Jedyna zdrada przed ślubem: jak komentarz o wadze zmienił życie.

Jedyna zdrada przed ślubem: jak komentarz o wadze zmienił życie.

Alicja była niewierna mężowi tylko raz, jeszcze przed ślubem. Nazwał ją grubą i powiedział, że nie zmieści się w suknię ślubne. Zraniona, wybrała się z przyjaciółkami do klubu. Tam się upiła i obudziła w nieznanym mieszkaniu u przystojnego niebieskookiego mężczyzny. Było jej strasznie wstyd! Alicja nie powiedziała nic Krzysztofowi, wybaczyła mu obraźliwe słowa i zaczęła się odchudzać. Przestała pić alkohol, gdyż wkrótce dowiedziała się, że jest w ciąży to była dobra okazja, by zerwać z nałogiem.

Córka urodziła się w terminie, śliczna niebieskooka dziewczynka, którą Krzysztof uwielbiał. Przez pięć lat Alicja wmawiała sobie, że wszystko jest w porządku, że córka odziedziczyła oczy po dziadku, który też miał błękitne spojrzenie. No i co, że ma kręcone włosy? Za wszelką cenę starała się wymazać z pamięci tamtego kędzierzawego chłopaka, którego imienia nawet nie pamiętała. Ale coś w jej sercu podpowiadało, że dziewczynka nie jest dzieckiem męża. Może dlatego wybaczała Krzysztofowi wszystko: nocne wiadomości, częste wyjazdy służbowe, wieczne niezadowolenie z jej wyglądu i gotowania. Córka potrzebowała rodziny, uwielbiała ojca, a który mąż nie oszukuje?

Cierp i siedź cicho, gdzie niby pójdziesz? mówiła matka. U nas miejsca nie ma, babcia leży w łóżku, brat sprowadził synową gdzie was wszystkich pomieszczę? Mówiłam ci: nie przepisuj mieszkania na teściową, skończysz przy rozbitej szafie!

Alicja cierpiała. Ale to nie pomogło, i pewnego dnia Krzysztof jednak odszedł. Powiedział, że poznał inną, nawet płakał, zapewniał, że zawsze będzie ojcem dla Gabrysi, ale nie może iść wbrew własnym uczuciom. Matka, która niby kochała wnuczkę, po rozwodzie rzuciła:

Zrób test na ojcostwo, może na darmo płacicie alimenty!

Alicja była w szoku: myślała, że tylko ona ma takie podejrzenia. Okazało się, że nie.

Oszalałaś?! warknął Krzysztof. Gabrysia to moja córka, to oczywiste nawet dla ślepego.

Teściowa aż się zachwiała, bo gdy rok po rozwodzie Alicja trafiła do szpitala z zapaleniem wyrostka, dawne wątpliwości rozwiały się na widok znajomej twarzy.

Przepraszam, czy my się znamy? zapytał chirurg.

Alicja energicznie potrząsnęła głową. Miała nadzieję, że nie rozpozna. Ale on pamiętał, bo nazajutrz zażartował:

Mam nadzieję, że tym razem nie uciekniesz jak ostatnio?

Alicja zaczerwieniła się jak burak. Postanowiła jak najszybciej opuścić szpital. Nie przewidziała jednak jednego: w ciągu tych dni w szpitalu Bartek zdążył sprawić, że Alicji już nie chciało się uciekać.

O córce nie wspominała, tylko mimochodem rzuciła, że ma córeczkę, ale ominęła kwestię ojcostwa.

Bartek zrozumiał wszystko od razu, gdy zobaczył dziewczynkę. Denerwował się, kupił lalkę, wypytywał Alicję, jak się zachować.

Rozumiesz mówił gdy byliśmy mali z siostrą, mama spotkała faceta, naprawdę go kochała, ale siostra go nie zaakceptowała i mama w końcu go odrzuciła. Nie chcę takiego scenariusza, chcę być dla twojej córki drugim ojcem.

Te słowa oszołomiły Alicję. A gdy zatrzymał się i popatrzył na córkę, stało się jasne on też wszystko pojął.

Jaka różnica myślała Alicja. I tak kiedyś trzeba będzie powiedzieć.

Przyzwyczajona do małżeńskich problemów, spodziewała się krzyków i oskarżeń. Ale Bartek, zostawszy z nią sam na sam, mocno ją przytulił i szepnął: Co za cud!.

Na początku Gabrysia wydawała się wyjątkowo otwarta na Bartka. Ale gdy Alicja ostrożnie zapytała, czy nie miałaby nic przeciwko temu, by Bartek zamieszkał z nimi, córka wybuchnęła płaczem:

Myślałam, że tata wróci! Niech Bartek mieszka gdzie indziej.

W końcu Alicja ją przekonała, ale Bartek był bardzo rozczarowany.

To przecież moja córka! Musisz im powiedzieć!

Krzysztof tego nie zniesie. I Gabrysia. Dla niej on jest tatą, a dla niego ona to jedyna córka. Podobno jego ukochana nie może mieć dzieci. Tak mówiła teściowa.

Bartek czuł się zraniony, Gabrysia urządzała awantury, a Alicja ze wszystkich sił starała się utrzymać spokój w rodzinie. W końcu ustalili zasady pomagające lawirować między bliskimi: Alicja sama woziła córkę do Krzysztofa, pilnując, by mężczyźni się nie spotkali, zostawiała Gabrysię z Bartkiem sam na sam, by się nie kłócili, a ją traktowała jak rozjemcę. Nawet na Dzień Kobiet przygotowała z córką życzenia, bojąc się, że ta powie coś Bartkowi, a on nie wytrzyma i wyzna prawdę.

Później Alicja dowiedziała się, że znów jest w ciąży. Bardzo się przestraszyła. Bała się, że drugie dziecko będzie podobne do Gabrysi i Krzysztof wszystko zrozumie; że córka będzie zazdrosna i jeszcze bardziej wściekła na Bartka; że Bartek wykorzysta jej pobyt w szpitalu i powie Gabrysi prawdę.

Umówiła się z matką, że ta zabierze Gabrysię na czas porodu. Matka się zgodziła, choć już miała pod opieką dwójkę dzieci (brat obdarował ją wnukami), ale wszystko potoczyło się inaczej: dzień przed porodem matka trafiła do szpitala z kamicą żółciową. Ojczym odmówił wzięcia trzeciego dziecka, brat i jego żona ciągle pracowali. Alicja postanowiła zostawić córkę u Krzysztofa. Ale był w delegacji, a na teściową nie chciała liczyć.

Czyżbym nie dał rady zająć się córką? obraził się Bartek.

Ten poród był dla Alicji trudniejszy: cesarskie cięcie, przedłużony pobyt w szpitalu z powodu żółtaczki noworodka, a w domu wybuch! Bartek zapewniał, że wszystko w porządku, ale córka nie chciała z nią rozmawiać, a Alicja bardzo się martwiła. Powiedział jej wszystko myślała.

Do tego zwierzyła się sąsiadkom, a te ciągle namawiały ją, by wyznała prawdę, bo wszystko, co tajne, kiedyś wyjdzie na jaw, a Alicja poniesie karę za kłamstwo. Pod wpływem sąsiadek i oksytocyny zadzwoniła do Krzysztofa:

Muszę ci się przyznać.

Do czego