Po treningu czekała ją niespodzianka w domu.

Po treningu czekała ją niespodzianka w domu.

Wiktoria spieszyła się do mieszkania obiecała mężowi ugotować ulubioną rybę po grecku. Gdy przekroczyła próg, zobaczyła, jak jej mąż, Leon, siedzi w kuchni i pije wino.

Oho, sam sobie dogadzasz Leonie, nie mogłeś zaczekać? Może chociaż przekąskę przygotuję

Nie, usiądź. Musimy porozmawiać

Nigdy wcześniej nie widziała go tak przygnębionego i roztrzęsionego. Boże, co się stało?

Nie wiem, od czego zacząć Powiem wprost. Moja sekretarka, Kasia, jest w ciąży. Wychodzę do niej.

Jak w kiepskiej telenoweli Od dawna to trwa?

Około roku. Ledwie przyszła do pracy, a już zaczęła okazywać zainteresowanie. Nie potrafiłem się oprzeć. Młoda, piękna, pełna życia, zupełnie jak ty dawniej Zakochałem się jak nastolatek! Chciałem od razu się przyznać, ale zabrakło mi odwagi, a ty szkoda mi było cię ranić.

Teraz już nie ma odwrotu wkrótce zostanę ojcem. Zawsze chciałem mieć własne dziecko. Twój Ignacy jest dla mnie jak syn, ale to nie ta sama krew Potrzebuję potomka, by przekazać mu firmę. Z Toską czuję się młodszy, podoba mi się Może to kryzys wieku średniego? Słyszałaś o takim?

Wiktoria, wiem, że to nikczemne. Ale ciebie i Ignacego nie zostawię na lodzie. Mieszkanie, samochód wasze. Pomogę finansowo, nie musicie się martwić. Za studia zapłacę, jak obiecałem. Już kupiłem dom, zapisałem go na Kasię w końcu to matka mojego dziecka.

Rozumiem, Leonie. Trudno się oprzeć takiej piękności jak Kasia, a ty przecież prawdziwy mężczyzna I dziecka nie porzucisz, to szlachetne. Dziękuję za pomoc, nie odmówię. Chcę zacząć podróżować, żyć dla siebie.

Kiedy się wyprowadzasz? Pomóc ci spakować rzeczy?

Leon patrzył na żonę z niedowierzaniem. Taka spokojna Może i lepiej żadnych awantur, histerii.

No to żegnaj, mężu. Dziękuję za wspólne lata, było mi z tobą dobrze! Ale życie ma swoje plany Może i ja kogoś pokocham i będę szczęśliwa z nowym mężczyzną. No, idź już, Kasia pewnie się niecierpliwi. Myślisz, że będę cię tu zatrzymywać?

Leon szybko wziął walizki, wymusił uśmiech i ruszył w stronę windy.

Gdy drzwi się zamknęły, Wiktoria poszła do kuchni. Wyjęła z lodówki butelkę szampana, nalała pełną szklankę i wypiła duszkiem. Mąż ją zostawił. Jak dziwnie to brzmi.

Nigdy nawet nie pomyślała, że coś takiego może się zdarzyć. Przecież żyli spokojnie przez te wszystkie lata. Może nie byli szaleńczo zakochani, ale łączyło ich przywiązanie, rutyna, szacunek.

No cóż, nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem. Nowe życie, nowe zasady! Na pewno znajdzie, czym się zająć, a mężczyzna będzie płacił. Głupio byłoby rezygnować z pieniędzy dają więcej możliwości. Trzeba tylko przywyknąć do nowego statusu

I Wiktorię wciągnął wir nowych wrażeń. Zapisała się na lekcje tańca, po pracy chodziła na zajęcia. W weekendy odwiedzała muzea, kino, siłownię. Na szczęście miała towarzystwo sąsiadka Irena, samotna i pełna energii, chętnie jej towarzyszyła.

Syn, Ignacy, studiował w innym mieście, rzadko wracał do domu. Wiktoria była sobą. Gotowała tylko to, co lubiła, nie musiała się dostosowywać. Zajmowała się tym, co sprawiało jej przyjemność, nikt nie mógł jej niczego zabronić. O nowym mężczyźnie nawet nie myślała sama była sobie wystarczająca.

Rozwód przebiegł cicho i spokojnie. Raz widziała Kasię na korytarzu sądowym piękna dziewczyna, cóż ma dobry gust!

Leon regularnie przesyłał pieniądze, jak obiecał. Wiktoria była wdzięczna za tę hojność. Wiedziała, że mąż ma pieniądze, firma kwitła, a on bez problemu mógł ich wspierać. Dziękowała za te lata. Kasia pewnie nie wiedziała o tych przelewach raczej by się nie zgodziła.

Minął rok. W życiu Wiktorii nic się nie zmieniło lekcje tańca, siłownia, kilka wyjazdów za granicę. Wsparcie od Leona przestało przychodzić, nie chciała pytać o powód. Pewnie Kasia zabroniła. No cóż, jakoś sobie poradzi. Ignacy dorabiał, mógł sam opłacać studia. Jej pensja wystarczała na własne potrzeby.

Niedzielny poranek, nie trzeba się nigdzie spieszyć. Wiktoria cieszyła się każdą chwilą. Właśnie gotowała rybę, gdy zauważyła, że nie ma chleba, a uwielbiała go jeść. Wypadła do sklepu i tam spotkała Leona.

Leonie, co ty tu robisz?

Witaj, Wiktorio. Mieszkam niedaleko Kupiłem mieszkanie.

To nowość A co z Kasią? I z dzieckiem? Co wam się urodziło?

Córka Ale to długa historia Wyobraź sobie, ta Kasia była podstawiona przez konkurenta. Wślizgnęła się w moje zaufanie, zakochałem się, wiesz, jak to bywa Później zaczęła mnie szantażować, żebym przepisał jej firmę. Bała się, że zostawię ją z niczym.

Zgodziłem się. Po narodzinach córki, w emocjach, podpisałem wszystko. Zostawiłem sobie tylko pewną sumę na koncie, o którym nie wiedziała. W końcu mnie wyrzuciła. Okazało się, że córka nie jest moja, a firma trafiła w ręce konkurencji I tak oto tu jestem Śmieszne, prawda? Jak w kiepskiej telenoweli.

Kupiłem mieszkanie, znalazłem pracę, nie narzekam, ale dawnego życia już nie odzyskam. I tobie nie mogę już pomagać Przepraszam Pewnie nie chcesz ze mną rozmawiać, bardzo cię zraniłem

Wiktorii zrobiło się go żal. Wyglądał marnie Taka oszustka z tej Kasi! A on tyle włożył w tę firmę!

Głupi jesteś, Leonie! Chodź do mnie, akurat ugotowałam rybę po grecku, twoją ulubioną

Rozmawiali ciepło w kuchni, gdzie przez tyle lat spotykali się codziennie, dzieląc się nowinami. Ale teraz nie byli już mężem i żoną.

Czasem do siebie dzwonili. O powrocie nie było mowy. Każde miało swoje życie. Wiktoria na tańcach poznała mężczyznę, wysz