Młoda miłość: Pierwsze uczucie, które pozostaje na zawsze

Mamo, załóż mi jutro do przedszkola niebieską koszulę.
Niebieską? A czemu akurat tę?
Bo Kasia Kowalska powiedziała, że ładnie w niej wyglądam, pasuje do moich oczu!
Skoro Kasia tak mówi, to oczywiście założysz jutro niebieską.

Jaś zadowolony poszedł bawić się ze starszym bratem, Wojtkiem, który już chodzi do szkoły. Wieczorem mama opowiedziała tacie o niebieskiej koszuli i o tym, jak pasuje do oczu Jasia. Tata się zaśmiał, poklepał syna po głowie.
No co, synku, podoba ci się Kasia?
Tak, ożenię się z nią!
Oho. Najpierw musisz się uczyć, zdobyć wykształcenie, a dopiero potem się żenić.
Ojej, tak długo
Jaś zamyślił się.

Tato, a mogę jutro się z Kasią ożenić?
Jutro? A gdzie będziecie mieszkać, synku?
No w domu zdziwił się chłopiec.
W czyim domu? nie ustępował tata. U Kasi?
Nie, tatusiu! Jaś szeroko otworzył oczy. Kasia u siebie, a ja u siebie.
Nie, synku, tak się nie robi. Jak się ożenisz, to zabierasz Kasię do siebie, razem będziecie mieszkać. Ty pójdziesz do pracy, a Kasia do przedszkola, potem do szkoły, na studia
A ja? spytał Jaś ze łzami w oczach.
A ty, synku, będziesz pracował, żeby utrzymać rodzinę.
Co się stało, czemu płaczesz? mama przykucnęła przed Jasiem.
Mamusiu, chcę się ożenić z Kasią, ale nie chcę teraz pracować. Chcę chodzić do przedszkola, potem się uczyć a tata powiedział
No ale czemu płaczesz? Jak dorośniesz, to się ożenisz.
Ale jak dorosnę, to ktoś inny ją zabierze!

No kto?
Nie wiem może Bartek albo Tomek.
To znaczy, że ta Kasia ci niepotrzebna, skoro ktoś inny może ją zabrać.

Rano Jaś stanowczym krokiem podszedł do dziewczynki w czerwonej aksamitnej sukience, z dużą kokardą we długich blond włosach. Wziął ją za rękę i powiedział uroczyście:
Ożenię się z tobą, Kowalska!
Dziewczynka patrzyła na niego chwilę, potem odwróciła się i rzekła:
Nie!
Jaś obiegł ją dookoła, tupnął nogą i powtórzył:
Powiedziałem, że się z tobą ożenię! Tylko nie teraz, dobrze, Kasia? Chłopiec złapał ją za rękę i zajrzał w oczy. Później, okej?
A czemu nie teraz? zdziwiła się dziewczynka. Bartek z Olą ożenili się teraz.
Oni tylko na niby, a będziemy prawdziwi!
Dobrze! skinęła głową Kasia i, trzymając się za ręce, pobiegli się bawić.

W szkole Jaś domagał się, by nauczycielka posadziła go obok Kasi. Nauczycielka nie uległa i posadziła Kasię z innym uczniem. Jaś podszedł i uparcie usiadł obok niej.
Ożenię się z Kowalską, jak dorosnę.
Cha, cha! zaśmiali się koledzy. Pan młody i panna młoda!
Dzieci! Cicho! zgromiła ich nauczycielka. Jak się nazywasz?
Jaś.
Jasiu, jesteś za mały, żeby myśleć o takich rzeczach. Usiądź na swoim miejscu, dobrze?
Nie! Kasia, powiedz, że się ze mną ożenisz.
Kasia tylko się uśmiechała.
No, panno Kowalska, co pani na to? spytała nauczycielka.
Prawdziwie się ożenimy, jak dorośniemy. Nie tak jak Bartek z Olą oni tylko na niby.
Aha nauczycielka zamyśliła się. No to siadajcie razem.

Kasia była królową jego serca. Nosił jej tornister, bronił przed psami, chuliganami, nawet przed nauczycielami. Raz upadła i rozbiła kolano on niósł ją do higienistki. W liceale wyznał jej miłość naprawdę. A Kasia? Uśmiechnęła się i odeszła, dumnie unosząc głowę.
I tak się z tobą ożenię, Kowalska! krzyknął za nią. Słyszysz?

Zaczęła się do niej przyp