Odnajdziesz swój los. Nie spiesz się. Wszystko ma swój czas.

Bogna od dawna trzymała w zanadrzu nieco osobliwą tradycję. Co roku, w wigilię sylwestrową, dziewczyna odwiedzała wróżkę. Żyjąc w wielkim mieście, nie brakowało jej okazji, by natknąć się na nową jasnowidzką.

Sprawa była taka, że Bogna była samotna. Choć starała się poznać jakiegoś szlachetnego młodzieńca, zawsze kończyło się fiaskiem wszyscy eleganccy panowie już dawno zostali złapani na innym froncie

W tym roku spotkasz swój los! ogłosiła poważnie ciemnowidza, spoglądając w lśniący kryształ.

Gdzie? Gdzie go spotkam? dopytywała niecierpliwie Bogna. Co roku słyszę to samo. Lata mijają, a moja przeznaczenie wciąż nie pojawia się w zasięgu ręki.

Słyszałam, że jesteś najlepszą wróżką w mieście. Chcę dokładnie wiedzieć, gdzie i kiedy! Inaczej napiszę ci negatywną recenzję groziła dziewczyna.

Wróżka przymknęła oczy pod brwiami. Wiedziała, że ma do czynienia z osobą nieco szalejącą i nie odpuści jej łatwo. Zrozumiała też, że jeśli nie powie prawdy, Bogna spędzi resztę dnia przy kasie, blokując kolejkę chętnych do wróżby.

W pociągu! wykrzyknęła, zamykając oczy. Widzę go wysokiego blondyna, przystojnego niczym z bajki

Ojej! rozpromieniła się dziewczyna. W którym pociągu? Kiedy dokładnie?

Tuż przed Sylwestrem! kontynuowała wróżka z uśmiechem. Jedź na dworzec. Serce podpowie, w którym kierunku kupić bilet

Dziękuję! uśmiechnęła się szczęśliwa Bogna.

Bogna opuściła przytulny gabinet wróżki, złapała taksówkę i pośpiesznie ruszyła w stronę dworca kolejowego. Przy okienku kasjera trochę przygasło jej entuzjastyczne podejście patrzyła na rozkład jazdy zupełnie zagubiona.

Proszę! wkurzony głos kasjerki wyrywał Bognę z bezruchu.

Warszawa trzydziestego grudnia. Wagon sypialny szepnęła niepewnie Bogna.

Już wyobrażała sobie przytulne przedziałki, gorącą herbatę i nagłe otwarcie drzwi, przez które wkroczy jej przyszły mąż

Po powrocie do domu Bogna w pośpiechu zebrała najpotrzebniejsze rzeczy, bo już późnym wieczorem miał odjechać jej pociąg.

Nie myślała o konsekwencjach wyjazdu. Co robić w noc sylwestrową w obcym mieście? Chciała tylko, by wróżbiarska przepowiednia spełniła się jak najszybciej.

Czuła się niepotrzebna, zwłaszcza w święta, kiedy wszyscy gromadzili się przy wigilijnym stole i wymieniali prezenty. Wszystko oprócz niej

Kilka godzin później Bogna siedziała w przedziale z filiżanką herbaty. Wszystko szło zgodnie z planem jedyne, co pozostało, to czekać, aż do przedziału wejdzie jej książę.

Dzień dobry! przywitała się starsza pani, wkładając ogromną walizkę do przedziału. Gdzie jest drugie miejsce?

Oto wzruszyła oczy Bogna, wskazując półkę naprzeciw. Czy na pewno to właściwy skład?

Oczywiście, kochana uśmiechnęła się starsza i usiadła na wolnym miejscu.

Przepraszam, proszę przejść wymamrotała Bogna, w końcu dostrzegając własną głupotę. Dajcie mi wyjść! Zmieniam zdanie!

Poczekaj, schowam torbę odparła starsza, nie łapiąc, co się dzieje.

No i proszę, pociąg ruszył westchnęła nieco zrezygnowana Bogna. Co dalej?

Co cię tak zaskoczyło? Zapomniałaś czegoś? zapytała kobieta.

Bogna zignorowała pytanie i zwróciła wzrok ku oknu. Rozumiała, że ta starsza pani nie jest winna niczego, a jedynie przyciągnęła na siebie niepotrzebny zamęt.

W tym momencie Stasia Kowalska wyciągnęła z torby ciepłe domowe pierożki i zaoferowała je współpasażerce.

Wpadłam w odwiedziny do córki, a teraz lecię do domu wyjaśniła Bogni. Syn z narzeczoną przyjadą w gości. Będziemy razem witać Nowy Rok.

Szczęśliwego nowego! zauważyła smutno Bogna.

W końcu dziewczyna opowiedziała Stasi całej prawdę o swoich przygodach.

Głupia! Po co biegać do tych szarlatanek? Znajdziesz swój los, ale nie pośpiesz się. Wszystko ma swój moment

Następnego dnia Bogna wyszła na peron nieznanego miasta, po raz pierwszy widząc je w pełni. Pomogła starszej pani wyjść z wagonu i chwilowo nie wiedziała, co dalej robić.

Dziękuję, Bogna! Szczęśliwego nowego! podziękowała Stasia.

I wzajemnie! westchnęła Bogna.

Kobieta spojrzała na nią, nie wiedząc, jak podnieść na duchu smutną dziewczynę. Wiedziała, że spędzić sylwestra na dworcu nie jest najlepszym początkiem roku.

Bogna, jedźmy do mnie! nagle zaproponowała. Udekorujemy choinkę, nakryjemy świąteczny stół

To nieciekawie zawahała się dziewczyna.

A na dworcu wygodnie? zaśmiała się starsza. Jedźmy. To nie do dyskusji!

Bogna w końcu przyjęła zaproszenie. Stasia miała rację na dworcu szaleje śnieżyca, a nie ma sensu stać w kolejce.

Szymek i Zosia już w domu uśmiechnęła się kobieta.

Szymek zobaczył zza okna, jak mama przyjeżdża taksówką. Stał przy windzie i podbiegł po ciężką torbę z ręki matki.

Szymek, kochanie, a to nie ja sama, mam gościa rzekła z przymrużeniem oka Stasia. To moja dawna przyjaciółka, Bogusia.

Super! odezwał się chłopak. Proszę, wejdźcie, Bogna.

Dziewczyna spojrzała na wysokiego, przystojnego blondyna i zarumieniła się. To właśnie ten obraz widziała w pociągu. Czyżby los znów podjął z nią żart?

Gdzie jest Zosia? zapytała matka.

Mamo, Zosi nie ma i nie będzie. Nie chcę o tym rozmawiać. Dobrze? zmrużył oczy Szymek.

Dobrze westchnęła kobieta.

Wieczorem wszyscy zebrali się przy stole, żegnając stary rok.

Bogna, zostaniesz na dłużej? uśmiechnął się Szymek, podnosząc talerz z sałatą.

Nie. Rano wyjadę powiedziała z lekkim smutkiem.

Nie chciała tak szybko opuszczać przytulnego domu. Bogna miał wrażenie, że zna Stasię i Szymka od zawsze.

Nie rozumiesz, po co tak się spieszyć? zapytała starsza. Bogna, zostań jeszcze chwilę.

Naprawdę, Bogna, zostań. Mamy świetny lodowisko, jutro wieczorem możemy pojechać. Nie wyjeżdżaj od razu zachęcił Szymek.

Przekonałaś mnie uśmiechnęła się Bogna. Z przyjemnością zostanę.

Nowy rok przywitali już czwórka: Stasia Kowalska, Szymek, Bogna i mały Artur

A wy wierzcie w noworoczne cuda?