Na początku rodzice cieszyli się, że syn sprowadza swoją wybrankę, ale gdy ją poznali, poprosili syna, by zrezygnował ze wszystkich ich prezentów!

Rodzice mojego przyjaciela, pan Janusz i pani Grażyna, pracowali ciężko, klepiąc kształty codzienności jak ciasto na pierogi, po to by ich synowi zapewnić życie godne takie, o jakim ludzie opowiadają w snach. Starali się, aby miał wszystko, czego dusza zapragnie: bursztynowy rower jako dziecko, dobre buty na szkolne podwieczorki i wsparcie przy każdej życiowej krzyżówce. Grażyna wierzyła, że jej chłopak potrzebuje rozbiegu; więc gdy zdał maturę, wręczyła mu kluczyki do Skody, a potem, kiedy poszedł na Uniwersytet Warszawski, otrzymał przytulne mieszkanie na Mokotowie.

Mój przyjaciel, o imieniu Bartosz, był młodym człowiekiem dbającym o sprawy rodzinne i zawsze wracał do rodziców z wieściami jakby listonosz ze snów. Jednak Grażyna zaczęła się martwić, gdy Bartosz przekroczył 27 lat, a ślady ślubnych zaproszeń w jego życiu nie pojawiały się nawet jak pajęczyna w kącie. Miał kiedyś dziewczyny ale dla matki to były tylko cienie przechodzące przez sen. Chciała, aby znalazł prawdziwą partnerkę. Wyobrażała sobie już jego ślub w kościele Mariackim, parę młodą, a w nagrodę dla nich wycieczkę do Zakopanego.

Nie wiedziała, że spotkanie przyszłej synowej wywróci obraz ich rodziny jak kubek na stole w nocy. Grażyna zauważyła, że Bartosz dzwoni teraz często, ubiera się jak do krakowskiego teatru i chodzi na spotkania, które brzmią jak koncerty w snach. Matka była podekscytowana wydawało się, że syn wreszcie zbuduje swoje gniazdo.

Pewnego dnia Bartosz oznajmił, że wkrótce pozna rodziców ze swoją narzeczoną, z którą chce się ożenić. Grażyna uśmiechnęła się jak chmura nad Wisłą i już liczyła, jak dobrze dogada się z przyszłą synową. Ale gdy drzwi się otworzyły, zamiast młodej dziewczyny zobaczyła kobietę o imieniu Malwina, mającą lat 38 i dwóch synów trzymających ją za ręce jakby przyszli razem z nocą. Bartosz miał tylko 27 lat.

Rodzice poczuli gniew, który rośnie jak burza nad Mazurami, i wyrazili dezaprobatę wobec tej relacji. Zażądali, by oddał klucze do mieszkania i Skody, jeśli zamierza się ożenić z Malwiną. Bartosz skinął głową, jakby śniąc, że wszystko jest możliwe, i powiedział, że poradzi sobie. Potem zerwał kontakt z rodzicami, jakby żadna nić w snach ich nie łączyła zablokował wszystkie numery i przestał pisać. Grażyna dowiedziała się od kuzynki z Gniezna, że jej syn żyje w trudnych warunkach. Wciąż wierzyła, że Bartosz prędzej czy później obudzi się z tego snu i zdecyduje nie mieszkać z Malwiną.