Obce Dzieci

ZACZĘŁO SIĘ OD DZIECI

Najpierw Kacprowi wydawało się, że mama po prostu przytyła. Choć w dziwny sposób. Jej talia nagle się zaokrągliła, ale poza tym wyglądała tak samo. Pytać było niezręcznie, a nuż mama się obrazi. Ojciec milczał, patrząc na nią z czułością, więc Kacper udawał, że też niczego nie widzi. Ale wkrótce brzuch stał się wyraźnie większy. Pewnego dnia, przechodząc koło pokoju rodziców, Kacper przypadkiem zobaczył, jak ojciec głaszcze mamę po brzuchu i coś jej cicho szepcze. A ona uśmiecha się z zadowoleniem. Zrobiło mu się głupio od tej sceny, więc szybko się oddalił.

„Mama spodziewa się dziecka” – nagle zrozumiał Kacper. Ta myśl nie tyle go zdziwiła, co zaszokowała. Mama, oczywiście, była piękna i wyglądała lepiej niż matki wielu kolegów, ale ciąża w jej wieku budziła w nim niechęć. Nawet myśleć o tym było krępująco. Skąd się biorą dzieci, Kacper od dawna wiedział, wiele się domyślał, ale że jego rodzice to robią – tego nie mógł pojąć. Przecież to nie ktoś obcy, tylko jego mama i tata.

– Tato, mama ma dziecko? – spytał pewnego dnia ojca. Z nim jakoś łatwiej było o tym rozmawiać.
– Tak. Mama marzy o córeczce. Chyba głupio cię pytać, czy wolałbyś brata czy siostrę.
– A w takim wieku się rodzi?
– W jakim to „takim”? Mamie trzydzieści sześć, a mnie czterdzieści jeden. A ty jesteś przeciw?
– A kto mnie pytał? – burknął Kacper.
Ojciec spojrzał na niego uważnie.
– Mam nadzieję, że jesteś już na tyle dorosły, by nas zrozumieć. Mama od dawna chciała córkę. Gdy się urodziłeś, mieszkaliśmy w wynajętym mieszkaniu. Mama siedziała z tobą, pracowałem tylko ja, ledwo starczało na najpotrzebniejsze. Postanowiliśmy nie spieszyć się z drugim dzieckiem. Potem zmarła babcia, a rodzice oddali nam jej mieszkanie. Pamiętasz babcię?

Kacper wzruszył ramionami.

– Zrobiliśmy remont i się przeprowadziliśmy. Gdy podrosłeś, mama poszła do pracy, było lżej, kupiłem pierwsze auto. Córkę znów odkładaliśmy, mówiliśmy, że zdążymy. Potem jakoś nie wychodziło. I oto, gdy już straciliśmy nadzieję…

– Mam nadzieję, że będzie córka, jak chce mama. Nasza mama, owszem, młoda, ale nie dziewczynka. Więc postaraj się chociaż nie denerwować jej, by się nie martwiła. Pomyśl, zanim powiesz coś głupiego. Jeśli coś, mów do mnie. Dogadaliśmy się?
– No dobra, tato.

Później dowiedzieli się, że naprawdę będzie dziewczynka. W domu zaczęły pojawiać się różowe ubranka. Wydawały się Kacprowi malutkie, jak dla lalek. Pojawiło się łóżeczko. Mama często odpływała, siedziała zamyślona, jakby wsłuchiwała się w siebie. Wtedy ojciec pytał z niepokojem, czy wszystko w porządku. I Kacper też zaczynał się martwić.

Jemu samemu dziecko było obojętne, tym bardziej siostra. Po co mu smarki i pieluchy? On miał tylko Zosię Kowalską. Jeśli rodzice chcą kolejnego dziecka – ich sprawa. Co go to obchodzi? Nawet lepiej. Będą zajęci tylko nią, mniej będą go pilnować. Przynajmniej jakaś korzyść z przyszłej siostry.

– A to nie jest niebezpieczne? No, rodzić w jej wieku? – spytał Kacper.
– Ryzyko jest w każdym wieku. Oczywiście, mamie ciężej teraz niż gdy nosiła ciebie. Była wtedy o trzynaście lat młodsza. Ale nie mieszkamy w lesie, nie na wsi, tylko w dużym mieście, gdzie są dobre szpitale i lekarze… Wszystko będzie dobrze – dodał zmęczonym głosem ojciec.
– A kiedy? Za ile?
– Co? Urodzi? Za dwa miesiące.

Ale mama urodziła miesiąc wcześniej. Kacper obudził się od hałasu. Usłyszał jęk i bieganinę za ścianą. Wstał i, mrużąc za