Oczekiwanie na nieznane

W oczekiwaniu na coś

Kinga siedziała na ławce w swoim podwórku i jadła „Michałka”, swoją ulubioną czekoladę od dzieciństwa. Dom był duży, dwupiętrowy, ojciec był budowlańcem, więc szybko postawił willę. Kinga miała starszą siostrę, Ewę, która miała siedemnaście lat. Dziewczyny były ze sobą bardzo zżyte, a Ewa, jako starsza, pilnowała młodszej, pomagała jej, a nawet stawała w jej obronie, gdy było to potrzebne.

Kinga skończyła jeść czekoladę i ciężko westchnęła. Młodą dziewczynę dotknęła nieznana dotąd niedola – zakochała się. Wydawałoby się, cóż w tym dziwnego? Prawie piętnastoletnia dziewczyna zakochana. Zdarza się, że zakochują się już w dwunastym czy trzynastym roku życia, a nie dopiero w piętnastym…

— No dobrze, gdybym zakochała się w którymś z kolegów z klasy albo w Darku z równoległej klasy, w którym kochają się wszystkie dziewczyny, nawet starsze roczniki mdleją na jego widok, bo jest przystojnym i wysokim chłopakiem. A mnie musiało trafić zakochać się w przyjacielu taty, w Marku. O Boże, co teraz będzie? — dręczyła się Kinga, zazdroszcząc nawet koleżankom, które opowiadały o swoich sympatiach do chłopaków, a nie do dorosłych mężczyzn.

Właśnie wtedy przyjechali goście: wujek Marek z żoną Zosią i córką Olą, która była dwa lata młodsza od Kingi. Rodziny Kingi i Marka przyjaźniły się od pokoleń. Począwszy od babć i dziadków, a teraz tata Kingi przyjaźnił się z Markiem, no i ich żony również utrzymywały dobre relacje.

Kinga zdawała sobie sprawę, że jego żona, ciocia Zosia, to bardzo dobra i uczciwa kobieta, która kocha swojego męża, ale jej to nie podobało się. W ogóle nie rozumiała, co się z nią dzieje, dopóki pewnego dnia Ewa nie złapała ją za rękę i nie zabrała z dala od domu do altanki. Tego dnia rodziny świętowały urodziny ich matki.

— Kinga, co ty kombinujesz? — zapytała zaniepokojona siostra.

— Nic, o czym mówisz? — odpowiedziała młodsza, udając niewiniątko.

— A to, że chyba zakochałaś się w Marku? — Ewa wytrzeszczyła na nią oczy, czekając na odpowiedź.

— No i co z tego? Tobie zazdrość? — nagle wybuchnęła płaczem.

Wujka Marka kochała od trzech miesięcy, odkąd świętowali jego urodziny w ich domku letniskowym. Był wesoły i szczęśliwy. Kinga nawet się zasłuchała, gdy tańczył z jej mamą. Ale marzyła, żeby tak tańczył z nią. Śmiał się, cieszył i żartował. Czuła się niezręcznie z powodu tej miłości, jakby była w dziwnym transie.

I oto bystra Ewa przejrzała ją. Było jej wstyd i niezręcznie, że siostra się domyśliła, przecież myślała, że nikt o tym nie wie. Ewa początkowo była zirytowana, ale nagle objęła młodszą siostrę i powiedziała łagodnie:

— Eh, ty głuptasie. Nic się nie martw, z czasem się uspokoi — pocieszała ją.

Kinga natychmiast przestała się obrażać na siostrę, a ta wycierała jej łzy. Ale jak na złość przybiegła mama i zaniepokojona spytała:

— Kinguś, co się stało?

— Nic się nie stało, mamo, przestraszyła się osy, prawie ją użądliła w twarz — wykręciła się starsza siostra.

— A, no tak, ostrożnie, teraz dużo os — powiedziała matka i odeszła.

Czas mijał, ale miłość Kingi do Marka nie przemijała. Dobrze się uczyła w szkole, miała przyjaciół w klasie, chłopcy nie dawali jej spokoju, była piękną dziewczyną, ale nie odwzajemniała ich uczuć. Chodziła na szkolne dyskoteki, tańczyła z chłopakami, dostawała walentynki. A potem, w starszych klasach, zaczęła nawet chodzić na randki. Ale zawsze wiedziała, że wujek Marek to rycerz jej serca.

Już w jedenastej klasie, gdy dorosła ostatecznie, pomyślała poważnie:

— Trzeba wyrzucić z głowy tę miłość do wujka Marka. To tylko pierwsza miłość, a mówią, że pierwsza miłość zawsze jest nieszczęśliwa. — Ale nie mogła się uwolnić. — To jakbym żyła podwójnym życiem, w jednym moje życie, rodzice, przyjaciele i koledzy z klasy, a w drugim — wujek Marek. To jakoś nie tak. Ewa mówiła, że to minie, a u mnie nie mija.

Nadszedł czas końca szkoły i wyboru zawodu. Gdzie iść na studia? Była w rozterce. Jak wiele dziewczyn w niezrozumiałej sytuacji stała przed wyborem, myślała o psychologii, ale przypomniała sobie, że od dziecka marzyła o medycynie. To marzenie zwyciężyło. Uczyła się świetnie, więc bez problemu dostała się na akademię medyczną.

Kinga odebrała telefon od Oli, córki Marka, której nie lubiła, bo Ola była szczęśliwa, mogła codziennie przebywać obok wujka Marka, tak jak jego żona, ciocia Zosia. Kinga była już na trzecim roku.

— Cześć, Kinga — usłyszała głos Oli — dzwonię w imieniu mamy, w sobotę ma urodziny, więc przyjedźcie z rodzicami do nas na działkę. Będziemy świętować.

— Dzięki, Ola, przyjadę — odpowiedziała automatycznie.

Żona Marka była gospodarna i serdeczna, świetną panią domu, gotowała takie sałatki i dania, że palce lizać. Wszyscy lubili do nich przyjeżdżać. Wiedzieli, że Zosia się postara. A Marek umiał perfekcyjnie przyrządzić kiełbaski z grilla, nigdy mu się nie przypalały.

Krewnych Marka i Zosi było niewielu, głównie przychodzili przyjaciele. Było ich ze dziesięć, nie licząc gospodarzy. Po obfitym poczęstunku Kinga wyszła z domu, była jesień, a ten chłód podobał jej się po dusznej biesiadzie. Stała przy małym stoliku i ławce, rozglądała się po pięknym, zadbanym podwórku, kwiaty jeszcze nie całkiem zwiędły, niektóre trzymają się aż do późnej jesieni.

— Masz tu swoje ulubione — usłyszała nagle za sobą głos, od którego aż drgnęła.

Marek trzymał w ręce talerz z kawałkiem malinowego sernika, a w drugiej filiżankę herbaty.

— O, dzięki, postaw na stolik, bo upuszczę — powiedziała, rumieniąc się. — Skąd wiesz, że lubię akurat malinowy?

— Jakoś zauważyłem — uśmiechnął się Marek. —