– Dobrze, nie wygonimy cię na czas świąt. Przygotuj nam trzy sypialnie – moje siostry i siostrzenica zostaną na noc. Ty sama prześpisz się w kuchni.

No dobrze, na święta cię nie wyrzucimy. Przygotuj nam trzy sypialnie moje siostry i siostrzenica zostaną na noc. Ty przenocujesz w kuchni. Halino Wacławno, a nic, że to mój dom? Mam na to dokumenty. Więc nawet nie próbujcie się tu włamać wyjdziemy z policją.

Dziś po pracy Walentyna miała wstąpić do centrum handlowego. Za dwa tygodnie Nowy Rok. Zaprosiła ją dawna przyjaciółka Ola.

Walentyna wiedziała, że zbierze się tam spora kompania: córka gospodyni z mężem i dziećmi, siostra oraz siostrzenica-studentka.

Bywała u Oli często i znała wszystkich. Dlatego chciała zawczasu kupić prezenty.

Wybierać upominki umiała, a wręczać je lubiła. Teraz już wyobrażała sobie przyjemność chodzenie po udekorowanych światełkami działach, przyglądanie się, wybieranie, obserwowanie, jak sprzedawca pakuje zakupy w lśniący papier.

Ale humor jej się zepsuł, gdy tylko wyszła na ulicę: na parkingu, przy samochodzie, czekała na nią Krystyna siostra byłego męża.

Walu, cześć! przywitała się Krystyna. Co tak długo? Zamarzłam już na kość.

Dzień dobry, Krysiu. Nie spodziewałam się cię tu zobaczyć.

Dlaczego? W końcu rodzina odparła Krystyna. Przynajmniej przez dwadzieścia lat nią byliśmy.

Na szczęście już nie jesteśmy odpowiedziała Walentyna i sięgnęła po kluczyki.

Ale Krystyna ją zatrzymała.

Posłuchaj, Walciu, mam do ciebie prośbę. Właściwie nie tylko ja cała rodzina.

Jakiej rodziny, Krysiu? Już od roku nie mam z wami nic wspólnego. Więc żadnych próśb słuchać nie zamierzam powiedziała Walentyna.

Nie, tylko posłuchaj. Nie wiem, jak ty z Miłoszem podzieliliście majątek, ale mama wciąż uważa, że dom, w którym mieszkasz, należy do naszej rodziny.

Kupowaliście go razem, a on przez dziesięć lat go urządzał. Zawsze spotykaliśmy się tam na Nowy Rok i majówki. A teraz co?

Mama chciała na swoje urodziny w maju zebrać całą rodzinę w domu, nakryć stół na werandzie, jak zawsze. A ty nas nie wpuściłaś. Wyjechałaś niewiadomo gdzie.

Nie rozumiem, po co mi to wszystko opowiadasz? spytała Walentyna. Pojechałam do przyjaciółki. Chciałam i pojechałam. Przepraszam, że was nie spytałam.

I o waszych rodzinnych spotkaniach w moim domu zapomnijcie. Gdy się z Miłoszem rozwodziliśmy, umówiliśmy się tak: mieszkanie, auto i garaż jemu, dom mnie. I od razu to uregulowaliśmy. Więc teraz możecie się spotykać u Miłosza.

Walciu, mama prosiła, żeby pozwolić na sylwestra zaprosić gości do domu, jak dawniej. Ludzi będzie dużo nawet nie mamy gdzie ich ulokować powiedziała Krystyna.

Halina Wacławna mnie prosiła? Dziwne! Nie uwierzę! Dwadzieścia lat tylko żądała i wysuwała pretensje. A nagle prosi. Krysiu, przekaż jej, że się nie zgadzam. Niech rodzina wynajmie pokoje w hotelu.

Walentyna wsiadła do auta. Nie miała już ochoty jechać po prezenty. Kupię jutro pomyślała i ruszyła do domu.

Z Miłoszem byli razem prawie dwadzieścia lat. Dom, o którym mówiła Krystyna, kupili dziesięć lat temu.

Rok temu mężczyzna oświadczył, że w czterdzieści pięć lat życie się nie kończy i że dalej buduje je z młodą, ładną sekretarką.

Walentyna go nie zatrzymywała, ale też się nie dała ograbić. Dom i oszczędności zostały przy niej, mąż dostał dwupokojowe mieszkanie, toyotę i garaż.

Ponieważ na jej utrzymaniu została córka-studentka, Miłosz nie rościł pretensji do wspólnego konta.

Kilka dni temu Kinga zadzwoniła i powiedziała, że Nowy Rok spędzi w akademiku.

Mamo, nie gniewasz się? spytała. Na całe ferie wrócę do domu.

Po tym Walentyna przyjęła zaproszenie Oli. W tej kompanii nie będzie się nudzić.

Znając Krystynę, wiedziała, że to nie koniec tak łatwo jej nie odpuszczą. I nie myliła się.

Tego samego wieczoru zadzwoniła była teściowa:

Walentyno, czy nie za dużo sobie pozwalasz? Bezczelnie zagarnęłaś dom Miłosza, a teraz myślisz, że nic nie zrobimy?

Więc wiesz: ten Nowy Rok spędzimy wszyscy razem w naszym domu! Tam, gdzie mój syn łaskawie pozwolił ci mieszkać. Zrozumiałaś?

No dobrze, na święta cię nie wyrzucimy. Przygotuj nam trzy sypialnie moje siostry i siostrzenica zostaną na noc. Ty przenocujesz w kuchni.

Halino Wacławno, a nic, że to mój dom? Mam na to dokumenty. Więc nawet nie próbujcie się tu włamać wyjdziemy z policją.

Zobaczymy, kto kogo wyrzuci! W każdym razie przygotuj pokoje, jedzenie przywieziemy, więc ulga gotować nie musisz. I nie protestuj, bo ten Nowy Rok zapamiętasz na całe życie!

Zdaje się, że przez ten rok matka Miłosza kompletnie oszalała pomyślała Walentyna.

Halina Wacławna nigdy nie była aniołem, ale dzisiejsze wystąpienie zaskoczyło byłą synową. Czy ta kobieta naprawdę myśli, że Walentyna się przestraszy i rzuci spełniać jej rozkazy?

Wcześniej uchodziła za najlepszą synową dwie pozostałe pogodziły się z dominacją teściowej.

Teraz, gdy rozwiodła się z Miłoszem, słowa byłej teściowej budziły w niej tylko zdziwienie: na co oni liczą?

Tymczasem w mieszkaniu Haliny Wacławny powstawał plan.

Krysiu, ty z Leszkiem kupicie jedzenie. Trzeba wcześniej załatwić, co się da. Gotować zaczniemy wieczorem trzydziestego i rano trzydziestego pierwszego.

My zajmiemy się zimnymi mięsami i gorącym. Światła i Ola sałatkami. Wszystko spakujemy do pojemników, a naczynia weźmiemy od Walentyny wiem, że ma dwa zestawy obiadowe. Miłosz ich nie zabrał.

Mamo, a jeśli się uprze i nie wpuści? spytała Krystyna.

Niech spróbuje! Będzie nas dwanaścioro cała rodzina. Wstyd będzie! Jak to sobie wyobrażasz?

Otworzy drzwi, a na ganku stoi wujek Zbyszek i ciocia Hela, Lech z Małgosią i reszta. Myślisz, że przed nimi drzwi zamknie? W