Brangusis, może zawieziesz mnie do domu?” – Po ciężkim dniu w pracy Ewa marzyła, by uniknąć czterdziestominutowej podróży autobusem.

Kochanie, może byś mnie podwiózł do domu? Po męczącym dniu w pracy Ewa miała nadzieję uniknąć czterdziestominutowej podróży zatłoczonym autobusem.

Skarbie, mógłbyś mnie odebrać z pracy? zadzwoniła do męża, licząc, że po ciężkim dniu nie będzie musiała trząść się w autobusie.

Jestem zajęty krótko odparł mąż. W tle wyraźnie słychać było telewizor, więc Krzysztof najwyraźniej był w domu.

Dziewczynie zrobiło się przykro na tyle, że łza zakręciła się w oku. Ich małżeństwo wisiało na włosku, a przecież jeszcze pół roku temu Krzysztof nosił ją na rękach. Co się takiego zmieniło w tak krótkim czasie? Ewa nie rozumiała.

Dbała o figurę, spędzając godziny na siłowni. Gotowała wyśmienicie nie bez powodu pracowała w popularnej restauracji. Nigdy nie prosiła o pieniądze, nie urządzała scen, była gotowa spełnić każde życzenie męża

Szybko cię znudzi kiwała głową mama, słuchając skarg córki. Nie można mężowi we wszystkim ustępować.

Po prostu go kocham odparła bezradnie Ewa, wymuszając uśmiech. I on mnie kocha

*****

A jednak mnie znudziłam gryzła wargę, przeglądając historię przeglądarki. Okazało się, że Krzysztof cały wolny czas spędzał na portalach randkowych, rozmawiając z kilkoma dziewczynami naraz. Dlaczego nie mógł po prostu ze mną porozmawiać? Zrozumiałabym i puściłabym go wolno. Po co męczyć się z kobietą, której się nie kocha?

No cóż, rozwód. Jest silna, poradzi sobie. Ale tak po prostu go nie wypuści. Należy mu się mała zemsta

Tego samego wieczoru Ewa zarejestrowała się na tej samej stronie co jej mąż, znalazła jego profil i napisała. Zdjęcie wzięła z internetu, lekko je podretuszowała i była pewna, że Krzysztof się złapie. I złapał się.

Rozpoczęła się burzliwa wymiana wiadomości. Mąż w swoich wiadomościach zapewniał, że nie jest żonaty, jest gotowy na poważny związek i dzieci. Wychwalał swój wspaniały charakter pod niebiosa, co doprowadzało Ewę do łez ze śmiechu. Wiedziała przecież, jak ciężko z nim wytrzymać.

Spotkajmy się napisała Ewa, wstrzymując oddech w oczekiwaniu na odpowiedź.

Jasne, chętnie! odpowiedź przyszła po kilku sekundach. Tylko u mnie teraz mieszka siostra, przygotowuje się do egzaminów. Może więc neutralne miejsce, a wieczorem przedłużymy w hotelu?

Serio? Ewa aż podskoczyła, czytając to. Skąd pewność, że dziewczyna od razu skoczy z tobą do łóżka? Każdy normalny człowiek by się obraził! Chociaż to mi na rękę.

To może u mnie? Mieszkam za miastem, sam. Nikt nam nie przeszkodzi Zastanawiała się, czy się zgodzi.

Świetny pomysł! Krzysztof wyraźnie się ucieszył. Pewnie dlatego, że nie będzie musiał wydawać złotówki. Podaj adres i godzinę. Przylecę na skrzydłach miłości.

Ul. *** 25, dwudziesta druga. Pasuje?

Oczywiście! Czekaj na mnie.

O dwudziestej pierwszej Krzysztof nagle oznajmił, że wezwano go do pracy. Nie mogąc znaleźć kluczyków do samochodu, niechętnie spytał żonę, czy ich nie widziała.

Leżały na komodzie Ewa patrzyła mu prosto w oczy, jednocześnie ściskając klucze w kieszeni. Może kot je wziął?

A Ewa nawet nie myślała na niego czekać. Po co? Ten czas spędziła pożytecznie pakując swoje rzeczy. Na szczęście miała własne mieszkanie, odziedziczone po babci. Jedyną rzeczą, którą zostawiła, był wniosek o rozwód leżący na najbardziej widocznym miejscu.

Krzysztof wrócił do domu dopiero nad ranem, wściekły jak osa. Nie dość, że podróż w jedną stronę zajęła mu ponad godzinę, to jeszcze nie znalazł tam Anetki z portalu.

Adres był prawdziwy, dom też. Tylko że nie mieszkała tam dziewczyna o urodzie modelki ze zdjęć. Drzwi otworzyła mu kobieta trzy razy większa od niego, w półprzeźroczystej koszuli nocnej. Oddałby wszystkie oszczędności, żeby tylko wymazać ten widok z pamięci.

I w ogóle, ledwo uciekł z życiem! Znów musiał wzywać taksówkę, a kierowca okazał się dziwakiem i najpierw zawiózł go Bóg wie gdzie. W skrócie noc była pełna wrażeń.

Dopiero gdy wszedł do mieszkania i zobaczył na stole wniosek rozwodowy, zrozumiał, kto stał za całym tym „przedstawieniem”. Obok leżała szminka, a nią było napisane: *Ten słodki rewanż*