Jeszcze do mnie wrócisz!

Przypełzająca – ona wciąż do mnie przypełznie!

„Zdradziłem, no i co z tego…”

Ta myśl nieustannie krążyła w głowie Łukasza podczas drogi do rodziców.

„No przecież nigdzie nie ucieknie! Kto ją zechce z dwójką dzieci? Jeszcze i wygląda starzej ode mnie, choć jesteśmy rówieśnikami! Faceci w moim wieku są poszukiwani, a kobiety z bagażem nikomu niepotrzebne.”

Łukasz uśmiechnął się. Tak, dokładnie tak. Pokrzyczy, pofocha się, ale w końcu wybaczy. A co ma innego zrobić?

Wszystko zdarzyło się dzisiaj, choć zaczęło się już jakiś czas temu, a kulminacja nastąpiła wcześnie rano.

Łukasz zawsze uważał, że mężczyźni z natury są poligamiczni, i nic na to się nie poradzi. Ale poligamię trzeba trzymać w tajemnicy, bo dla naiwnych kobiet to trudne do zaakceptowania.

Łukasz zaczął zdradzać po narodzinach drugiego dziecka. Córka, Zuzia, miała cztery lata, kiedy urodził się Maciek, ich synek. Właśnie Łukasz naciskał na drugie dziecko. Syn, dziedzic, tak mówił! Tylko co ten dziedzic miałby odziedziczyć, Łukasz nie wiedział. Nie miał fabryk ani jachtów, na kontach też nie było fortuny. Tylko mieszkanie na kredyt i starego opla. Chyba to miał odziedziczyć Maciek.

Właściwie Łukasz był rozczarowany, kiedy na badaniu ultrasonograficznym podczas pierwszej ciąży dowiedział się, że będą mieli dziewczynkę.

– Chciałem syna – mruknął. – Co ja z dziewczynką zrobię? Kokardki i koraliki to nie moja bajka.

– Łukasz, tego się nie przewidzi – zmartwiona powiedziała Magda. Dla niej nie miało znaczenia, czy będą mieć chłopca, czy dziewczynkę, ważne, żeby było zdrowe. – Mówią, że gdy rodzi się syn, stajesz się ojcem, a gdy córka – tatusiem.

– A to po co? – zirytował się.

– Cóż, to po prostu dlatego, że dziewczynki lgną do ojców, a ojcowie nieustannie kochają swoje księżniczki. I sam to wkrótce zrozumiesz.

Łukasz tego nie zrozumiał. Oczywiście, kochał Zuzię, swoją córkę, ale z nią było nudno. Chciałby chłopaka…

Dlatego, jak Zuzia skończyła dwa lata, zaczął naciskać na kolejne dziecko. Już wtedy zaczynał patrzeć na inne kobiety, ale jakoś się powstrzymywał. Mówił sobie, że to dlatego, że nie ma syna, nie interesuje go życie rodzinne. A i jego żona była wiecznie zmęczona, o siebie nie dbała, mogłaby się pomalować, fryzurę zrobić…

Myślał, że z narodzinami chłopca wszystko się zmieni.

Jednak Magda zgodziła się na drugie dziecko dopiero, gdy Zuzia poszła do przedszkola. Kiedy dowiedzieli się, że urodzi się chłopiec, Łukasz bardzo się ucieszył.

– Nareszcie! Tak się bałem, że znów będzie dziewczynka, a ja przestanę czuć się mężczyzną.

Magda tylko ciężko wzdychała. Nie mogła tego zrozumieć.

Właściwie ich życie rodzinne okazało się zupełnie inne, niż Magda sobie wyobrażała. Kiedy Łukasz chciał dziecka, cieszyła się. Myślała, że chce dużej rodziny i jest gotów być ojcem. Ale to było tylko w słowach.

Łukasz prawie nie pomagał z Zuzią. Wszystko zwalał na to, że nie wie, jak zajmować się dziewczynkami. W domu też nic nie robił, bo przecież pracuje, zarabia pieniądze, a skoro Magda cały czas jest w domu, to może zająć się wszystkim sama. O tym, że zajmuje się też dzieckiem, Łukasz jakoś zapominał. Albo nie uważał, że to trudne, jakby urlop macierzyński był łatwizną dla każdej matki.

Magda nawet nie rozumiała, dlaczego zgodziła się na drugie dziecko. Chyba dlatego, że Łukasz marudził jak natrętna mucha. A kobiety mają tę słabość – wierzyć w cuda. I Magda myślała, że po narodzinach syna coś się zmieni.

Ale cud, oczywiście, się nie wydarzył. Łukasz wkrótce zrozumiał, że to nie kwestia płci dziecka. Po prostu dzieci go nie interesowały.

I żona stała się jeszcze bardziej zmęczona, bo teraz miała na głowie dwoje dzieci. Łukasz dalej nie pomagał, ale wciąż czegoś żądał. Składał pretensje do porządku, do wyglądu Magdy. Choć nawet nie chciał z dziećmi posiedzieć pół godziny, by Magda mogła spokojnie wykąpać się w wannie.

Coraz częściej do Magdy dochodziło, że Łukasz był słabym mężem. I ojcem nie bardzo. Ale nie mogła się zdecydować na rozwód, przecież w sumie wszystko było w porządku. Wiele rodzin tak żyje.

Potrzebny był jakiś impuls, by Magda zdecydowała się działać.

I dzięki Łukaszowi, który dostarczył ten impuls.

Po raz pierwszy zdradził, kiedy Maćkowi nie było jeszcze trzech miesięcy. Okazało się, że dwójka dzieci w domu to jest wielka radość. Łukasz wracał z pracy i od razu się dąsał. Zuzia wisiała na nim, Magda czegoś od niego chciała, Maciek nieustannie płakał, że Łukaszowi chciało się czasem nim potrząsnąć, żeby chwilę zamilkł. Magda mówiła, że to kolki, że niedługo przejdą, ale Łukasz wieczorami miał ochotę wejść na ścianę.

Pewnego dnia zamiast do domu poszedł do baru. Chciało mu się odprężyć. Tam poznał kobietę, z którą później spędził pół nocy.

Magdzie powiedział, że spotkał kolegów i trochę się zasiedzieli. Ale Magda była tak zmęczona, że nawet nie pomyślała, że mąż może kłamać.

Przez jakiś czas Łukasz spotykał się z tą kobietą, ale później się rozstali. Przez prawie rok był wierny Magdzie, ale potem znudziło go bycie wzorowym mężem i znów zaczął się rozwodzić.

Ponieważ żona ani razu nie zaniepokoiła się jego wiernością, Łukasz spoufalał się. Nie bał się, że go złapie. I w końcu się spłacił.

Dziś rano Magda wrzucała brudne pranie do pralki, przewróciła kieszenie męża, a tam paragon za pokój hotelowy. I jeszcze jeden za kolację w restauracji. Łukasz nawet nie zadbał o pozbycie się dowodów.

Oczywiście, wybuchła awantura. Łukasz jeszcze spał, kiedy Magda odkryła dowody przeciwko niemu. Zaspany nie znalazł godnego wytłumaczenia. I Magda wszystko zrozumiała.

Początkowo, oczywiście, się wyparł, ale w końcu się przyznał. Przyznał, że tak, zdradził. Ale to twoja wina. W domu bałagan, nie przyciągasz mnie, trzeba się też zajmować mężem, a nie tylko dzieciom poświęcać uwagę.

Magda wyrzuciła go z domu. A Łukasz powiedział, że skoro go wyrzuca, teraz sama będzie płacić kredyt. I że nie da ani grosza więcej niż alimenty.

A teraz, jadąc do rodziców, myślał, że Magda sobie nie poradzi. I że kto ją zechce? On na pewno szybko znajdzie nową miłość.

Najpierw chciał uderzyć do kochanki, ale ta też ma męża. I powiedziała, że dziś się nie spotkają. Musiał więc jechać do rodziców.

Oczywiście, jakiś czas Magda wypłakiwała oczy. Zdrada jednak boli, nawet jeśli to było do przewidzenia w przypadku Łukasza.

Ale potem, kiedy łzy wyschły, zrozumiała, że to znak. Już dawno powinna była się rozwieść, a oto jest okazja.

Do ostatniej chwili Łukasz nie wierzył, że Magda złoży wniosek o rozwód. Kiedy dostał wezwanie, natychmiast do niej zadzwonił i zaczął krzyczeć. Że nie ma prawa, że zostanie sama, nie poradzi sobie z dwójką dzieci, a on złośliwie nie pomoże.

– Właściwie tak żyłam przez cały czas – spokojnie odpowiedziała Magda. – Jakbyś wcześniej bardzo pomagał.

– Ale teraz nie będziesz miała pieniędzy! Z czego zapłacisz kredyt, co? Nie pracujesz, od lat siedzisz na moim garbie.

Magda myślała o tym. Dobrze, że miała jakieś oszczędności. A poza tym, w poprzedniej pracy oferowano jej pracę zdalną, dopóki Maciek nie pójdzie do przedszkola. Zastanawiała się, czy się zgodzić, bo syn jest dość aktywny i może być trudno z nim pracować. Ale teraz zdała sobie sprawę, że musi się zgodzić.

Rozwód przeprowadzili szybko. Łukasz nie domagał się dzieci. Chciał tylko zrobić Magdzie na złość, ale zdał sobie sprawę, że sam sobie nie poradzi.

Pomyślał też, żeby walczyć o część mieszkania, w końcu to on spłacał większość kredytu. Powstrzymał się jednak, bo znajomi i rodzina mogliby się oburzyć. A Łukasz nie lubił krytyki. Gdyby nie dzieci, na pewno wziąłby połowę. Ale musiał zostawić wszystko Magdzie. Prawdę mówiąc, pozostawił jej również dług.

Łukasz czekał, aż Magda zrozumie, że popełniła błąd. Kiedy przyjdzie do niego na kolanach, błagając o powrót. Bo przecież sobie nie poradzi. I praca, i dzieci. A Łukasz uparcie nie pomagał, nawet z dziećmi się nie widywał.

Chociaż to było jego usprawiedliwienie, dlaczego nie widuje się z dziećmi. Mówił, że to zemsta na byłej. Ale w rzeczywistości nie chciało mu się z nimi widzieć. Są małe, z nimi nie jest interesująco. I męczyły go strasznie.

Ale Magda nie spełniła oczekiwań Łukasza. Nie zamierzała prosić go o powrót, nie miała zamiaru błagać.

Co ciekawe, radziła sobie dobrze. Alimenty szły na dzieci i jedzenie. Pieniądze, które zarabiała, w pełni wystarczały na pokrycie kredytu i inne mniejsze potrzeby.

W wieku trzech lat Maciek poszedł do przedszkola, a Magda powróciła do pracy na pełen etat. I tam rozkwitła. Zaczęła się ubierać, malować, schudła, bo więcej się poruszała.

Łukasz śledził ją na portalach społecznościowych. I złościł się. Dlaczego przy nim nie była taka? Może by jej nie zdradzał.

A poza tym okazało się, że on także nie jest taki poszukiwany. Minęło sporo czasu po rozwodzie, a on wciąż był sam. Nawet kochanka go zostawiła, kiedy się rozeszli. Zaczęła bać się, że Łukasz nie zrobi głupstwo.

Najbardziej wściekł się, gdy zobaczył zdjęcie byłej z jakimś mężczyzną. Myślał, że specjalnie to zrobiła, żeby go wkurzyć. Bo kto by chciał kobietę z dwójką dzieci.

Ale Magda nic nie robiła na siłę. Już prawie zapomniała o byłym mężu, jak o złym śnie. Po prostu poznała wspaniałego mężczyznę, który traktował jej dzieci lepiej niż ich prawdziwy ojciec. I życie Magdy się ułożyło. I przetrwała to wszystko. Nawet zastanawiała się, dlaczego wcześniej się na to nie zdecydowała.

Bo mężczyzna powinien być oparciem i wsparciem. A jeśli przynosi więcej problemów niż korzyści, to bez niego życie może być prostsze.