Młoda miłość – pierwsze uczucie w życiu dziecka

Mamo, ubierz mi jutro niebieską koszulkę do przedszkola.
Niebieską? A czemu akurat tę?
Bo Kasia Kowalska powiedziała, że ładnie w niej wyglądam, pasuje do moich oczu!
Skoro Kasia tak mówi, to oczywiście założysz jutro niebieską.

Olek zadowolony poszedł bawić się ze starszym bratem, Bartkiem, który już chodzi do szkoły.
Wieczorem mama opowiedziała tacie o niebieskiej koszulce, która tak pasuje do oczu Olka.
Tata się roześmiał, poklepał syna po głowie.
No i co, synku, podoba ci się Kasia?
Tak, ożenię się z nią!
No proszę. Ale najpierw musisz się uczyć, zdobyć wykształcenie, a dopiero potem się żenić.
Ojej, tak długo
Olek zamyślił się.

Tato, a mogę ożenić się z Kasią jutro?
Jutro? A gdzie będziecie mieszkać, synku?
No w domu zdziwił się chłopiec.
W czyim domu? nie ustępował tata. U Kasi?
Nie, tatusiu! Olek szeroko otworzył oczy. Kasia u siebie, a ja u siebie.
Nie, synku, tak się nie robi. Jak się ożenisz, to zabierasz Kasię do siebie, razem będziecie mieszkać. Ty pójdziesz do pracy, a Kasia do przedszkola, potem do szkoły, na studia
A ja Olek miał łzy w oczach.
A ty będziesz pracować, synku, żeby utrzymać rodzinę.
Co się stało, czemu płaczesz? mama przykucnęła przed Olkiem.
Mamusiu, chcę się ożenić z Kasią, ale nie chcę teraz pracować! Chcę chodzić do przedszkola, potem się uczyć A tata powiedział
No ale czemu płaczesz? Jak dorośniesz, to się ożenisz z Kasią.
Tylko że jak ja urosnę, to ktoś inny ją zabierze

A kto niby?
Nie wiem Może Szymek albo Kuba.
No to nie potrzebujesz tej Kasi, skoro ktoś inny może ją zabrać

Rano Olek stanowczym krokiem podszedł do dziewczynki w czerwonej aksamitnej sukience, z wielką kokardą we długich blond włosach, wziął ją za rękę i powiedział uroczyście:
Ożenię się z tobą, Kowalska!
Dziewczynka przez chwilę na niego patrzyła, potem odwróciła się i odparła:
Nie!
Olek przystąpił bliżej, tupnął nogą i powtórzył:
Powiedziałem, że się z tobą ożenię! Tylko nie teraz, dobrze, Kasia? Chłopiec wziął ją za rękę i zajrzał w oczy. Później, okej?
A czemu nie teraz? zdziwiła się dziewczynka. Szymek z Zosią pobrali się teraz.
Oni tylko na niby, a my naprawdę!
Dobrze! skinęła głową Kasia i, trzymając się za ręce, pobiegli się bawić.

W szkole Olek uparł się, żeby nauczycielka posadziła go obok Kasi.
Nauczycielka nie chciała się zgadzać, więc posadziła Kasię z innym uczniem. Olek podszedł i uparcie usiadł obok niej.
Ożenię się z Kowalską, jak dorosnę.
Ha ha ha! zaśmiali się koledzy. Ślub, wesele, młodzi państwo młodzi!
Dzieci! Cisza! zgromiła ich nauczycielka. Jak ty masz na imię?
Olek.
Olek, jesteś jeszcze za mały, żeby o tym myśleć. Wracaj na swoje miejsce, dobrze?
Nie! Kasia, powiedz, że się z tobą ożenię.
Kasia tylko się uśmiechała.
No, panno Kowalska, co pani na to? spytała nauczycielka.
Pobierzemy się naprawdę, jak dorośniemy. Nie tak jak Szymek z Zosią, oni tylko udawali.
Aha Nauczycielka zamyśliła się. No to siadajcie razem.

Kasia była królową jego serca. Nosił jej tornister, bronił przed psami, przed chuliganami, nawet przed nauczycielami. Raz się przewróciła i rozbiła kolano on niósł ją do pielęgniarki.
W liceum wyznał jej miłość na poważnie.
A Kasia?
Kasia tylko się uśmiechnęła i odeszła, dumnie unosząc głowę.
I tak się z tobą ożenię, Kowalska! krzyknął za nią. Słyszysz?!

Zaczęła się do Kasi umizgiwać Zosia, bokserka, jeździła własnym maluchiem, uczyła się w technikum na mechanika.
Ile Olek oberwał siniaków, ale od Kasi nie odstąpił.
Idzie raz, patrzy trzech stoi.
Będą bić, domyślił się.
Hej, maluch jeden oderwał się leniwie od ściany. Chodź no tu.
Jak chcesz, to ty chodź.
Uważaj, zuchu.
Nie jestem zuch, mam imię.
Słuchaj, dzieciaku, odwal się od dziewczyny, jasne? To naszego kumpla laska.
A gdzie ten kumpel? Boi się sam powiedzieć? Przekaż mu, że jeśli nie odczepi się od mojej dziewczyny Olek podkreślił słowo mojej to będzie miał przechlapane.
I odwrócił się, spokojnie idąc w stronę klatki.

Czuł ich wściekłość, ale szedł powoli, wiedząc, że w każdej chwili mogą na niego skoczyć
Rzucili się na niego znienacka, z tyłu. Był bez szans, aż tu nagle usłyszał krzyk.
To krzyczała Kasia. Biegła z wyrwaną z płotu deszczułką nabitą gwoździami, z dzikim wrzaskiem wpadła w tłum bijących Olka.
Machała deską na prawo i lewo, aż na pomoc przybiegli Bartek z kolegą wezwała ich Zosia, przyjaciółka Kasi.
Wtedy pierwszy raz go pocałowała.

Wieczorem, kiedy obmyli się pod hydrantem, Zosia przyniosła jodynę i smarowali chłopaków hojnie.
Potem siedzieli i śmiali się. Olek bolał, ale śmiał się najgłośniej. Gdy całą gromadą odprowadzali Kasię, odwróciła się pod klatką:
Boli?
Nie pokręcił głową. W porządku.
Stanęła na palcach i pocałowała go. Reszta dyskretnie odwróciła wzrok.
Przepraszam, Olek
Ciebie? Za co? To ty mnie uratowałaś. Tylko się boję, Kowalska jak się z tobą ożenię, a ty tak walisz jak Bruce Lee
Och, daj spokój zaśmiała się Kasia.

Później były odprowadziny do wojska.
Kasia nie rzucała się mu na szyję i nie płakała na pokaz po prostu byli blisko.
Pamiętaj, wrócę i