Nieudane spotkanie.

– Jeszcze odprowadził mnie, chciał iść dalej ze mną i chwycił mnie za rękę!- Iza opowiadała, była oburzona.

-Przynajmniej tyle, że nie zadzwonił więcej! Nie daj Boże jeszcze go kiedyś spotkać!

Iza ma dwadzieścia dziewięć lat, jest kobietą wykształconą, twardo stąpającą po ziemi i z uporem poszukującą tego jednego, jedynego. Znamy się od lat szkolnych i dobrze wiem, że Iza zawsze cieszyła się dużym zainteresowaniem płci przeciwnej.

Była już dwukrotnie w związkach. Po raz pierwszy ona i jej mężczyzna nie wzięli ślubu, ale drugi związek, chociaż byli oficjalnie małżeństwem, przetrwał jedynie pół roku.

Nawiasem mówiąc, Iza jest piękną blondynką, zawsze modnie ubraną i pachnącą luksusowymi perfumami.

W przeddzień Nowego Roku umówiła się na pierwszą randkę z mężczyzną, którego poznała przez internet i z którym od dłuższego czasu kontaktowała się w ten sposób. Wiesiek miał trzydzieści osiem lat i nie był żonaty. Przez długi czas pisali do siebie i rozmawiali online, ponieważ się polubili. Zbliżające się święta miała nadzieję spędzić nie sama, lecz w towarzystwie tego młodego mężczyzny.

– „Umówiłam się wczoraj z Wieśkiem, spotkamy się dziś po pracy o 20.00” – Iza podzieliła się ze mną radosną nowiną.

Przez cały dzień biegała jak szalona, pod koniec roku w pracy jest urwanie głowy i była bardzo głodna. Zaproponowała mu, aby spotkali się w lokalu gastronomicznym, aby usiąść i nie marznąć.

– Teraz proszę o szczegóły – powiedziałam i w napięciu czekałam na dalszą relację.

Kiedy usiedli przy stoliku w „pierogarni”, Wiesiek ze spokojem stwierdził:

„Nie liczyłem, że gdzieś pójdziemy, myślałem, że będziemy po prostu spacerować po parku”.

Iza zostawiła faceta przy stole, sama poszła i zamówiła zupę i sałatkę. W przeciwnym razie chyba by go pożarła, bo taka była głodna. Wiesiek nic dla siebie nie zamówił, nawet wody. Sama za siebie zapłaciła, ale nie o to chodziło.

Kiedy jadła, rozmowa się nie kleiła, bo o czym można rozmawiać, mając pełne usta?

– Jak myślisz, co było dalej? – zapytała Iza.

– Nie wiem, nie będę zgadywać, mów proszę. – odpowiedziałam.

– Wiesiek postanowił pożreć moje grzanki z sałatki, które zostawiłam na talerzu wraz ze zmiętą serwetką.

Siedział i palcami wyjadał te okropne, przemoczone kawałeczki bułki z niewzruszonym wyglądem! Jadł je palcami, co chwilę je oblizując. Zjadł wszystkie grzanki co do okruszka.

A potem zapytał, wpatrując się w talerz niedojedzonej zupy, który odsunęłam:

„Nie będziesz jej już jadła? Dobra ta zupa?”

Co to było? – Zabrakło mi słów.

Mogłam tylko powiedzieć:

– „Nie spodziewałam się dzisiaj iść pieszo do domu, planuję pojechać taksówką! Sama, bez ciebie”.

– No dobra, Iza to tylko jedna nieudana randka – uspokoiłam ją.

– Jest wielu facetów, znajdziesz jeszcze normalnego faceta.

– Fu! – Jak sobie przypomnę, tak mi się niedobrze robi.

Jeszcze odprowadził mnie do taksówki, chciał ze mną iść, chwycił za rękę! – żaliła się Iza.

Zablokowała jego numer, żeby nie dzwonił i nie pisał więcej! Boże, nie pozwól mi go więcej spotkać.

Krótko mówiąc, Iza została sama na Nowy Rok i myślę, że tak jest lepiej. Zgodzicie się ze mną?