Nieproszony mąż

**Obcy mąż**

– *Ola, przepraszam, muszę jechać.*
– *Żona dzwoniła? Jedź, oczywiście. Już się przyzwyczaiłam.*

Oli zawsze było ciężko wypuścić Jacka do żony. Tak bardzo marzyła, żeby został na noc. Mogliby pójść do kawiarni, potem oglądać film, otuleni ciepłym kocem. Ona zaparzyłaby mu aromatyczną kawę…

Ale to były tylko marzenia. Jacek nigdy nie ukrywał, że jest żonaty, że ma syna. Żony nie kocha, żyje dla dziecka. Czeka, aż chłopak skończy szkołę, i dopiero wtedy odejdzie do Oli.

Ola nie przejmowała się jego żoną. Dlaczego miała się przejmować szczęściem obcej kobiety? No cóż, mieli rodzinę, przestał kochać – widać to po jego zachowaniu, niech go więc puści. Po prostu Jacek był dobrym ojcem, nie chciał zranić syna swoim odejściem.

Nic nie szkodzi. Przyjdzie i na jej ulicy wesele. Za dwa lata syn wyjedzie na studia, i wtedy… Będzie koc, kino, rodzinne szczęście. Ola marzyła o córce, swojej kopii.

Dwa lata minęły szybko. Ola czekała, aż w końcu dotrzyma słowa, ale ciągle znajdował wymówki.

– *Rozumiesz, u Magdy mama ciężko zachorowała, zabrała ją do nas. Nie mogę teraz, sam rozumiesz…*

Ola wzdychała i kiwała głową. Jak długo jeszcze miała czekać? Do emerytury?

Opóźnienie. Ciąża? Kupiła test. Dwie kreski. Może i lepiej… Trzeba iść do lekarza, niech potwierdzi.

Siedziała w przychodni na końcu korytarza, czekając na swoją kolej. Drzwi się otworzyły, z gabinetu wyszła kobieta z dużym brzuchem. Pod ramię prowadził ją mężczyzna. Niemożliwe… To był Jacek. Co się dzieje?

Wyszli na zewnątrz, nie zauważył jej. Weszła do gabinetu.

– *Pani wygląda na bladą. Wszystko w porządku?*
– *Tak, pewnie tak. Chciałam się przebadać.*

Lekarz potwierdził ciążę i pogratulował.

– *W pani wieku to już nie prima sort… Pierwsze dziecko w trzydziestkę pięć to trochę późno. Ale nic. Właśnie była pacjentka, czterdzieści lat, syn maturzysta, a oni z mężem postanowili mieć córkę. Dobra, mocna rodzina, czemu nie?*

Ola uśmiechnęła się kwaśno i nic nie odpowiedziała. W głowie miałam wir myśli. Jak on mógł? Kłamał, że odejdzie, a sam zrobił dziecko „tej, której nie kocha”? Jak długo zamierzał to ukrywać? Co teraz zrobi?

– *Liskowi, dziś nie przyjadę, wybacz…*
– *Spoko, ja też mam plany.*
– *Co takiego?*
– *Idę z Kasią do klubu. Mam dość siedzenia w domu.*
– *Jaki klub? Ile ty masz lat? Nie podoba mi się to…*
– *Nie mam rodziny, mam prawo. Jesteś obcym mężem, nie możesz mi rozkazywać.*

Ola rozłączyła się. Patrzcie go – on jej zabroni iść do klubu. Ona ma jak pies wiernie czekać na pana? A on będzie robił dzieci, wychowywał, i czasem wpadał do niej po nowe wrażenia. Tak aż się nie znudzi.

Dopiero teraz zrozumiała, jaką rolę odgrywała przez te lata. Wszystko najlepsze dla żony i syna, a ona – tylko zapasowe lądowisko. I nie obchodziło go, że czas ucieka, że powinna rodzić, bo później będzie za późno. Ale teraz będzie miała swoje dziecko.

Jacek przyjechał bez zapowiedzi. Płakał. Powiedział, że podczas porodu żony dziecko zmarło – córeczka, choć wszystko było w porządku. Żona oszalała z rozpaczy, on nie wiedział, co robić.

– *Co robić? Być przy żonie w najgorszej chwili. Jacek, to wasze wspólne nieszczęście. Nie rozumiem, po co przyjeżdżałeś do mnie, skoro było wam dobrze? Po co kłamałeś?*
– *To Bóg mnie ukarał. Zabrał córkę przez ciebie…*
– *Nie pleć bzdur. Ty jesteś winien. Kłamałeś żonie, kłamałeś mnie, sobie… Bądź teraz mężczyzną, wracaj do niej.*
– *Rozumiesz, kocham was obie. Każdą inaczej. Nie potrafię wybrać…*
– *Wynoś się, Jacek. Nie przychodź więcej.*

Zamknęła drzwi i rozpłakała się. Żal jej było siebie i żony Jacka, która straciła dziecko. Ola wkrótce sama zostanie matką i wyobrażała sobie ten ból.

Jacek dzwonił kilka razy, przyjeżdżał pijany, ale go odganiała. Nigdy się nie dowiedział, że Ola urodziła syna – jego syna. W dokumentach wpisała swoje nazwisko, a w rubryce „ojciec” postawiła kreskę. Chłopiec, Marek, był żywym portretem Jacka… obcego męża.

Statystyki mówią, że około 10% mężczyzn odchodzi od żon dla kochanek. A połowa z nich wraca. Ile kobiet wciąż czeka, aż ten żonaty mężczyzna się rozwiezie i je poślubi, jak obiecał…?