Generalne porządki w garażu

Któregoś dnia postanowiłem zrobić generalne porządki w moim garażu. Wszystkie niepotrzebne rzeczy wyrzucić, niektóre może komuś oddać. Przyszedł do mnie sąsiad, żeby zobaczyć, co takiego robię, że wszystkie moje rzeczy są porozrzucane. Siedzimy sobie i rozmawiamy, a ja mu tłumaczę, jak to obmyśliłem. Miałem cztery miejsca na rzeczy, a to zaskoczyło sąsiada: pierwsze – dobre rzeczy do zostawienia; drugie – dobre, ale stare rzeczy, łopaty, grabie, takie, które trzeba wywieźć na działkę; trzecie – do wyrzucenia; czwarte – do sprzedania na złom.

Sąsiad chodzi, rozgląda się.

– A co to za łopaty na złom? Przecież jeszcze dobre.

– Nie, są już strasznie zardzewiałe. Na nic mi się nie przydadzą, wezmę chociaż parę groszy, a nie będzie mi to tu zawadzać.

– No tak, tak! – zgadza się sąsiad. – A te opony, też nie są już dobre?

– Przecież są łyse, jak moja głowa, ile na nich ujedziesz?

– Nie wyrzucaj, może moglibyśmy zrobić z nich klomby na podwórku?

– Ty to byś niczego nie wyrzucał, jesteś jak twój ojciec. Tylko pamiętaj, jak długo robiłeś porządek w jego garażu po sprzedaży samochodu. Sam swojego auta nie miałeś jak tam wstawić. Trochę tylko wywiozłeś na złom, a cała reszta, to była  prawie ciężarówka, to już była jedynie kupa śmieci. Coś czuję, że w twoim garażu też się zaraz tyle nazbiera. I na pewno to będą same potrzebne rzeczy!

– Nie przesadzaj, mogę wjechać samochodem do garażu!

– Ale masz tam porządek? Ile tam masz opon z poprzedniego auta? Teraz nie masz ich na co założyć. Mógłbyś sprzedać albo, jak sam mówisz, chociaż zrobić klomby. Przynajmniej na pewno bez problemu wjedziesz tam swoim autem. Ja swoim też wjadę do garażu, ale mam tu masę niepotrzebnych rzeczy, one tylko zajmują miejsce.

– Już ty sprzątaj swój bałagan, mojego się nie czepiaj! – sąsiad był oburzony.

– A ty się nie wtrącaj do mojego.

– Dobra, przepraszam, już nie mamy się o co kłócić? – sąsiad wyciągnął rękę na zgodę.

– Nie ma sprawy.

Uścisnęliśmy sobie ręce. Sąsiad posiedział jeszcze trochę, ale rozmowa już się nie kleiła. Pożegnał się i wrócił do domu.

A tydzień później, w weekend, dzwoni mój drogi sąsiad i mówi, że przydałaby mu się pomoc w sprzątaniu garażu. Myślę, że zdecydował się na to, bo zarysował drzwi auta, jak stamtąd wyjeżdżał.

A opony sprzedaliśmy. Za zarobione tym sposobem pieniądze pomalowaliśmy nasze garaże. Dobrze nam zrobiło, że wyrzuciliśmy z siebie trochę emocji.