Jeszcze do mnie wrócisz!

Przypełzniesz do mnie jeszcze!

„Phi, zdradziłem…”

Myśl ta bez przerwy kołatała w głowie Michała, gdy jechał do rodziców.

„Gdzieżby ona miała pójść! Kto by ją przygarnął z dwójką dzieci? Wygląda jak starsza ode mnie, choć jesteśmy rówieśnikami! Faceci w moim wieku są rozchwytywani! A kobiety są nikomu niepotrzebne, zwłaszcza te z bagażem.”

Michał uśmiechnął się. Tak, dokładnie. No, pozłości się, pokrzyczy, ale w końcu wybaczy. Dokąd miałaby pójść?

Wydarzyło się to dzisiaj. Dokładniej rzecz biorąc, zaczął się dawno temu, ale punkt kulminacyjny miał miejsce wcześnie rano.

Michał zawsze uważał, że mężczyźni są z natury poligamiczni i nic na to nie poradzisz. Ale poligamię trzeba trzymać w tajemnicy, bo głupie kobiety trudno to zniesie.

Zdradzać Michał zaczął po narodzinach drugiego dziecka. Starsza córka miała cztery lata, gdy przyszedł na świat Wojtek, ich syn. To właśnie Michał nalegał na drugie dziecko. Mówił, że potrzebuje syna, dziedzica! Prawda jednak była taka, że nie wiedział, co ten miałby dziedziczyć. Nie miał fabryk, parowców, ani pieniędzy na koncie. Tylko mieszkanie na kredyt i stary opel. Widocznie Wojtek miał to odziedziczyć.

Michał był zawiedziony, kiedy na USG podczas pierwszej ciąży dowiedział się, że to będzie dziewczynka.

– Chciałem chłopaka – mruczał. – Co ja mam z dziewczynką zrobić? Te wszystkie wstążki i koraliki nie są dla mnie.

– Michał, nie da się tego przewidzieć – mówiła smutno Ania. Dla niej nie miało znaczenia, kto się urodzi, ważne żeby był zdrowy. – Mówią, że gdy urodzi się syn, stajesz się ojcem, a gdy córka – tatusiem.

– Co masz na myśli? – zapytał zirytowany.

– Zwykle dziewczynki lgną do ojców, a ojcowie kochają swoje księżniczki. Sam to wkrótce zrozumiesz.

Michał nigdy tego nie zrozumiał. Oczywiście, kochał Kamilkę, swoją córkę, ale z nią się nudził. Gdyby to był chłopiec…

Kiedy Kamilka skończyła dwa lata, zaczął naciskać na drugie dziecko. Już wtedy patrzył na inne kobiety, ale jakoś się powstrzymywał. Mówił sobie, że to dlatego, że nie ma syna, że w domu jest nudno. A żona ciągle zmęczona, zaniedbana. Chociażby się malowała, zrobiła fryzurę…

Uważał, że z narodzinami syna wszystko się zmieni.

Ania zgodziła się na drugie dziecko, dopiero gdy Kamilka poszła do przedszkola. Kiedy dowiedzieli się, że to będzie chłopiec, Michał bardzo się ucieszył.

– Nareszcie! Bałem się, że znowu będzie dziewczyna, przestałbym się czuć jak mężczyzna.

Ania tylko wzdychała. Nie rozumiała tego wszystkiego.

Ich życie rodzinne nie okazało się takie, jak Ania sobie wyobrażała. Kiedy Michał zaproponował dzieci, cieszyła się. Myślała, że chce mieć dużą rodzinę, że jest gotowy zostać ojcem. Ale to wszystko były tylko słowa.

Z Kamilą Michał mało co pomagał. Tłumaczył, że nie wie, jak obchodzić się z dziewczynkami. W domu też nie robił nic, bo przecież pracował, zarabiał pieniądze, a skoro Ania cały czas była w domu, to powinna się wszystkim zajmować. O tym, że ma też dziecko, Michał albo zapominał, albo uważał, że to nie jest trudne, jakby urlop macierzyński był dla matki czymś prostym z założenia.

Ania nie rozumiała, dlaczego zgodziła się na drugie dziecko. Może dlatego, że Michał był jak denerwująca mucha. A może to ta kobieca słabość – wiara w cud. Ania myślała, że po narodzinach syna coś się zmieni.

Ale cudu, rzecz jasna, nie było. Michał wkrótce zrozumiał, że problem nie tkwi w płci dziecka. W ogóle nie był zainteresowany maluchami.

Żona była jeszcze bardziej zmęczona, bo teraz miała dwoje dzieci. Michał nadal nie pomagał, ale ciągle czegoś wymagał. Narzekał na porządek, na wygląd Ani. Chociaż sam nawet nie chciał posiedzieć pół godziny z dziećmi, żeby Ania mogła relaksować się w wannie.

Coraz bardziej Ania dochodziła do wniosku, że Michał to kiepski mąż. I ojciec też nie najlepszy. Ale nie chciała się rozwodzić, bo w sumie wszystko było w porządku. Wielu tak żyje.

Potrzebny był jakiś impuls. Musiało się coś wydarzyć, żeby Ania zdecydowała się działać.

Dziękować należy Michałowi, bo to on ten impuls dostarczył.

Po raz pierwszy zdradził, gdy Wojtek nie miał jeszcze trzech miesięcy. Okazało się, że dwójka dzieci w domu to nie taka frajda. Michał wracał z pracy i od razu się dąsał. Kamilka na nim wisiała, Ania czegoś chciała, Wojtek ciągle płakał, że Michałowi chciało się go trzasnąć, aby choć czasami milczał. Ania mówiła, że to kolki, że zaraz miną, ale Michałowi wieczorami chciało się włazić na ścianę.

Pewnego razu zamiast do domu poszedł do baru. Chciał się zrelaksować. Tam poznał kobietę, z którą spędził pół nocy.

Ani powiedział, że spotkał znajomych i trochę zaszaleli. Ale Ania była wtedy tak bez sił, że nawet nie pomyślała, że mąż może kłamać.

Przez jakiś czas Michał spotykał się z tamtą kobietą, ale później się rozeszli. Przez prawie rok był wierny Ani, ale potem znudziło mu się bycie wzorcowym mężem i zaczął znowu szaleć.

Ponieważ żona nigdy nie wątpiła w jego uczciwość, stał się bezczelny. Nie bał się, że go złapią. No i popadł w kłopoty.

Dziś rano Ania wrzucała brudną bieliznę do prania, przewróciła kieszenie męża, a tam znalazła paragon za nocleg w hotelu. I jeszcze jeden za kolację w restauracji. Michał nawet nie zadbał o pozbycie się dowodów.

Oczywiście wybuchła awantura. Michał jeszcze spał, kiedy Ania znalazła dowody przeciwko niemu. Na wpół przytomny nie wymyślił sensownego usprawiedliwienia. Ania wszystko zrozumiała.

Na początku zaprzeczał, ale potem przyznał się. Mówił, że zdradził. Ale to twoja wina. W domu bałagan, nie pociągasz mnie, a i o męża trzeba dbać, nie tylko dzieciom poświęcać uwagę.

Ania kazała mu się wynosić. Michał powiedział, że skoro go wyrzuca, teraz będzie sama spłacała kredyt. I nie da ani grosza ponad alimenty.

Kiedy jechał do rodziców, pomyślał, że Ania sobie nie poradzi. I komu ona potrzebna? On na pewno będzie rozchwytywany.

Chciał najpierw uderzyć do kochanki, ale ta miała też męża. I powiedziała, że się z nim dzisiaj nie spotka. Musiał jechać do rodziców.

Oczywiście Ania przez jakiś czas płakała. Zdrada boli. Choć ze strony Michała była raczej do przewidzenia.

A potem, kiedy łzy się skończyły, nagle zrozumiała, że to znak. Już dawno powinna się rozwieść, a oto okazja.

Do ostatniej chwili Michał nie wierzył, że Ania złoży pozew o rozwód. Kiedy otrzymał zawiadomienie, natychmiast zadzwonił do niej, krzycząc. Mówił, że nie ma prawa, że zostanie sama, nie poradzi sobie z dwójką dzieci, a on złośliwie nie będzie pomagał.

– W zasadzie tak zawsze żyłam – odpowiedziała spokojnie Ania. – Jakbyś wcześniej dużo pomagał.

– Ale teraz pieniędzy też nie będziesz miała! Z czego zapłacisz kredyt, co? Nie pracujesz, od lat siedzisz na moim utrzymaniu.

Ania myślała o tym. Dobrze, że miała trochę oszczędności. Była też oferta pracy zdalnej z poprzedniej pracy, dopóki Wojtek nie pójdzie do przedszkola. Wahała się, czy przyjąć, bo syn był dość aktywny, trudno będzie z nim pracować. Teraz zrozumiała, że musi się zgodzić.

Rozwiedli się szybko. Michał nie ubiegał się o prawa do dzieci. Chciał zagrać na nosie żonie, ale wiedział, że sobie nie poradzi.

Chciał jeszcze walczyć o część mieszkania, w końcu on spłacał większą część kredytu. Ale powstrzymał go fakt, że przyjaciele i rodzina to potępią. Michał nie lubił krytyki. Gdyby nie dzieci, bez wątpienia wziąłby połowę. Ale zostawił wszystko żonie. Prawdę mówiąc, zostawił jej też dług.

Michał czekał, aż Ania zrozumie, że popełniła błąd. Kiedy przyjdzie do niego na kolanach, błagając o powrót. Przecież nie da sobie rady. I praca, i dzieci. Michał uparcie nie pomagał, nawet dzieci nie odwiedzał.

Choć, to było jego wymówką, dlaczego nie widzi dzieci. Jako rodzaj zemsty. Ale tak naprawdę nie chciał ich odwiedzać. Były małe, z nimi nie było interesująco. I przekraczali jego cierpliwość.

Ania nie spełniła oczekiwań Michała. Nie zamierzała chodzić na kolanach, ani błagać.

Co zadziwiające, radziła sobie. Alimenty szły na dzieci i jedzenie. Pieniądze, które zarabiała, wystarczały na spłatę kredytu i drobne potrzeby.

W wieku trzech lat Wojtek poszedł do przedszkola, a Ania wróciła do pracy na pełen etat. I wtedy rozkwitła. Zaczęła się stroić, malować, schudła, bo dużo się ruszała.

Michał śledził ją w mediach społecznościowych. Złościł się. Dlaczego nie była taka przy nim? Może nie zdradzałby, gdyby tak wyglądała.

Okazało się, że sam Michał nie był aż tak rozchwytywany. Minęło sporo czasu po rozwodzie, a on wciąż był sam. Nawet kochanka go zostawiła, gdy się rozwiódł. Bała się, żeby Michał nie zrobił głupstw.

Michał był wściekły, gdy zobaczył zdjęcie Ani z jakimś mężczyzną. Myślał, że zrobiła to specjalnie, żeby go rozdrażnić. Kto by chciał kobietę z dwójką dzieci?

Ale Ania nie robiła nic specjalnie. Już dawno zapomniała o byłym mężu, jak o złym śnie. Spotkała wspaniałego mężczyznę, który lepiej traktował jej dzieci niż ich biologiczny ojciec. I życie Ani się ułożyło. Przeżyła to wszystko. I zastanawiała się, czemu nie zdecydowała się na to wcześniej.

Przecież mężczyzna powinien być ostoją i wsparciem. A jeśli przynosi więcej kłopotów niż korzyści, to życie bez niego okazuje się łatwiejsze.