Kilka miesięcy temu zaczęłam tworzyć treści w mediach społecznościowych – nie dlatego, że chcę być s…

Kilka miesięcy temu zaczęłam tworzyć treści do mediów społecznościowych. Nie dlatego, że chcę być sławna. Nie szukam rozgłosu ani uwagi. Po prostu sprawia mi to przyjemność. Lubię nagrywać przepisy, pokazywać urywki codzienności z moją córką, dzielić się drobnymi momentami z naszego domu. To nic wyreżyserowanego, nic profesjonalnego zwykłe filmiki z kuchni albo salonu, gdy zajmuję się codziennymi sprawami.

Już od samego początku mój mąż czuł się z tym niekomfortowo. Najpierw rzucał aluzje: po co to robię, kto będzie mnie oglądał, po co mi te filmiki. Tłumaczyłam mu, że to tylko odskocznia, że nie szukam w tym żadnego głębszego celu. Ale on widział to inaczej.

Pewnego dnia powiedział mi wprost, że robię to, żeby zwracać uwagę innych mężczyzn. Żeby się podobać, żeby mnie oglądali. Zaniemówiłam, bo nie rozumiałam, skąd to się w nim bierze. Na moich filmikach są jedzenie, śniadaniówka mojej córki, przepis na zupę, który mi wyszedł. Nie pokazuję się w stroju kąpielowym, nie tańczę, nie eksponuję ciała.

Najdziwniejsze jest to, że mam dokładnie 99 obserwujących. Dziewięćdziesiąt dziewięć. Połowa z nich to rodzina: kuzynki, ciocie, znajome z podstawówki. Powiedziałam mu to, pokazałam mu mój profil i komentarze. Ale on wciąż powtarzał, że nie chodzi o liczbę, tylko o intencje. Że czegoś szukam.

Pojawiły się kłótnie. Za każdym razem, gdy brałam telefon, żeby coś nagrać, patrzył na mnie krzywo. Gdy wrzucałam filmik, dopytywał od razu, kto go obejrzał. Jeśli ktoś zostawił emotikon, uznawał to za flirt. Raz nawet poprosił, żebym pokazała mu prywatne wiadomości, choć ich nie mam. Mówił, że to brak szacunku wobec niego jako męża.

Doszło do tego, że przestałam czuć się swobodnie przy nagrywaniu. Zaczęłam się dwa razy zastanawiać, zanim coś opublikowałam. Czułam się obserwowana. To, co miało być przyjemnym hobby, stało się powodem napięć. On twierdził, że się zmieniam, że już nie jestem taka jak dawniej, że chcę się wystawiać. A ja po prostu miałam poczucie, że już nic nie mogę zrobić, żeby nie zostało to źle odebrane.

Do dzisiaj wrzucam coraz mniej. Nie dlatego, że tego nie lubię, tylko dlatego, że każda publikacja może być początkiem kolejnej kłótni.

Co powinnam zrobić?