– Ja cię karmiłem, kiedy byłaś mała – teraz twoja kolej, – burknął Marek do swojej córki

Karolina od 10. roku życia dorastała bez ojca. Nie, nic mu się nie stało – po prostu zostawił ją i mamę dla innej kobiety. Nowa miłość tak bardzo zaćmiła mu rozum, że przez całe lata ani razu nie przypomniał sobie o żonie czy córce. O żadnej pomocy finansowej z jego strony nawet nie było mowy – matka sama wychowywała i utrzymywała córkę. Czasem było ciężko, czasem nie do zniesienia, ale poradziła sobie.

Dziewczyna dorosła, skończyła studia i wyszła za mąż – ojciec przez ten czas nigdy nie pojawił się w jej życiu. Nie przyszedł nawet na wesele – nie miał ani czasu, ani ochoty. Oczywiście powiedział, że nie może, bo Ola, jego nowa żona, była w delegacji i nie wypadało mu samemu przychodzić. Skłamał, no ale co zrobisz.

Mama ponownie wyszła za mąż – poznała porządnego mężczyznę, który zastąpił Karolinie ojca. Tak się do niego zwracała, a o rodzonym nawet nie chciała słyszeć. I nie musiała – nigdy nie dzwonił, nie interesował się jej życiem. Nawet gdy urodził się jego wnuk, dziewczyna nie usłyszała od niego słowa gratulacji. Pogodziła się z tym i nawet nie żywiła do niego urazy – po co ma w sobie nosić negatywne myśli?

Życie rodzinne Karoliny dobrze się ułożyło – miała kochającego męża, mądrego i zdrowego syna, dobrą pracę. Finansowo też im się dobrze powodziło – mieli ładne mieszkanie, samochód, co roku wyjeżdżali na wakacje. Nie było na co narzekać.

I wtedy, kiedy naprawdę mogła spokojnie cieszyć się życiem, na horyzoncie pojawił się ojciec. Pewnego letniego wieczoru, kiedy nikogo już się nie spodziewali, rozległo się pukanie do drzwi. Karolina otworzyła i zobaczyła w progu Marka – stał i uśmiechał się.

– No co, córeczko, poznajesz ojca? Dawno się nie widzieliśmy, więc może wejdę – porozmawiamy o życiu.

Nie była w stanie powiedzieć ani słowa – w ogóle nie spodziewała się takiego gościa. Ale nie mogła go tak po prostu wyrzucić – wpuściła go do domu.

Kiedy usiedli przy stole, ojciec rozpoczął swoją opowieść:

– Przepraszam, że tak długo nie było mnie w twoim życiu. To wszystko przez Olkę – to ona się nie zgadzała, a ja nie umiałem się jej sprzeciwić. Kochałem ją. Wiem, że to nie jest żadne usprawiedliwienie i teraz zdałem sobie sprawę, że się myliłem. Lepiej późno niż wcale – prawda?

– Co mam ci powiedzieć? Nie było cię w moim życiu przez ponad piętnaście lat. Po co przyszedłeś?

– Po prostu – żeby się z tobą zobaczyć. Tęskniłem za tobą, córeczko, – powiedział chytrze Marek.

– Nie potrzebuję twoich bajek – nie wierzę ci. A co powie twoja Ola, kiedy się dowie?

– A co Ola? Zostawiła mnie i wszystko mi zabrała, cwaniara. Wyobrażasz sobie – znalazła sobie młodszego i mówi, że się zakochała. Wyrzuciła mnie z domu, nocuję u znajomych, – gorzko wyznał ojciec.

– Więc o co ci chodzi? Czego ode mnie chcesz?

– Czy mógłbym dzisiaj przenocować u ciebie i czy możesz pożyczyć mi trochę pieniędzy?

– Ty mówisz poważnie? Pakujesz mi się do domu po tylu latach i jeszcze chcesz pieniędzy? Oszalałeś? – Karolina była oburzona.

Uśmiech natychmiast zniknął z jego twarzy i ojciec gniewnie zmarszczył brwi:

– Więc mi ich nie dasz? To ja cię wychowałem, a ty mi żałujesz pieniędzy na chleb? Jesteś jak twoja matka. No nic – pozwę cię o alimenty. I wygram – jestem niepełnosprawny i nie mogę pracować. Co miesiąc będziesz mi płacić okrągłą sumkę. Wiem, że masz pieniądze – obejrzałem już sobie to mieszkanie i samochód. Podzielisz się z własnym ojcem.

Mąż Karoliny nie czekał długo i wygonił Marka z domu. Nie bawił się w żadne ceregiele – wyrzucił jego rzeczy na klatkę schodową i wyprowadził mężczyznę na zewnątrz. Zatrzasnął za nim drzwi. Ten jeszcze się odgrażał, coś krzyczał, ale nikt go nie słuchał.

– I co teraz zrobimy? – powiedziała Karolina ze smutkiem. – Na pewno pójdzie z tym do sądu.

– A co niby mamy robić? Nic nie wygra – mamy dowody, że nie płacił alimentów, sąsiedzi są świadkami, że cię nie odwiedzał. Nie zapłacimy mu ani grosza.

Chociaż Karolina zebrała dowody, szykując się na proces, nie były potrzebne. Marek nie zażądał alimentów, tylko zamieszkał na wsi ze swoją matką. Nigdy nie pogodził się z córką. A Karolina nigdy nie wybaczyła ojcu zdrady i próby wyłudzenia pieniędzy. Może gdyby tak po prostu przyszedł, przyjęłaby go. Ale życie nie zawsze układa się tak, jak tego chcemy.