Córka z poprzedniego małżeństwa

Święta Bożego Narodzenia dobiegały końca. Po świątecznych ucztach sałatki, ciasta i przekąski zdążyły już znudzić, więc na śniadanie Kinga przygotowała owsiankę. Czas wrócić do normalnego, prostego jedzenia.

W trójkę siedzieli przy stole, gdy z pokoju dobiegła melodia dzwoniącego telefonu męża. Wyszedł z kuchni. Kinga mimowolnie nasłuchiwała, próbując odgadnąć, kto dzwoni i o co chodzi.

Gdy Piotr wrócił, Kinga zauważyła, że nie wyglądał na zmartwionego. Zatroskany, ale nie przygnębiony.

— Hmm… — zaczął. — Mama dzwoniła, prosiła, żebym przyjechał, ma wysokie ciśnienie.

— Oczywiście, jedź. — Kinga skinęła głową.

Gdy mąż poszedł się ubierać, przypomniała sobie jego słowa przez telefon: „Teraz? Może nie warto? No dobrze, dobrze”. Gdy teściowa dzwoniła i żądała przyjazdu, Piotr zwykle natychmiast biegł do niej. „Znowu się nakręcam” — powstrzymała się Kinga.

— Zaraz wrócę — krzyknął z przedpokoju Piotr, a drzwi za nim zatrzasnęły się.

— Jedz, no. — Kinga przynaglała syna, który mieszał łyżką w misce, rozgniatając płatki.

— A pójdziemy na górkę? Obiecałaś. — Kuba nabrał trochę owsianki na łyżkę i długo patrzył, zanim włożył ją do ust.

— Tata wróci i pójdziemy. Dobrze? — Uśmiechnęła się do syna. — Tylko umowa — musisz zjeść owsiankę.

— Dobrze. — Chłopiec bez entuzjazmu ponownie uniósł łyżkę.

— Jeśli za pięć minut miska nie będzie pusta, nigdzie nie idziemy — powiedziała Kinga stanowczo i wstała, by umyć naczynia.

Prasowała ubrania, a Kuba bawił się samochodzikami na podłodze, gdy rozległ się dźwięk otwieranego zamka.

„Wreszcie”. Kinga odłożyła żelazko i nasłuchiwała szelestu ubrań w przedpokoju. „Czemu tak długo się zbiera?” — pomyślała i wyszła na spotkanie męża.

W drzwiach stanęła przed nią dziesięcioletnia dziewczynka, która spojrzała na Kingę z ciekawością. Za nią podszedł mąż. Wyglądał na zawstydzonego. Położył ręce na ramionach dziecka i wyprostował się, jakby stawiał czoła wyzwaniu.

— To moja córka Ola — powiedział Piotr, spuszczając wzrok na jej głowę. — Mama poprosiła, żebym zabrał ją do jutra.

— Rozumiem. A jej mama? Z kolejnym kochankiem wyjechała na wakacje? — Kinga nie mogła powstrzymać sarkazmu.

Piotr wzruszył ramionami, ale nie zdążył nic powiedzieć, bo Kinga wróciła do prasowania.

— Wejdź. — Usłyszała głos Piotra i kątem oka zauważyła, jak dziewczynka podeszła do Kuby, który bawił się na podłodze.

— Została nam owsianka? — zapytał Piotr Kingę.

— Nie będę jadła owsianki — natychmiast odpowiedziała Ola. — Chcę makaron z parówką.

Piotr spojrzał zmieszany na Olę, potem na żonę. Kinga wzruszyła ramionami i machnęła ręką w stronę kuchni, jakby mówiąc: idź, gotuj, ja jestem zajęta.

Po chwili Piotr zawołał Kingę z kuchni.

— Mamy makaron? Nie znalazłem.

— Jest. Tam są resztki. Skończę prasować, pójdę do sklepu. — Kinga spojrzała na Piotra z wyrzutem.

— Nie patrz tak na mnie. Sam nie wiedziałem, że…

— Naprawdę? A mama, gdy dzwoniła, nie powiedziała, po co cię wzywa? — Widząc, jak mąż spuszcza wzrok, Kinga zrozumiała, że trafiła w sedno. — A mnie nie warto było zapytać? Dlaczego nie powiedziałeś, nie uprzedziłeś? Kubę też trzeba było przygotować na takie spotkanie. Teraz będą walczyć o twoją uwagę.

Na potwierdzenie jej słów z pokoju dobiegł płacz Kuby. Kinga pobiegła do syna, a za nią wpadł Piotr.

— Proszę bardzo. Radź sobie sam. — Kinga rozłożyła ręce.

Kuba przytulił się do mamy. Ola stała, wpatrując się ze złością w podłogę.

— Co się stało? — Piotr podszedł do córki.

Kingę zabolało, że Piotr podszedł właśnie do Oli, a nie do syna.

— Ona od… odbierała mi samoch… dzik… — łkał Kuba.

Rozległ się syk gotującego się makaronu, i Piotr pobiegł do kuchni. „I nic jej nie powiem. Gość. Biedactwo, jak nazywa ją teściowa. A co ja mam robić?”

— Obejrzysz bajki? — Kinga z wysiłkiem zachowała spokój i zwróciła się do dziewczynki.

Ola skinęła głową, a Kinga z ulgą włączyła telewizor. Ola i Kuba usiedli na kanapie.

— Twoja matka znowu zaczyna? Chce w ten sposób zniszczyć naszą rodzinę? Twoja mama ma obsesję, żeby was z powrotem złączyć z byłą. Mówili mi, jak krzyczała, gdy urodził się Kuba, że nie ma innego wnuka poza Olą. Postanowiła sprawdzić, jak zareaguję na twoją córkę?