Co jest ze mną nie tak?

Ania omówiła wszystko przez telefon. Miała przynieść dokumenty nazajutrz, na godzinę 11:00. Była pewna, że ​dostała już tę pracę, więc nawet się nie denerwowała.

Z przystanku autobusowego do firmy wzięła taksówkę. Do taksówki wepchnęła się jeszcze jakaś starsza pani, a Ania nie umiała jej odmówić i zapłaciła za nie obie. Ania nigdy nie słyszała tylu dobrych rzeczy na swój temat.

W firmie dziewczyny, które tam pracowały, rozmawiały akurat z kurierem. Ania zapytała, jak może dostać się do dyrektora, a jedna z pracownic zaoferowała, że ją zaprowadzi.

Dziewczyna zapukała. Drzwi były otwarte. Kiedy Ania je uchyliła, zobaczyła kobietę siedzącą przy komputerze.

Przypomniała, że ​​wczoraj rozmawiały przez telefon i umówiły się na spotkanie dziś o 11:00. Kobieta odpowiedziała, że ​​zatrudnili już sekretarkę, dziewczynę, która z nimi od dłuższego czasu pracuje.

Ania zapytała, dlaczego w takim razie w ogóle ją zapraszali, wystarczyło przecież powiedzieć, że oferta jest nieaktualna.

Kobieta wzruszyła ramionami i Ania nie miała wyboru, musiała sobie iść. Już na zewnątrz zadzwoniła do biura pośrednictwa pracy i zapytała, czy są jakieś aktualne wakaty na stanowisko sekretarki. W odpowiedzi usłyszała, że tak, w tej firmie, z której właśnie wyszła. Odpowiedziała oburzona, że ​​właśnie tam była, a dyrektor poinformowała ją, że stanowisko jest już obsadzone.

W tych wszystkich emocjach dziewczyna nie zauważyła, że ​​poszła nie w tę stronę. Dopiero po przejściu sporego kawałka drogi zdała sobie sprawę, że miała iść w innym kierunku. Tak bardzo potrzebowała tej pracy.

Ania, powstrzymując łzy, znowu wezwała taksówkę. Rozpłakała się już w domu. Nie mogła zrozumieć, dlaczego ma takiego pecha z pracą.

Osiem lat temu przytrafiła jej się podobna historia. Przez telefon słyszała zapewnienia, że została przyjęta, ale kiedy przyjechała na miejsce, zrezygnowali. Zadała sobie pytanie:

– Co jest ze mną nie tak?

Już myślała nawet o tym, że sekretarka to nie jej przeznaczenie, może powinna zmienić zawód. Albo może nawet przeprowadzić się gdzieś, gdzie jest więcej firm, które mogą potrzebować sekretarki.

Nie mogła zrozumieć, dlaczego innym ludziom jakoś udaje się przez lata pracować na stałe w jednym miejscu pracy.

Ania zawsze pracowała tymczasowo. Przyjmowano ją tylko na zastępstwo, kiedy ktoś był na wychowawczym czy coś takiego. A tak bardzo by chciała pracować w jednym, zgranym zespole.