Oczekiwanie

**Dzisiejszy wpis w dzienniku**

Byłem na ostatnim roku studiów, gdy moja przyjaciółka Janina dostała propozycję małżeństwa od Marka, z którym była razem około roku. Marzyli o wspólnym życiu, jak wiele młodych par. Janka była przekonana, że jest najszczęśliwszą osobą na świecie – wychodziła za mąż z miłości. Często wspominała słowa swojej babci:

— Wnuczko, wychodź tylko za mąż z miłości. Wierz mi, życie już dużo widziałam. I nie daj się nabrać na te wszystkie powiedzonka o tym, że „co z oczu, to z serca”. Nieprawda.

Janina kochała Marka i była pewna, że on też ją kocha. Dlatego bez wahania zgodziła się zostać jego żoną.

— Kasia, będziesz moją świadkową na ślubie — powiedziała do swojej najlepszej przyjaciółki, z którą dzieliła pokój w akademiku.

— Jasne, a kto jak nie ja? — odparła tamta.

Trzy dni później Janka przeżyła szok, z którego ledwo się otrząsnęła. Przyłapała swojego narzeczonego Marka i Kasię w sali wykładowej akademika w dość kompromitującej sytuacji.

— Nie mogliście znaleźć lepszego miejsca? — rzuciła ostro i wybiegła z płaczem.

Później Marek błagał o przebaczenie, bełkocząc:

— Janka, źle zrozumiałaś, to nie było to, co myślisz…

— Wszystko jasne, Marek. Nie mam z tobą nic wspólnego, a co dopiero mówić o małżeństwie. Zdrajca. I twoja była przyjaciółka niczym się od ciebie nie różni. Dobrana para. Żeńcie się na zdrowie.

Po tej zdradzie Janina kompletnie straciła zaufanie do mężczyzn. Przeanalizowała wszystko i postanowiła: nigdy więcej nie uwierzy żadnemu facetowi. Będzie ich wodzić za nos, tak jak oni ją.

— Może to cyniczne — myślała — ale nie chcę więcej być oszukiwana i przeżywać stresu.

Marek i Kasia wzięli ślub, a ona szybko zaszła w ciążę. Janina po studiach została w mieście, znalazła pracę i okazało się, że jej były pracuje w tej samej firmie, tylko w innym dziale. Czasem się mijali.

Pierwszy zagadał Marek:

— Cześć, jaki zbieg okoliczności, pracujemy w jednym miejscu. Jak tam życie?

— Świetnie! — odparła wesoło Janina, postanawiając, że nigdy nie pokaże, jak bardzo ją zranił. — A ty?

— No cóż, jestem młodym tatą. Kasia urodziła córeczkę.

— Gratulacje — powiedziała i szybko się wymiksowała, tłumacząc się pilnymi sprawami.

Na firmowej imprezie Marek, po kilku drinkach, nie odstępował Janki. Ona bez trudu odzyskała nad nim kontrolę, ale gdy zaczął wyznawać, jak za nią tęskni i jak wciąż pamięta ich miłość, odtrąciła go. A potem jeszcze doniosła jego żonie o ich rozmowach.

Zdawała sobie sprawę, że to zemsta, ale nie żałowała. Spotykała się z różnymi mężczyznami, ale gdy tylko któryś zaczynał mówić o małżeństwie, zrywała znajomość.

W pracy pojawił się nowy kolega, Artur — szef działu. Od pierwszych dni okazywał Jance zainteresowanie.

— Uważaj, Janka, Artur naprawdę się w tobie zakochał — śmiali się koledzy.

— Zobaczymy — pomyślała.

Z czasem zaczął zapraszać ją na kawę, a ona kilka razy się zgodziła. Ale trzymała dystans.

— Janka — ostrzegła ją koleżanka Nastka — wiesz, że Artur ma żonę i czwórkę dzieci?

— Naprawdę? Cz