I znajdziesz tam, gdzie nie szukasz

Po pięćdziesięciu latach małżeństwa Agata postanowiła wziąć urlop na początku maja, by bez pośpiechu zająć się sprawami na działce. Antek też nalegał:

„Oczywiście, pojedziemy razem. Będziesz sobie kopiła spokojnie, a ja po pracy będę dojeżdżał na weekendy.”

„Masz rację, i tak nie jedziemy tym razem nad morze, tyle wydaliśmy na jubileusz w restauracji. Ale świetnie się bawiliśmy, prawda, Antku? Dziękuję ci, gdyby nie ty…” – mówiła Agata.

Gdy nadszedł urlop, spakowała rzeczy, sadzonki i czekała na męża. W końcu przyjechał:

„No, jestem gotowa. Wynoś wszystko do samochodu i ładuj. Zjemy tam kolację, mam w pojemnikach.”

W drodze na działkę Antek nagle oznajmił:

„Fajny pomysł z tym urlopem, ale nie będę mógł ci pomagać. Szef wysyła mnie w delegację.”

„Na długo, Antku?”

„Na dwa tygodnie, ale obiecuję, że przy pierwszej okazji wpadnę. Jadę do pobliskiego miasta.”

Agata w swoim pięćdziesięcioleciu osiągnęła wszystko, co potrzeba do wygodnego życia. Dobry mąż, stabilny związek, dorosłe i samodzielne dzieci. Mieszkanie w Warszawie, solidne auto, działka, dobra praca z przyzwoitą pensją.

A do tego zawsze przy niej najbliższa przyjaciółka Renata, z którą dzieliła się wszystkim. Razem chodziły do szkoły, potem na studia, a teraz pracowały w tym samym biurze. Renata była żywiołowa i przebojowa, często zmieniała mężczyzn, ale w życiu osobistym nie miała szczęścia. Zawsze szybko dopadało ją rozczarowanie.

Już po maturze trafił się problem – zaszła w ciążę z kolegą z klasy.

„Renata, jedziemy do szpitala” – zdecydowała matka, widząc stan córki, ledwo powstrzymując rozpacz. – „Szybko się tego pozbędziemy. Masz iść na studia, a nie wiązać się z kimś w tym wieku.”

Wszystko załatwili po cichu, przez znajomości. Renata skończyła studia, ale po tamtej interwencji już nie mogła mieć dzieci.

Wyszła dwa razy za mąż. Pierwszy mąż był spokojny i opanowany, ale ta cisza ją męczyła. Nie znosiła rutyny. Pewnego dnia przyznała się do zdrady, a on odszedł.

„Renata, czego ci brakowało? Igor był inteligentny, zaradny. No dobrze, dużo pracował, ale przecież dla ciebie!” – dziwiła się Agata.

„Och, nudził mnie. Nie martw się, przyjaciółko, jeszcze się znajdzie ktoś lepszy.”

Drugi mąż był przystojniakiem – poznali się na koncercie. On śpiewał, ona rzuciła mu się w oczy. Uwodził ją swoim głosem.

„Renatko, jesteś moją muzą. Śpiewam tylko dla ciebie.”

Podobało jej się jego życie – bankiety, alkohol, towarzystwo. Ale potem zaczął spędzać weekendy bez niej, wracał pijany. W końcu podniósł na nią rękę. Wtedy spakowała się i wyszła.

Agata pocieszała:

„Renata, szukasz nie tam, gdzie trzeba. Powinnaś wybrać kogoś spokojnego, godnego zaufania…”

Czuła przed przyjaciółką winę, nawet próbowała jej swatać mężczyzn. Ale Renacie szybko się nudzili. I tak w wieku pięćdziesięciu lat żyła sama, choć nie traciła pogody ducha. Bywały krótkie romanse, ale nigdy nic poważnego.

Antek i Agata rozpakowali rzeczy, trochę posprzątali w domku. Rano mąż pojechał do miasta – musiał się szykować do delegacji. Agata zabrała się za generalne porządki. Chciała spędzić cały urlop na łonie natury. Około południa skończyła i wyjrzała przez okno – sąsiadki Marii nie było widać, choć zwykle pojawiała się, gdy tylko stopniał śnieg.

Gdy poszła sprzątać w altanie, zauważyła u Marii jakiegoś mężczyznę. Krzątał się w ogrodzie, nie rozglądając się. Był barczysty, średniego wzrostu, o sportowej sylwetce. Podeszła bliżej.

„Dzień dobry, nie widziałam Marii. Czyżby zachorowała? Jestem Agata, sąsiadka.”

„Właśnie tak, leży w domu. A ja przyjechałem na urlop i pomagam. Trzeba wspierać siostrę, syn jest daleko. Jestem Olek, młodszy brat Marii. Będziemy sąsiadować.”

Praca u sąsiadów szła sprawnie. Agacie spodobał się Olek – nie przystojniak, ale miał miły głos. Wyglądał na pięćdziesięciolatka.

„Dobrze, wpadnę do Marii, dawno się nie widziałyśmy” – obiecała Agata i poszła do sąsiadki.

„Cześć, sąsiadko, co cię rozkłada?” – postawiła na stole pudełko czekoladek i herbatników.

„O, Agatko, myślałam, że przyjedziesz dopiero na weekend.”

„A ja nie tylko na weekend – na cały urlop. Antek pojechał w delegację, ale obiecał wpadać. No nic, dam radę sama. Poznałam twojego brata.”

„Oj, Agatko, ale mi się poszczęściło. Olek spadł mi jak z nieba, i to w samą porę. Złapał mnie straszny ból pleców, a tu sezon ogrodowy. A on, oficer, pracuje jak zawodowy ogrodnik” – śmiała się Maria.

Prace u sąsiadów szły szybko. Olek pomagał też Agacie. Antek przyjechał w sobotę wieczorem, ale w niedzielę odjechał, nie zdążywszy nic zrobić. Posiedzieli tylko z sąsiadami w altanie, wypili wino.

„Agata, po delegacji też mam urlop” – powiedział mąż.

Gdy Antek wrócił, u Agaty już wszystko było gotowe – przycięte krzewy, przekopane grządki, posadzone sadzonki.

„Marysiu, może poznasz moją przyjaciółkę Renatę z Olkiem? Skoro on od dawna samotny…” – zaproponowała Agata.

„Z Renatą?” – zawahała się Maria, nie znosiła przyjaciółki Agaty. – „No dobrze. Tylko Olek mieszka daleko, służy na Pomorzu. Twoja przyjaciółka pojedzie za nim? Myślisz, że mu się spodoba?”

„Nie wiem, to trzeba ją spytać” – odparła Agata. – „Ale wydaje się porządnym człowiekiem. Wdowiec, stateczny. Za takiego nie boi się wyjść za mąż.”

Po dwóch tygodniach zjawiła się Renata, a dzień później przyjechał Antek.

„Agata, zostanę u was na tydzień, może dwa. Też mam urlop. Nie masz nic przeciwko?”

„Oczywiście, że nie. Nawet się cieszę. Chcę cię poznać z sąsiadem, sympatyczny facet” – śmiała się Agata, a Antek nadsłuchiwał.

„Z jakim sąsiadem? Kogo