Były mąż prosi mnie o pomoc finansową na leczenie ciężko chorego syna z nowego związku – odmówiłam, choć mam pieniądze po sprzedaży domu babci!

Syn mojego byłego męża z drugiego małżeństwa zachorował, a mój były nagle urządził pielgrzymkę do mojego mieszkania jakby to była jakaś cudowna klinika albo bank Polska Kasa Oszczędności, gdzie pieniądze rozmnażają się przez pączkowanie. Ale ja po prostu powiedziałam: nie!

Mam 37 lat, od dziesięciu lat jestem wolna jak ptak. Mój eks Zbigniew dał się ponieść namiętności do tej jego nowej miłości, Jagody. Tak, Jagoda czyż może być bardziej polskie? Zdradził mnie, zamienił na inną i to z rozmachem godnym dramatu w Teatrze Wielkim. Z Jagodą ma syna Miłosza. Po tym cyrku kontakt zerowy. Co się u nich dzieje? Nie mam pojęcia. I szczerze mówiąc, nawet nie próbuję się dowiedzieć.

Na szczęście na chleb z dżemem mam pensja z firmy informatycznej w Warszawie pozwala nawet na croissanty, choć wolę naszą tradycyjną jagodziankę. Ostatnio sprzedałam stary dom babci pod Poznaniem. Zbigniew się dowiedział no i ruszył w tango po pieniądze, jakby zaraz miał dostać nagrodę Nobla w kategorii żebranie.

Nie ukrywam za te pieniądze planowałam sprawić sobie super auto. Może Škoda, może Renault, jeszcze nie zdecydowałam. Zresztą najpierw muszę zdać ten prawko, a godziny jazdy rozciągam jak rodzynki w serniku. Kwota jest solidna kilkaset tysięcy złotych, więc rozstawać się z nią zupełnie nie mam ochoty. Ciekawe, czy gdyby to mnie trafiło jakieś choróbsko, biedny Zbyszek przyszedłby z zasiłkiem? Szybciej bym się doczekała śniegu w lipcu.

Usiadł, patrzy jak kot na wędlinę, mówi: Czy ty rozumiesz, jak bardzo jesteśmy zdesperowani? Oho, nagle poczuł emocje. Jego małżonka też wielki dramat. A kiedy wybierał nową miłość, to jakoś serce nie drgnęło na moje uczucia. Podział majątku był pół na pół. Próbował wyciągnąć od mnie kasę za mieszkanie, ale miał pecha kupiłam przed ślubem i notariusz go rozczarował. Teraz wraca jak bumerang.

Zbyszek zapewnia papiery, dokumenty, wszystko udowodni. Ale ja mam alergię na papiery, zwłaszcza jeśli chodzi o cudze dramaty. Przysięga, że oddadzą co do złotówki, że jeszcze rehabilitacja, leczenie tysiące złotych. Ale wiecie co? Na polskiej gościnności nie da się tak łatwo zarobić, zwłaszcza po takich numerach.

A może pożycz krótkoterminowo z banku? rzuciłam. Oj, zabolało. Wtedy zaczął lamenty, tubalnie krzyknął, groził, że padnie na kolana jak w jakimś kiepskim serialu z TVP. Ale ja nie mam ochoty robić z tego amatorskiej telenoweli. Po prostu nie chcę go widzieć. Sprzedał mnie kiedyś za wycieczkę z nową panią, to niech teraz sam sobie radzi. Powiedział, że wróci, gdy rozjaśnię umysł jak słońce nad Wisłą. Trochę mnie to rozbawiło.

Niektórzy powiedzą, że nie mam serca. Ale ja mam jedno, tylko chcę nim rządzić sama, jak prawdziwa Polka. Nie zamierzam się dzielić moimi złotymi oszczędnościami z kimś, kto traktował mnie jak skarbonkę. Po tej rozmowie czułam się nieco jak po zjedzeniu kwaśnych ogórków trochę skręca, ale szybko przechodzi. Pomocy nie udzielę to będzie ich lekcja, rachunek za ich własne polskie grzechy.