– A ty chyba dzisiejszych dzieciaków nie znasz za dobrze!

Dziś miałem ciekawą rozmowę z sąsiadką.

” Chyba nie znasz dzisiejszych dzieci! zaśmiała się Halina, gdy ją zagadnąłem.

” Cześć, Halinko, widziałem, że pracujesz w ogródku, więc postanowiłem podejść przywitać się mówiłem, stojąc przy furtce.

Mieszkamy na przeciwnych końcach wsi. Ja z moją żoną Teresą blisko rzeki, a Halina bliżej lasu. Nigdy nie byliśmy szczególnie blisko zawsze mieliśmy pełno innych sąsiadów. Ale teraz, gdy ich wnuki już dorosły, a nasz syn Marek chce nam przywieźć na cały miesiąc swoich dwóch chłopaków Kacpra i Wojtka postanowiłem zasięgnąć rady.

Kiedyś stać ich było na zagraniczne wakacje, ale teraz sytuacja się zmieniła. Więc nagle przypomnieli sobie, że rodzice mieszkają nad rzeką. I nie na weekend, jak zwykle, tylko na cały miesiąc.

” Tylko, tato uprzedzał nas Marek Kacper ma trzynaście lat i udaje dorosłego, a Wojtek nie chce się podporządkować. Ciągle się kłócą!

” Co tam, z własnymi wnukami sobie poradzimy! odpowiedziałem pewnie, ale gdy odłożyłem słuchawkę, zacząłem się zastanawiać. Dzieci teraz są inne. Ostatni raz przywozili ich, gdy byli mali. A teraz? Co jeśli sobie nie poradzimy?

Mój ojciec, Władysław, to twardy człowiek nie znosi nieposłuszeństwa. Awantur nie potrzebujemy. Więc postanowiłem pójść do Haliny jej wnuki też często przyjeżdżają w podobnym wieku.

” Wchodź, Tadeuszu! powitała mnie Halina. Co cię do mnie sprowadza?

” A no wnuki przyjeżdżają na miesiąc, a twoje podobno w tym samym wieku? Może ich zapoznamy? Jeśli się zaprzyjaźnią, będzie łatwiej zaproponowałem.

” Chyba nie znasz dzisiejszych dzieci! zaśmiała się Halina. Nie boisz się wziąć ich na tak długo? Moje wnuki wykończyły mi nerwy, a mój mąż chciał ich nawet odesłać! Ale skoro się zgodziłeś, to przyprowadź. Co nam zostaje? To przecież nasze wnuki!

W weekend przyjechał Marek z żoną Krystyną i synami. Chłopcy podrośli, ale widać było, że cieszą się z widoku dziadków. I od razu mi ulżyło.

” Mamo, jeśli coś, dzwoń, ja z nimi pogadam mówił Marek, odjeżdżając, ale machnąłem ręką. Daj spokój, synu, my chyba dzieci nie wychowaliśmy?

Wieczorem Kacper i Wojtek długo nie mogli zasnąć. Spali w dawnym pokoju Marka, ale od zmiany miejsca byli podekscytowani. Gadali, śmiali się, aż Władysław w końcu się zirytował.

” Po coś się, Tereso, zgodziła? Nie potrzebowali naszej wsi, a teraz przyjechali!

Rano chłopców nie dało się obudzić. Już południe, a oni dalej śpią!

” Babciu, daj jeszcze pospać mruczał Kacper.

A Wojtek spał tak twardo, że nawet nie słyszał, gdy do niego mówiłem.

” Ile można spać?! oburzyła się Teresa.

Wtedy zauważyła coś na podłodze. Telefony!

” To wy do późna graliście? Tak nie można! Zabieram te telefony!

Kacper natychmiast wstał.

” Oddaj, to nie twoje! Mama pozwala!

” Zaraz do niej zadzwonię i się dowiem, co pozwala! odparła Teresa.

Chłopak odpuścił, tylko mruknął: No to dzwoń!

Przez dwie godziny się nie pokazywali. Władysław już chciał iść rozwiązać ten bojkot, ale w końcu wyszli obaj w złych humorach.

” Nie będziemy jeść kaszy, chcemy nuggetsy albo tosty!

” A tak?! Kasza wam nie smakuje? To chodźcie głodni! warknął Władysław. A łózka posłane? Zaraz zobaczę! Skąd u was puste paczki po chipsach i cukierkach w łóżkach? I nic nie posprzątane? Najpierw zaróbcie na obiad!

” Nie można nam chodzić głodnymi! Wojtek spojrzał spode łba. Jesteście źli!

Władysław był bliski wybuchu, ale Teresa się wtrąciła.

” Dobrze, pokażę wam, jak się ściela łóżko, a jutro zrobicie sami, dobrze? A kanapki dopiero po kaszy, zgoda?

” Rozpieszczasz ich, trzeba być twardszym mruczał Władysław. Co to za pokolenie? Żadnego szacunku!

Z wnukami Haliny Kacper i Wojtek szybko się zaprzyjaźnili. Ale co oni wyprawiali we czwórkę! Łamali kwiaty, włóczyli trawę do domu, rozrzucali okruchy, rozhuśtali krzesła. Same szkody!

” Co to za dzieci?! złościł się Władysław. Nigdy więcej ich tutaj!

Ale potem zabrał Kacpra naprawiać rowery, a Teresa z Wojtkiem przygotowywali obiad.

” Ty też będziesz dziadkowi „zarabiał” na obiad? zdziwił się Kacper.

” A ty myślałeś, że ja tylko śpię? W życiu nic nie przychodzi za darmo! odparł Władysław.

” Nie bądź taki surowy upominała go Teresa. Sam nie byłeś święty!

Gdy wnuki wyjeżdżały, narzekały rodzicom:

” Dziadek nas zmęczył, zabrał telefony i kazał pracować!

Ale tydzień później Marek zadzwonił zdumiony.

” Tato, mamo, jak wy to zrobiliście? Wojtek nauczył się obierać ziemniaki i odkurzać! A Kacper sam pierze skarpety i stał się spokojniejszy!

” Mamy być ich służącymi? oburzyła się Teresa. Pewnie już więcej nie przyjadą.

Ale po roku Kacper i Wojtek znów chcieli przyjechać. Nawet zrezygnowali z wakacji nad morzem. Bo w wiosce czekali przyjaciele.

I najprzyjemniejsze było jeść kaszę, pierogi i wszystko, co Teresa ugotowała bo teraz wiedzieli, że na to zapracowali.

Bo gdy się pracuje, można być z siebie dumnym. I to jest najlepsza lekcja.