– Nic nie szkodzi, Sławku! Nie martw się! Za to Nowy Rok przywitałeś z przytupem!

**Dziennikowe zapiski**

Nic już nie pomoże, ale przynajmniej Sylwester spędziłem świetnie!

Oto i moje miasto. Wojtek zszedł z peronu, wyszedł na plac przed dworcem i ruszył w stronę przystanku autobusowego. Nie uprzedził żony, że wraca dziś do domu.

Nastroju mu nie poprawiała myśl o nieprzyjemnej rozmowie z Kasią. Żona znów będzie go besztać, narzekać, że jest samolubnym egoistą.

A niby dlaczego samolubnym? Przecież chciał ją nawet złożyć życzenia na Nowy Rok, ale ona wyłączyła telefon. Obrażalska! Przez trzy dni próbował się do niej dodzwonić bez skutku. W końcu sam się wkurzył i odpuścił.

A tak przy okazji nawet nie pofatygowała się, by zadzwonić do jego rodziców czy siostry, nie mówiąc już o nim samym. Zaraz jej to wygarnie, tuż po przekroczeniu progu.

Nie tylko ona ma prawo go oskarżać ona też nie jest bez winy. Jak to mówią? Najlepsza obrona to atak. Wojtek nabrał animuszu i wszedł do klatki w bojowym nastroju.

Mieszkanie przywitało go ciszą.

Hej! Jest tu kto? Kasia, jestem! krzyknął, ale nikt nie odpowiedział.

Zajrzał do kuchni pusto. Do jednego pokoju też. Do drugiego nic. Ale od razu zauważył zmiany: przy ścianie brakowało łóżeczka dziecięcego, zniknęła komoda z przewijakiem i wózek, który dostali w prezencie od rodziców Kasi.

Szybko otworzył szafę półka z jej rzeczami była pusta.

Zwariowała? Rzuciła mnie? pomyślał.

Zadzwonił do teściowej, ale nikt nie odebrał. Spróbował do Ewy przyjaciółki Kasi. Cisza. W końcu złapał Michała, jej męża.

Michał, cześć! Daj Ewie słuchawkę, nie mogę się do niej dodzwonić poprosił.

Ewka jest teraz u rodziny na wsi, tam świętowaliśmy Nowy Rok. Zasięg tam kiepski. Ja wróciłem wczoraj, bo dziś mam zmianę. Oni jeszcze zostały odpowiedział Michał. A po co ci Ewa?

Myślałem, że może wie, gdzie moja Kasia. Wróciłem od rodziców, a jej nie ma. I brakuje wszystkich rzeczy dla dziecka wyjaśnił Wojtek.

Słuchaj, twoja żona miała lada dzień rodzić. Ty serio wyjechałeś na święta, a ją zostawiłeś samą? zdziwił się Michał.

Ona sama nie chciała jechać. Termin miała dopiero dziesiątego stycznia, zdążylibyśmy.

Gratulacje, Wojtek, jesteś chamem zaśmiał się przyjaciel.

Dlaczego? nie zrozumiał.

Bo najpewniej jesteś już singlem. Idiota! Dzwoń do szpitala, pewnie tam jest poradził Michał.

***Dziesięć dni wcześniej***

Nie rozumiem, Wojtku mówiła przez telefon matka. Dlaczego masz siedzieć w domu w święta? Jeśli Kasia nie chce jechać, przyjedź sam. Termin ma dopiero za dwa tygodnie, zdążysz wrócić.

Poza tym zjedzie się cała rodzina: ciocia Zosia z wujkiem Andrzejem, Natalia z Wiktorem, Ola z Pawłem. No i my z ojcem oraz Wika z Grześkiem.

Wika zarezerwowała nam dom w górach na cztery dni, od trzydziestego do drugiego. W sylwestra będzie bankiet z artystami. Zapłaciłam za ciebie, oddasz później. Zostaniesz z nami do Trzech Króli, ósmego wrócisz. Akurat zdążysz przed porodem.

Kasia nie chciała jechać:

Wojtek, mogę rodzić w każdej chwili. Wyobrażasz sobie, jak to będzie wyglądać? Wszyscy się bawią, a ja nagle zaczynam? Do tego hotel jest poza miastem czy zdążą przyjechać? Nie, nigdzie nie jadę.

Mama ma rację, że teraz kobiety traktują ciążę jak chorobę, a poród jak heroizm. Ona urodziła nas trójkę i ledwo siedziała na macierzyńskim, a wszystko ogarniała.

Oczywiście Wojtek rozumiał, że Kasia ma trochę racji. Ale wyobraził sobie, jak nudno będzie w sylwestra: tylko we dwoje, przy skromnym stole Kasia już zapowiedziała, że nie zamierza gotować. Zrobiło mu się smutno.

Tymczasem reszta rodziny będzie się bawić w restauracji przy muzyce, tańcach i śpiewach.
Więc pojechał sam.

W górskim hotelu było naprawdę świetnie. O pół do pierwszej, gdy Nowy Rok już nastał, Wojtek wyszedł na korytarz, by zadzwonić do żony. Nie odebrała.

No cóż, obrażasz się, a tak naprawdę sama jesteś sobie winna. Mogłabyś tu być i bawić się z nami pomyślał.

Następnego dnia mama wyraziła swoje oburzenie na synową:

Twoja Kasia nawet nie zadzwoniła, by złożyć nam życzenia. Widzisz, jaka obrażalska? Rozpuściłeś żonę, synku.

Nie rozumie, co to prawdziwa rodzina. Dlatego my tu jesteśmy razem, a ona tam sama. Niech sobie pomyśli.

A Kasia tej sylwestrowej nocy miała ważniejsze sprawy. Jeśli o kimś myślała, to o Wojtku, a nie o teściach i ich licznej rodzinie.

Rodzice Kasi, gdy dowiedzieli się, że córka zostaje sama, zaprosili ją do siebie. Nie planowali wielkiej uczty.

Jej brat pracował w Warszawie w zakładzie o ciągłym cyklu produkcji i nie miał długich świąt, więc rodzice mieli spędzić Nowy Rok we dwoje.

Trzydziestego pierwszego o dziewiątej wieczorem Kasia z mamą nakrywały do stołu, gdy nagle zaczęły się skurcze.

Wezwali karetkę. Mama pojechała z Kasią, tata podążył za nimi swoim samochodem.

Tym razem Kasia powitała Nowy Rok w szpitalu, a jej rodzice na dole, w holu oddziału. Urodziła syna

***Teraz***

Wojtek posłuchał rady przyjaciela i zadzwonił do szpitala.

Nowak? Wypisana wczoraj poinformowano go.

Jak to? Przecież dziecko dopiero co się urodziło?

Tak. Pierwszego stycznia, o pół do pierwszej.

Kto ją odebrał? dopytywał.

Młody człowieku, takich informacji nie udzielamy!

Wojtek zrozumiał, że zabrać ją mogli tylko rodzice. Kupił bukiet róż i pojechał do nich.

Zadzwonił. Drzwi otworzył teść.

Słucham?

Dzień dobry, przyszedłem do Kasi powiedział Wojtek.

A po co? spytał.

Jestem jej mężem.

Kasia! zawołał teść. Przyszedł jakiś facet, twierdzi, że jest twoim mężem. Chcesz z nim rozmawiać?

Nie, niech idzie odpowiedziała z głębi mieszkania.