Niszczycielskie Wątpliwości

Wątpliwości, które niszczą

Jadwiga siedziała w kuchni, oparłszy łokcie o stół, i wpatrywała się w ciemną szybę, jakby mogła coś w niej dostrzec. Jej oczy były zmęczone, twarz — szara. Nagdy drzwi cicho skrzypnęły i do kuchni weszła teściowa — Bronisława Stanisławówna.

— Co tak późno siedzisz sama? — zapytała, sięgając po dzbanek w wodą.

— Myślę, Bronisławo Stanisławno — odparła Jadwiga ledwie słyszalnie.

Kobieta napiła się wody i już miała wyjść, gdy Jadwiga podniosła głowę:

— Zostańcie, proszę. Musimy porozmawiać. Tylko drzwi zamknijcie…

Bronisława Stanisławówna zatrzymała się, lekko zaniepokojona:

— Co się dzieje?

— Usiądźcie. Ja… Muszę wam opowiedzieć o Wojtku…

Teściowa usiadła, trzymając szklankę w dłoni, a Jadwiga zaczęła mówić. Im dłużej mówiła, tym bledsza stawała się matka jej męża. To, co usłyszała, odebrało jej mowę.

— Nie, Jadwigo, nocą nikogo nie wyrzucam. Z dzieckiem odejdziecie rano. Mnie i tak do pracy wstawać — więc mnie obudź.

— Może remont odłożyć? Z Darkiem na działkę byśmy pojechali latem, a teraz zimno… No i Wojtek niedługo wróci…

— Nie można. Teraz tanio — potem ceny skoczą, a latem nie chcę żyć w kurzu.

— I tak kurz będzie — ostrożnie zauważyła Jadwiga.

— A wasze rzeczy, przy okazji, też trzeba wynieść. Już mówiłam. Nie udawaj ofiary. Mój syn was przygarnął — mogłabyś choć milczeć.

— Ale to wasz wnuk! — wyrwało się Jadwidze.

— Tak? A Wojtek ma córkę od tej, co na zarobkach. To moja wnuczka. A ten… jego ojcostwo jeszcze trzeba udowodnić.

Jadwiga zastygła. Słowa teściowej były ciosem poniżej pasa.

— Ma prawie cztery lata. Dopiero teraz o tym mówicie? I dokąd mamy iść z dzieckiem?

— Nie wiem — wzruszyła ramionami Bronisława Stanisławówna. — Mnie to nie obchodzi.

Z Wojtkiem Jadwiga poznała się pięć lat temu. Nie był przystojny, ale wydawał się solidny. Miłość? Oboje byli dorośli, doświadczeni. Ona — kucharka w szkolnej stołówce, on — robotnik, który wyjeżdżał na długie sezony. Gdy zaszła w ciążę, od razu zaproponował ślub. Bez wesela, tylko urząd.

Mieszkali u jego matki. Bronisławie Stanisławównie nie podobało się, że w jej domu zamieszkała obca kobieta, i to w ciąży. Przywykła do ciszy, samotności, uporządkowanego życia. A tu — ktoś śpiewa w łazience, szura po podłodze, a potem jeszcze niemowlę, które wrzeszczy dzień i noc. Do tego syn rzadziej pomagał na działce.

Najgorsze, że nie wierzyła w uczucia Jadwigi. Uważala, że wyszła za Wojtka dla korzyści. I powątpiewała: czy Darek na pewno jest jej wnukiem?

Teraz postanowiła zrobić remont. I od razu powiedziała: Jadwiga z dzieckiem ma się wyprowadzić. Ta upierała się — mówiła, że nie ma gdzie. Choć ciocia była gotowa przyjąć. Teściowa nie ustępowała. Drażniło ją wszystkie — od śladów zabawek po zapach mleka modyfikowanego.

Gdy Wojtek nagle przestał odbierać telefon, Jadwiga się zaniepokoiła. Nigdy tak nie robił. W nocy nie dzwoniła, ale rano — telefon był wyłączony.

— Nigdy nie wyłącza komórki — powiedziała Jadwiga, wchodząc do kuchni. — Coś jest nie tak.

— Śpi pewnie — burknęła teściowa. — Czego się boisz?

— Codziennie piszemy. Nigdy tak nie było.

— Zadzwoń do pracy. No już.

Jadwiga wykręciła numer. Po chwili zbladła.

— Jest w szpitalu. Zawieźli go… Zrobiło mu się słabo.

— Jak?! — Bronisława Stanisławówna osunęła się na krzesło. — Kto się dowiedział?

— Jego… pierwsza żona. Ona wie. Nas nawet nie poinformowali.

— Ja pojadę! — zerwała się teściowa.

— Nie, macie remont. Darka zostawię u cioci, a sama do niego pojadę. Wszystko sprawdzę.

Po trzech tygodniach Jadwiga wróciła z Wojtkiem. Był w ciężkim stanie — po udarze. Lewa strona słabo słuchała, ale mówił, żartował, starał się.

Jadwiga nie odstępowała go na krok. Szukała specjalistów, organizowała rehabilitację, spała po trzy godziny, biegała na zabiegi, zastrzyki, ćwiczenia. Żyła tylko po to, by回档到正 status.

Pewnej nocy, gdy teściowa zmywała naczynia, Jadwiga cicho powiedziała:

— Powiem wam coś. Tylko nie mówcie mu.

I wyjawiła prawdę: Wojtek pojechał do pierwszej żony, by zobaczyć swoWojtek zobaczył jednak, że dziecko wcale nie jest do niego podobne, a jego była żona przyznała się, że prawdziwym ojcem jest inny mężczyzna.