojego kumpla. Bardzo dobrego kumpla. W każdym razie dostaniesz wypowiedzenie umowy. Rozumiesz? Już leży w twoim biurze.

Dariusz osunął się na krzesło, jakby go ktoś powalił.

No i policzyliśmy zaległy czynsz za pół roku. Pamiętasz, mówili ci, że czynsz może wzrosnąć, gdy klub zacznie przynosić zysk? No to wzrósł pół roku temu. A ty nawet nie przeczytałeś powiadomienia. Ja i Michał czekaliśmy, aż dług urośnie. Plus kary, odsetki Łapiesz? Teraz masz oficjalny dług. Duży i brzydki. Mam podać kwotę?

Szymon pochylił się nad Darkiem.

I wiem, że nie masz ani grosza, by to spłacić. Może mniej imprezować z dziwkami, a więcej pracować?

Dariusz opadł na fotel jak wyciśnięta cytryna.

To to pułapka! wybełkotał, szeroko otwierając oczy. Ty ty podrzuciłeś te papiery!

Myśl, co chcesz wzruszył ramionami Szymon. Możesz nawet iść do sądu. Ale twój prawnik, jak widzisz, już zrezygnował. A może go zwolniłeś? Kto cię teraz obroni? Twój b