Inny kierunek

Koniec dnia pracy zbliżał się wielkimi krokami, gdy w telefonie Krzysztofa rozbrzmiała ulubiona piosenka Anety, którą sama ustawiła na jego komórce. Odebrał i usłyszał jej głos:

„Krzyś, jestem w salonie urody, przyjedź po mnie. Wiesz, gdzie.”

„Wiem, podjadę” – odparł i rozłączył się.

Krzysztof wiedział, że Aneta potrafi spędzić w salonie nawet dwie godziny, więc po pracy wziął się bez pośpiechu. Czekając, postanowił wstąpić do pobliskiej kawiarni.

„Zadzwoni, jak skończy” – pomyślał, zajmując stolik. Kelner natychmiast podszedł, zamówił coś małego.

Przegryzł przekąskę, przejrzał wiadomości w telefonie, obejrzał kilka filmików, ale Anety wciąż nie było.

„Ciekawe, ile dziś zostawi w tym salonie” – przyszło mu do głowy, choć za swoje zabiegi płaciła sama. A właściwie nie sama – jej ojciec, bogaty biznesmen, łożył na każdy kaprys.

Znali się od siedmiu miesięcy. Czasem mieszkała u niego w małym dwupokojowym mieszkaniu, ale gdy nudziło ją takie życie, wracała do rodziców. Mieszkali poza miastem w ogromnej, trzypiętrowej willi. Była jedynaczką, która nigdy nie zaznała niedostatku.

Aneta przedstawiła już Krzysztofa rodzicom. Matka nie kryła rozczarowania – zwykły informatyk, dwudziestosiedmiolatek, co on jej może zaoferować? Ale córka najwyraźniej postawiła sprawę jasno, bo nie pozwalała sobie na przykre uwagi pod jego adresem. Mimo to czuł, że nie pasuje do tego świata.

Sam zaczynał rozumieć, że Aneta nigdy nie będzie żoną, o jakiej marzył. Mimo to nie rezygnował z małżeństwa. Jej wpływowy ojciec dał mu przecież jasno do zrozumienia:

„Ten, kto uszczęśliwi moją córkę, sam będzie szczęśliwy. A jeśli, broń Boże, będzie inaczej…” – reszty Krzysztof się domyślił.

Aneta była kapryśna, ale piękna. Nie rozumiał, po co tyle godzin spędza w salonie, skoro i tak jest urodziwa. Miała poczucie humoru, inteligencję, ale też było w niej coś zepsutego – arogancja, rozrzutność. Wczoraj oznajmiła:

„Słuchaj, Krzyś, za dziesięć dni lecimy na Malediwy. Tata sfinansuje nam wyjazd. Jestem zmęczona, potrzebuję odpoczynku.”

„Ale ja pracuję, Aneta!”

„Tata się tym zajmie…”

Miał mieszane uczucia. Po rozmowie z jej ojcem zrozumiał, że jego pragnienie stało się obowiązkiem. To go dusiło. Aneta zaczęła go irytować. Każda rozmowa sprowadzała się do pieniędzy taty. Ich relacja stawała się coraz trudniejsza. Wiedział, że są z innych planet, ale wciąż zamierzał się z nią ożenić.

Gdy rozmyślał nad kawą, nagle usłyszał głos, który poderwał go z miejsca.

„Krzysztof? To ty?” – Nieznajomy mężczyzna uśmiechał się jak do brata. – „To ja, Tomek!”

W końcu się zorientował:

„Tomek!” – poderwał się, mocno ściskając przyjaciela. – „Mój stary kumpel z dzieciństwa! Co tu robisz?”

„A ciebie nie poznać” – klepnął go po ramieniu. – „Zmarszczki, garnitur, prawdziwy facet.”

„Ty też się zmieniłeś. A co cię tu sprowadza?”

„Odbiór siostry. Kinga kończy konserwatorium, dziś ma koncert. Wpadłem tu, bo nie ogarniam jej klasyki.”

„Pamiętam Kingę! Jak ona?”

„Moja siostra to talent. Skąd to ma – nie wiem. Wiejska dziewczyna, a sama się przebiła, bez protekcji.”

„Muszę ją zobaczyć!” – wykrzyknął Krzysztof.

„Spokojnie, za 40 minut zadzwoni. Konserwatorium jest blisko. Możemy podjechać razem, jeśli nie masz nic pilnego. Jesteś sam?”

„Nie, czekam na narzeczoną. Jest w salonie.”

„To świetnie! Przyjedziemy z Kingą.”

Krzysztof przypomniał sobie wakacje u babci. Obok mieszkali rodzice Tomka i Kingi. Mieli duże gospodarstwo z domkami letniskowymi. Tamte okolice były cudowne – las, jeziora, rzeka.

Z Tomkiem i Kingą spędzał każde lato przez dziesięć lat. Dopóki babcia nie umarła, a dom sprzedali.

„Łowiłem z Tomkiem i Kingą ryby, piekliśmy je nad ogniskiem, śpiewaliśmy przy gitarze” – naszły go wspomnienia. – „Kinga była moją pierwszą miłością. Ciekawe, jak teraz wygląda?”

„Śmiejesz się do siebie? To dziwne” – usłyszał głos Anety.

„W końcu! Uśmiechałem się do dobrych wiadomości” – odpowiedział, lustrując ją wzrokiem.

„No jak ja wyglądam?” – zapytała zadowolona.

„Normalnie.”

„Normaaalnie? Wiesz, ile kosztuje to 'normalnie’? Manicure, zabiegi… Jestem idealna, prawda?”

„Zawsze” – zapewnił ją, choć faktycznie była piękna.

„Jedziemy do mnie. Dziś przyjęcie, czekają na nas.”

„Nie, umówiłem się ze starymi przyjaciółmi.”

Zmarszczyła brwi, ale wtedy do kawiarni weszli Tomek z Kingą.

„Krzysztof!” – Kinga rzuciła mu się na szyję, całując w policzek. – „Ależ wyrosłeś!”

Był oczarowany jej urodą i ciepłem. Przerwał jej głos Anety:

„Dzień dobry, pani.”

„Poznajcie moją narzeczoną, Anetę.”

Rozmawiali wesoło, tylko Aneta milczała, wyraźnie chcąc ich obrazić.

„Pamiętasz, jak leżeliśmy pod jabłonią?” – mówił Krzysztof.

„Wolę leżeć na Malediwach. Basen taty jest pewnie większy niż wasza brudna kałuża” – wtrąciła Aneta.

„Na Malediwach są ryby?” – zażartował Tomek.

„Ryby są w restauracjach” – odcięła się.

Gdy się żegnali, Kinga zapytała:

„Przyjedziesz do nas?”

„Oczywiście. W weekend.”

Gdy szykował się do wyjazdu, Aneta oświadczyła:

„Jadę z tobą.”

„Po co? Komary, las…”

„Muszę wziąć wodę mineralną. Tam pewnie nie ma dobrej.”

„Weź jeszcze biotoaletę i mikrofalówkę” – zirytował się.

Rodzice przyjaciół przyjęli ich gościnnie. Jedli pod jabłonią, piekli kiełbaski. Krzysztof czuł się szczęśliwy. Tylko Aneta psuła atmosferę:

„Krzyś, trawa kłuje! Mięso śmierdzi! Komar mnie ugryzł!