Już wam nie służę!

Już ci nie służę!
Już nie jestem twoją służącą!
Cześć, kochanie! Mam dla ciebie wielką niespodziankę! Przygotuj dziś na kolację swoje firmowe danie!
Co się stało? z niepokojem zapytała Bożena.
Wszystko w porządku! Opowiem wieczorem!

Rozmowa się urwała, a kobieta z wahaniem spojrzała przez okno. Był październik, chłodny i wietrzny. Telefon od męża nie poprawił jej nastroju przez dwadzieścia pięć lat małżeństwa nigdy nie robił niespodzianek, a już na pewno nie wielkich.

Dzwonek do drzwi zaskoczył ją akurat wtedy, gdy wyciągała z piekarnika swoją słynną pieczeń z sekretnym sosem.
Witaj, gospodyni! Jak tu pachnie! zawołał z entuzjazmem Wiesław, z hukiem stawiając na stole butelkę wina. Nakryj stół! Myśliwy wrócił do domu!
Czegoś taki podniecony? A, myśliwy? Bożena spojrzała na męża z przekąsem.

Umyję ręce i wrócę.
Nalewając wino do kieliszków, Wiesław rozpoczął uroczyste przemówienie: Wznoszę ten toast za najlepszego męża i ojca na świecie! Za nas i za dwa tygodnie wspaniałego odpoczynku w najlepszym trzygwiazdkowym hotelu nad morzem!

Przez chwilę Bożena nawet się ucieszyła, ale mąż ciągnął dalej:
Wiesz, że Tomek nurkuje z akwalungiem?
Co? kobieta zaniemówiła.
No jak to, mamo?! Tomek, mąż naszej ukochanej córki Kasi.
A co ma do tego Tomek i Kasia?
Co z tobą, Bożena? Za długo siedzisz w domu? Jedziemy wszyscy razem, jedna wielka rodzina!

Kobieta postawiła kieliszek, nawet go nie dotykając. Zmęczonym wzrokiem spojrzała na męża.
Kto zapłacił za wyjazd?
Oczywiście ja! z dumą uderzył się pięścią w pierś Wiesław.
Więc przez dwadzieścia pięć lat obiecywałeś mi rajską wyspę, a teraz chcesz, żebym leciała z córką i zięciem?! Przecież widzę ich na co dzień! Oni nawet nie gotują, bo zawsze mogą u nas zjeść! Kupujesz im produkty, płacisz za mieszkanie, bo nie ogarniają dorosłego życia.

Ależ Kasia zaczął Wiesław.
Jaka Kasia?! Urodziłam ją, mając osiemnaście lat! Tłumaczyłam sobie, że później zacznę żyć! A co mam teraz? Czterdzieści pięć lat. Nic nie widziałam, nigdzie nie byłam. Pracuję z domu. Nie odchodzę od kuchenki i zlewu.

W jej oczach pojawiły się łzy. Żal ścisnął gardło.
Bożena kochała córkę, ale na zięcia patrzyła z obojętnością. Uważała, że dorośli powinni radzić sobie sami. Kiedy w wieku osiemnastu lat zaszła w ciążę i wyszła za mąż, nikt jej nie pomagał. Mąż, pracownik instytutu naukowego, też niewiele wnosił. Nauczyła się księgowości i do dziś prowadziła finanse kilku firm. Czasem cały ciężar utrzymania rodziny spoczywał na jej barkach.

Bożena! głos męża stał się ostrzejszy. Co za marudzenie? My z tobą i tak spędzamy razem mnóstwo czasu, a dzieci dopiero się odnajdują, potrzebują pomocy.
A o mnie nigdy nie pomyślałeś?
Oczywiście! Przecież ty też jedziesz! W czym problem?
Chyba we mnie szepnęła kobieta i wstała od stołu, wychodząc do sypialni.

Następnego dnia zjawiła się Kasia.
Cześć, mamo! Nie z pustymi rękoma pomachała pudełkiem z mrożoną pizzą.
Cześć. Mikrofala tam. Bożena wskazała kuchenkę i usiadła przed komputerem.
Mamo, co z tobą? Zaraz przyjedzie Tomek, myślałam, że zrobisz jakąś zupę do pizzy i herbatę.
Kuchenka tam. powtórzyła, nie odrywając wzroku od monitora.
Dlaczego jesteś taka zła? Tato narzekał, że nie doceniasz jego prezentu.
Żeby mnie zrozumieć, trzeba być mną cicho odparła Bożena.
Co mamroczesz pod nosem? Córka przyszła w gości, a ty siedzisz i udajesz, że mnie nie ma! Myślałam, że przejrzymy zawartość szafy i pojedziemy na zakupy przed wyjazdem. Dlatego wezwałam Tomka, żeby pomógł nosić torby!

Bożena nie wytrzymała i zerwała się z krzesła.
Słuchaj, córko, jeśli nie widzisz, pracuję. Już dwadzieścia siedem lat pracuję dla was! Żeby twój ojciec mógł spokojnie siedzieć na kanapie bez perspektyw i porządnej pensji. Żeby moja córka mogła traktować mnie jak kucharkę i bankomat na zakupach.

Wzięła głęboki oddech, by kontynuować, ale przerwał jej dzwonek do drzwi. Przyjechał Tomek. Trzydziestolatek z gęstym wąsem, brodą i nieodłączną hulajnogą elektryczną.
Dzień dobry, ciociu Bożeno! Przyniosłem prezent! Od całego zespołu. Wiesław też się dołożył! wyjął z plecaka blender. Przepraszam, że bez pudełka. Nie zmieścił się. Ale wszystkie akcesoria mam tu.
No, czy to nie wspaniałe, mamo? Przecież lubisz gotować, to idealny prezent dla gospodyni domowej!

Bożena tylko rozczarowana się uśmiechnęła i wyszła do swojego pokoju.
Co się z nią stało? usłyszała podenerwowany szept Tomka.
Nie wiem. Może tata coś przeskrobał. Wyjdźmy stąd.
I co? Nawet nic nie zjemy?!
Zabierz pizzę. Zjedzcie w domu.
Nienawidzę mrożonej pizzy. Wolę świeże ciasta.
To sobie upiecz! burknęła Kasia.

Gdy drzwi się zamknęły, Bożena zakryła twarz dłońmi i szepnęła:
Może jestem złą matką i żoną

Noc przyniosła ciężkie sny.
Śniła małą Kasię, która skarżyła się na ból brzuszka. Potem śniło jej się, jak chłopcy dokuczają córce na podwórku, a Bożena staje w jej obronie. Później sen o Wiesławie, któremu obcięli pensję, i ona pociesza męża, biorąc dodatkową pracę. A na końcu śniło jej się, że ucieka a Tomek goni ją na hulajnodze.

I nagle Zrobiło się cicho i spokojnie. Stoi na szczycie wzgórza. W dole wije