I znajdziesz tam, gdzie nawet nie szukasz

Po pięknym świętowaniu pięćdziesiątych urodzin, Agata postanowiła wziąć urlop na początku maja, aby bez pośpiechu, jak to bywa w weekendy, zająć się sprawami na działce. Antek też nalegał.

– Oczywiście, przenosimy się razem na działkę. Będziesz sobie grzebać w ziemi bez pośpiechu, a ja po pracy będę dojeżdżał i spędzał weekendy – mówił.

– Masz rację, i tak nie jedziemy teraz nad morze, a na jubileusz w restauracji wydaliśmy sporo. Ale warto było, prawda, Antek? Dziękuję ci, gdyby nie ty… – odpowiedziała Agata.

Gdy nadszedł urlop, pakowała na działkę różne rzeczy, sadzonki, czekała na męża, aż w końcu przyjechał.

– No, jestem gotowa. Wynoś wszystko do samochodu i ładuj. Zjemy tam kolację, mam ze sobą jedzenie w pojemnikach.

Podczas drogi Antek nagle oznajmił:

– Dobrze wymyśliliśmy z tą działką, ale nie będę mógł ci tak pomagać. Szef wysyła mnie niespodziewanie w delegację.

– Na długo, Antek?

– Na dwa tygodnie, ale obiecuję, że przy pierwszej okazji wrócę i pomogę. Jadę tylko do pobliskiego miasta.

Agata w swoich pięćdziesięciu latach osiągnęła wszystko, co potrzebne do wygodnego życia. Dobry mąż, stabilny związek, dorosłe i samodzielne dzieci. Wszystko, jak u ludzi – duże mieszkanie, dobry samochód, działka, porządna praca z przyzwoitą pensją.

A do tego zawsze u boku najlepsza przyjaciółka Kinga, z którą dzieliła się absolutnie wszystkim. Razem chodziły do szkoły, potem na studia, a teraz pracowały w tym samym biurze. Kinga była żywiołowa i przebędna, często zmieniała mężczyzn, ale w miłości nie miała szczęścia. Zawsze szybko ją rozczarowywali.

Kiedyś, tuż po maturze, okazało się, że jest w ciąży z kolegą z klasy.

– Kinga, jedziemy do szpitala – zdecydowała mama, widząc stan córki, i ledwo nie straciła głowy, ale w porę się opanowała. – Szybko pozbywamy się tego… Masz iść na studia, a nie wiązać się z dzieckiem.

Mama załatwiła wszystko dyskretnie, przez znajomości, żeby nikt się nie dowiedział. Kinga dostała się na studia, ale po tym zabiegu nie mogła już mieć dzieci.

Wyszła dwa razy za mąż. Z pierwszym mężem żyła spokojnie, ale to spokojne błoto ją wciągało. Nie podobało jej się takie stateczne życie. Żywiołowa i atrakcyjna kobieta nie wytrzymała i zdradziła męża parę razy. Sama mu się przyznała, a on natychmiast wniosł o rozwód.

– Kinga, no nie rozumiem cię. Czemu nie podobał ci się Igor? Inteligentny, mądry… No dobra, dużo pracował, ale przecież dla ciebie – dziwiła się Agata.

– Och, nudny był. Nie martw się, przyjaciółko, jeszcze będzie i na mojej ulicy festyn – śmiała się Kinga.

Potem wyszła za przystojniaka, poznała Darka na koncercie. Śpiewał, a ona go zauważyła, potem zaczęła krążyć wokół niego. On też zwrócił uwagę na efektowną kobietę. Zawrócił jej w głowie swoim głosem.

– Kinga, jesteś moją muzą, śpiewam tylko dla ciebie.

Podobało się jej jego barwne życie – ciągłe imprezy, na których zawsze była obecna, alkohol, kobiety i mężczyźni. Ale potem Darko zaczął spędzać weekendy poza domem, już bez niej. Wracał pijany, ona znosiła to, trzymała się. Aż w końcu doszło do rękoczynów. Kinga szybko spakowała swoje rzeczy i odeszła. Wpadła w melancholię.

Agata pocieszała.

– Kinga, nie tam szukasz mężczyzn. Trzeba wybierać spokojnych i porządnych, a ty…

Agata czuła wobec przyjaciółki pewien rodzaj winy za swoje rodzinne szczęście. Nawet próbowała ją swatać, ale Kinga szybko się nudziła. Tak oto w wieku pięćdziesięciu lat żyła sama, ale była pogodna, nie narzekała. Zdarzały się krótkie romanse, ale nic poważnego.

Antek i Agata rozładowali rzeczy, trochę posprzątali w domu. Rano mąż wrócił do miasta, żeby się spakować przed delegacją. Agata zabrała się za generalne porządki – miała tu spędzić cały urlop, cieszyła się na czas na łonie natury. Koło południa skończyła, wyglądała przez okno, ale nie widziała sąsiadki Marii. Choć wiedziała, że ta mieszka na działce, gdy tylko zniknie śnieg.

Ale gdy poszła za róg domu, żeby posprzątać w altanie, zauważyła w ogrodzie Marii jakiegoś mężczyznę. Krzątał się powoli, coś robił, nie rozglądał się na boki. Był barczysty, średniego wzrostu, ale miał sportową, krzepką sylwetkę. Postanowiła podejść i przywitać się przez płot.

– Dzień dobry, nie widzę Marii. Czyżby zachorowała? Jestem Agata, sąsiadka.

– Właśnie tak, trochę się rozchorowała, leży w domu. A ja jestem na urlopie i postanowiłem pomóc. Trzeba pomagać siostrze, syn jest daleko. Jestem Olek, młodszy brat Marii. No to będziemy sąsiadować i pomagać sobie nawzajem – zaśmiał się.

Praca u sąsiadów szła szybko i sprawnie. Agacie spodobał się Olek – nie powiedzieć, żeby przystojny, ale miał miły głos. Wyglądał na pięćdziesiątkę, plus minus.

– Dobrze, pójdę teraz odwiedzić sąsiadkę, dawno się nie widziałyśmy – obiecała Agata i poszła do Marii.

– Witaj, sąsiadeczko, co to tak rozchorowałaś się? – położyła na stole pudełko czekoladek i paczkę cie