Para wraca radośnie z niezapomnianej kolacji urodzinowej.

Para młoda wracała w świetnych humorach z niezapomnianej kolacji urodzinowej.
Kasia wracała z mężem z restauracji, gdzie świętowali jej urodziny. Wieczór był udany tłum gości, rodzina, współpracownicy. Choć połowy osób Kasia widziała pierwszy raz, skoro Marek uznał, że trzeba ich zaprosić, nie protestowała. Nie była typem, który lubi kłótnie łatwiej jej było przytaknąć, niż dyskutować.

„Kasia, klucze nie zapadły się na dno torebki? Możesz je wyjąć?” zapytał Marek.
Kasia sięgnęła do torebki, szukając kluczy po omacku. Nagle ostry ból sprawił, że upuściła torbę na ziemię.
„Dlaczego krzyczysz?”
„Coś mnie ukłuło!”
„Przy tym bałaganie w twojej torebce to nic dziwnego!” zaśmiał się Marek.

Kasia bez słów podniosła torbę i ostrożnie wyjęła klucze. W mieszkaniu szybko zapomniała o zdarzeniu. Była zmęczona, nogi bolały ją po całym wieczorze marzyła tylko o prysznicu i łóżku. Rano obudził ją przeszywający ból dłoni palec był czerwony i opuchnięty. Przypomniała sobie wczorajszą sytuację i sięgnęła po torbę, by sprawdzić, co ją ukłuło. Na dnie znalazła dużą, zardzewiałą igłę.

„Co to ma być?” nie rozumiała, skąd tam się wzięła. Wyrzuciła igłę do kosza i opatrzyła ranę. Poszła do pracy, ale w porze lunchu dostała gorączki.

Zadzwoniła do Marka:
„Nie wiem, co mi jest. Wczoraj chyba złapałam infekcję gorączka, ból głowy, wszystko mnie boli. Wyobraź sobie, znalazłam w torebce zardzewiałą igłę i to ona mnie ukłuła!”
„Idź do lekarza, to może być poważne.”
„Nie martw się, przemyłam ranę, będzie lepiej.”

Z każdą godziną czuła się jednak gorzej. Ledwo dotrwała do końca pracy i wzięła taksówkę, bo nie dałaby rady w autobusie. W domu padła na kanapę i zasnęła.

Śniła o swojej babci Zofii, która zmarła, gdy Kasia była mała. Choć nie pamiętała jej dokładnie, w snie wiedziała, że to ona. Babcia, krucha i przygarbiona, mogłaby przestraszyć niejednego, ale Kasia czuła, że chce jej pomóc.

Zabrała ją na pole i pokazała, jakie zioła zebrać, by przygotować oczyszczającą herbatę. Powiedziała, że ktoś życzy Kasi krzywdy, ale musi walczyć. Czas uciekał.

Kasia obudziła się zlana potem. Myślała, że spała długo, a minęło tylko kilka minut. Usłyszała, jak drzwi się otwierają Marek wrócił. Gdy ją zobaczył, oniemiał:
„Co się z tobą dzieje? Spójrz w lustro!”

Kasia podeszła do lustra. Wczoraj widziała w nim uśmiechniętą kobietę. Teraz bladą, z podkrążonymi oczami, zwiędłą.
„Co się ze mną dzieje?”

Przypomniała sobie sen i powiedziała mężowi:
„Śniła mi się babcia. Powiedziała, co mam zrobić”
„Kasia, przebierz się, jedziemy do szpitala.”
„Nie! Babcia mówiła, że lekarze nie pomogą.”

Wybuchła kłótnia. Marek nazwał ją wariatką, bo wierzy w sny. Kasia pierwszy raz postawiła się mężowi aż w końcu straciła równowagę i uderzyła się o kant stołu. Wściekły Marek wyrwał jej torbę, zatrzasnął drzwi i wyszedł. Kasia ledwo zdążyła wysłać szefowi SMS, że jest chora i zostaje w domu.

Marek wrócił późno w nocy, przepraszając. Kasia tylko szepnęła:
„Zabierz mnie jutro do wsi, gdzie mieszkała babcia.”

Następnego dnia Kasia wyglądała jak duch. Marek błagał:
„Przestań z tymi dziwactwami, jedźmy do lekarza. Nie chcę cię stracić.”

Ale pojechali. Kasia pamiętała tylko nazwę wioski nie była tam od śmierci babci, gdy rodzice sprzedali dom. W drodze spała, ale gdy dojechali, nagle się obudziła i wskazała pole:
„Tam.”

Wysiadła i osunęła się na trawę, wyczerpana. Ale wiedziała, że jest we właściwym miejscu. Znalazła zioła z marzenia sennego i wrócili do domu. Marek zaparzył napar według jej wskazówek. Kasia piła go małymi łykami, a z każdym było jej lżej.

Gdy wstała z toalety, zauważyła, że jej mocz jest czarny. Nie przeraziło jej to wiedziała, że to znak:
„Zło wychodzi”

Tej nocy znowu śniła o babci. Babcia uśmiechała się i wyjaśniła:
„Rzucono na ciebie urok przez tę igłę. Mój napar ci pomoże, ale to nie koniec. Musisz znaleźć winnego i odesłać mu zło. Nie widzę, kto to, ale jest związany z twoim mężem. Gdybyś nie wyrzuciła igły, wiedziałabym więcej. Ale”

„Kup paczkę igieł. Na największej powtarzaj zaklęcie: *Duchy nocy, które żyły, Usłyszcie mnie, Widma mroku, Pokażcie prawdę. Otoczcie mnie! Wskazujcie, Pomóżcie, Znajdźcie wroga* Potem włóż igłę do torby Marka. Ten, kto cię przeklął, zostanie ukłuty i poznamy winnego.”

Kasia obudziła się osłabiona, ale pewna, że wyzdrowieje. Marek postanowił zostać w domu, by się nią opiekować. Zdziwił się, gdy oświadczyła, że sama idzie do sklepu:
„Kasia, ledwo stoisz. Niech pójdę z tobą.”
„Marek, zrób mi rosół, mam wilczy apetyt po tej chorobie.”

Zrobiła wszystko, jak kazała babcia. Wieczorem zaczarowana igła była już w torbie Marka. Przed snem zapytał:
„Na pewno dasz radę sama? Może zostać z tobą?”
„Dam radę.”

Kasia czuła się lepiej, ale wiedziała, że zło wciąż w niej tkwi. Lecz napar działał jak antidotum. Czekała niecierpliwie na powrót męża z pracy.

„Jak minął dzień?” spytała w progu.
„Normalnie, a co?” odpowiedział Marek.
Kasia zaczynała wątpić, aż nagle dodał:
„To zabrzmi dziwnie, ale Irena z sąsiedniego działu pomagała mi szukać kluczy w torbie i ukłuła się igłą. Spojrzała na mnie tak, jakby mnie mogła zabić wzrokiem.”
„Marek, co łączy cię z Ireną?”
„Kocham tylko ciebie, Kasia. Nikogo więcej.”

Potwierdził, że Irena była na jej urodzinach. Wtedy Kasia zrozumiała, skąd igła wzięKasia tej nocy wykonała ostatni krok według wskazówek babci, a gdy nazajutrz Marek przyniósł wiadomość, że Irena niespodziewanie wyzdrowiała i wyjechała z miasta, odetchnOd tamtej pory Kasia regularnie odwiedzała grób babci Zofii, nigdy więcej nie bagatelizując ani snów, ani dziwnych igieł w torebce.