Dziękuję za wspólne chwile w małżeństwie z Twoim synem i zamierzam go przywrócić do naszej rodziny.

Dziękuję Ci, mamo, za lekcje, które otrzymałem, będąc mężem Twojej córki Anieli. Zabieram ją z powrotem do Twojego domu.

Droga teściowo!

Przykro mi, że nie mogę nazwać Cię mamą, tak jak chciałem, kiedy po raz pierwszy się spotkaliśmy i kiedy Aniela podjęła decyzję o zaręczynach. Oczywiście bardzo tęskniłem za małżeństwem moje najbliższe przyjaciółki od lat są zamężne, a ja patrzyłem na nie z zazdrością, obserwując, jak wspierają się nawzajem, okazują szacunek i miłość.

Marzyłem o rodzinie, w której mężczyzna zawsze stoi przy mnie, w której znajdę oparcie, w której dorastają dzieci i wspólnie o nie dbamy. Marzyłem też, by troszczyć się o żonę, by czuła moją miłość, by mogła ze mną rozmawiać o wszystkim.

Gdy po raz pierwszy zobaczyłem, jak podchodzisz do Anieli, pomyślałem, że wychowałaś właśnie taką kobietę, którą powinienem mieć przy sobie. Przed ślubem wypowiedziałaś jedno zdanie, które wyznaczało, co mnie czekało: Moja córka przyzwyczajona jest do opieki jednej kobiety. To krótkie zdanie jest esencją tego, co wniosłaś do jej życia od najmłodszych lat.

Aniela nigdy nie odmówiłaby biegu po leki dla Ciebie, nawet gdy apteka stoi kilka kroków od Twojego domu, a sama ich zakup nie sprawia problemu. Jeśli Twój dom ma skrzypiące drzwi, mój brat od razu je nasmaruje, więc nie musisz się martwić o tak poważną sprawę. To, że wszystkie drzwi w naszym mieszkaniu skrzypią w różnych tonacjach, nie ruszało go, podobnie jak opadające drzwi szafy.

Kiedy mój brat odwoził mnie do domu, zamiast zaproponować wspólny spacer po Łazienkach, wywołałeś awanturę, zarzucając mi obojętność, lenistwo i przyzwyczajenie do wygodnego życia. Dlaczego miałbyś sprzeciwiać się temu, że podróż samochodem jest wygodniejsza niż pociągiem, a samodzielne dźwiganie ciężkich torb nie jest najlepszym pomysłem? A przecież chciało Ci się po prostu odetchnąć świeżym powietrzem.

Mój brat to wspaniały syn. Gdy nie mogłaś zasnąć i w środku nocy podzieliłaś się ze mną swoim złym samopoczuciem, nie myśląc o porannych obowiązkach, wziął taksówkę, bo wieczorem trochę wypił i nie chciał ryzykować prawa jazdy. Zamiast podziękować, powiedziałeś, że nie ma nic złego w powstrzymaniu się od picia z żoną, jeśli Twoja matka może potrzebować pomocy w nocy. Oczywiście, możesz powstrzymać się od wszystkiego, nie tylko od alkoholu, bo on jest Twoim synem, a ja jestem tylko jego żoną.

Gratuluję Ci, że nie oddajesz mi pola w relacji z córką, choć to głupie dzielić się kobietą. Ty nie chcesz się nią dzielić z nikim.

Dzięki Bogu, że nie mamy dzieci. Nie zauważyłybyśmy ich od razu, ale też nie mogłyby się zwrócić do taty po jego czas, bo babcia ma pierwszeństwo. Twój troskliwy syn nie wsparł mnie nawet wtedy, gdy naprawdę tego potrzebowałam; zrobiła to moja przyjaciółka Halina, rozumiejąc, że depresja nie przyniesie mi nic dobrego. A ja tak bardzo liczyłam na choć kilka słów wsparcia, współczucia i zrozumienia od Twojego syna, a on zamiast tego ponownie skierował się, by pomagać Tobie.

Tak, przyznaję, przegrałem; nie mogłem stać się dla niej tym, kim Ty jesteś, choć bardzo się starałem. Szkoda, że wszystkie moje starania przeszły niezauważone przez Twojego syna. On naprawdę zakochany jest w jednej kobiecie w Tobie. Słowa miłości, które wypowiedział do mnie, były jedynie formalnością, protokołem między narzeczonymi.

Chcę być potrzebny mężczyźnie, nie potrzebuję błyszczącego, idealnego męża, niech nie układa wszystkiego w sztywne szeregi, jak Twój syn, niech czasem wraca do domu po alkoholu z kolegami z pracy, na co on nigdy sobie nie pozwalał. Najważniejsze, żebym potrzebował, żeby martwił się moimi porażkami i cieszył się z moich sukcesów.

Bardzo się cieszę, że zdałem sobie sprawę, że mój brat nigdy nie będzie takim człowiekiem. Nie mieliśmy z nim dzieci, bo nie potrzebowałeś silnych emocji; Twój syn oszczędzał Twoje serce, tylko Twoje i nikogo innego. To właśnie ta gospodarność skłoniła mnie do rozważenia ciąży. Teraz mam w życiu drugiego człowieka i małego chłopca, który przyjdzie na świat za trzy miesiące.

Obiecuję, że wychowam tego chłopca na prawdziwego mężczyznę, ale nie w Twoim rozumieniu tego słowa. Dziękuję Ci za doświadczenie, które zdobyłem w małżeństwie z Twoją córką. Oddaję ją Tobie, zdrową, troskliwą i opiekuńczą. Bądźcie szczęśliwi.

Twój były zięć.