– Jeśli jutro pieniędzy nie będzie, rozstaniemy się – zdecydowanie oznajmił narzeczony.

– Jeśli jutro nie będzie pieniędzy, to się rozstaniemy, – stanowczo stwierdził narzeczony.

Piotrek i Kasia planowali wesele za trzy tygodnie. Nie można powiedzieć, że rodzice panny młodej byli zachwyceni tą wiadomością, ale nie sprzeciwiali się.

– Może po prostu weźmiemy ślub w urzędzie? – zaproponował mężczyzna, nie chcąc wydawać dużo na, jak mu się zdawało, niepewne przedsięwzięcie.

– Nie, chcę wyjść za mąż tylko raz i pragnę, by ten dzień był niezapomniany! – sprzeciwiła się Kasia, marząc o wystawnym weselu z piękną suknią i wszystkimi dodatkami.

– Nasz budżet raczej na to nie pozwala, – niepewnie powiedział Piotrek. – Może odłożymy trochę pieniędzy i wtedy urządzimy wesele?

– Nie kręcisz przypadkiem? – dziewczyna podejrzliwie spojrzała na swojego przyszłego męża.

– Kasiu, gdybym tego chciał, nie proponowałbym ci małżeństwa, – Piotrek urażony nadął usta. – Naprawdę mamy teraz problemy finansowe.

Narzeczony nie kłamał. Pracował jako przedstawiciel handlowy w branży alkoholowej, a w ostatnim czasie biznes szedł mu kiepsko.

Konkursanci ciągle byli o krok przed Piotrkiem, co odbijało się na jego dochodach, które zaczęły szybko spadać.

Kasia nie pracowała nigdzie. Szukała pracy, która by ją satysfakcjonowała, ale niestety taka się nie znalazła.

Kilka razy wspominała Piotrkowi, że chciałaby otworzyć własny sklep z odzieżą, ale nie miała na to pieniędzy.

Piotrek rozkładał ręce i mówił, że nie może jej pomóc, i że jeśli marzy o własnym biznesie, powinna na niego sama zarobić.

– Pożyczymy od rodziców, – zaproponowała dziewczyna narzeczonemu.

– Nie, – zaprotestował mężczyzna. – Pożyczymy, żeby zaprosić ich na to samo wesele? Sam coś wymyślę.

I Piotrek coś wymyślił. Wziął w banku kredyt na pięćdziesiąt tysięcy złotych, o czym natychmiast poinformował telefonicznie przyszłą żonę.

Kasia z radości zaczęła podskakiwać po pokoju, nie mogąc się doczekać powrotu Piotrka.

Widok takich pieniędzy sprawił, że jej oczy rozbłysły. Usiadła na kanapie i z zadowoleniem zaczęła przeliczać banknoty.

– Świetnie! – powiedziała, zbierając pieniądze w stos. – Jesteśmy uratowani!

– Kasiu, nie mam czasu. Sama sprawdź, gdzie można zorganizować wesele w korzystnej cenie, – Piotrek spojrzał na zegarek i zabrał się do pracy.

– Dokąd idziesz? Jest ósma wieczorem, – zdziwiła się dziewczyna.

– Wziąłem dodatkową pracę. Kredyt trzeba będzie z czegoś spłacić, – odparł mężczyzna i wyszedł za drzwi.

Przez całe dwa tygodnie Piotrek pracował bez wytchnienia, bez przerw i dni wolnych.

Wyjeżdżał o siódmej rano, a wracał późno w nocy, prawie nie widząc Kasi, która rano jeszcze spała, a wieczorem już spała.

Na sześć dni przed zaplanowaną uroczystością Piotrek zapytał dziewczynę, jak udało jej się przygotować do wesela.

– Piotrek, trzeba przesunąć wesele o parę tygodni, – powiedziała z napiętą miną Kasia i odwróciła wzrok.

– Dlaczego? Czyżbym na darmo wziął kredyt? – mężczyzna spojrzał ze zdumieniem na przyszłą żonę.

– Wpłaciłam pieniądze na lokatę.

– Po co?

– Po prostu… na wesele, jakie bym chciała, nam trochę brakuje…

– Myślny, że odsetki z tej lokaty nas wzbogacą? Nie opowiadaj bzdur! Kasiu, mów prawdę! Co zrobiłaś z pieniędzmi? – mężczyzna ze złości zacisnął zęby.

– Nigdzie ich nie ruszyłam! One leżą na lokacie! – oburzyła się dziewczyna. – Oskarżasz mnie o kradzież?

– Nie, po prostu chcę, żebyś powiedziała prawdę! – Piotrek nie mógł uwierzyć, że narzeczona, która tak pragnęła wesela, nagle skusiła się na odsetki i postanowiła przesunąć uroczystość.

– Mówię prawdę, – Kasia ze złością prychnęła i nadąła usta. – Staram się dla nas.

Jej reakcja sprawiła, że mężczyzna zaczął kwestionować swoje myśli. Skąd nagle wziął pomysł, że mogła bez zapytania zmarnować pieniądze?

– No dobrze. Za parę tygodni, to za parę tygodni, – westchnął mężczyzna i znów pojechał do pracy.

W drodze do sąsiedniego miasta postanowił zajrzeć na działkę teściowej i teścia, gdzie nie byli już od paru miesięcy.

Piotrek z daleka zauważył na śniegu przy domu głębokie ślady. Było oczywiste, że ktoś całkiem niedawno się tu podkradał.

Mężczyzna chciał zadzwonić do Kasi i powiedzieć, co odkrył, ale postanowił najpierw sprawdzić, czy w domu wszystko jest w porządku.

Otworzył domek kluczami i wszedł do środka. Po układzie wnętrza nie wyglądało, jakby odwiedził go złodziej.

Piotrek rozejrzał się i zauważył w kącie duże paskowe torby. Zaciekawiło go, co teściowa w nich przechowuje.

Mężczyzna otworzył jedną z toreb i zajrzał do środka. W torbie były nowe chińskie ubrania.

Piotrek przez kilka minut patrzył oszołomiony na rzeczy. Jego podejrzenia okazały się prawdziwe.

Kasia wydała cały kredyt na swoje marzenie. Teraz rozumiał, jakie to rzeczy i jakie odsetki Kasia miała na myśli mówiąc o pieniądzach na wesele.

Z trudem powstrzymując się od tego, by nie zadzwonić do narzeczonej natychmiast i nie powiedzieć jej, co o niej myśli, Piotrek wziął jedną z toreb.

Wyskoczył z domu, wrócił do samochodu i rozwinął go w przeciwnym kierunku.

Po godzinie już stał na progu mieszkania, ciężko dysząc i ściskając torbę w dłoniach.

– Coś zapomniałeś? – Kasia wyszła z pokoju do przedpokoju.

– Zapomniałem! – Piotrek rzucił dziewczynie torbę z rzeczami pod nogi. – Na to poszły nasze pieniądze na wesele? Mówiłem, że nie mamy pieniędzy na otwarcie sklepu.

– Wszystko wyjaśnię! To nie to, co myślisz! – zaczęła się tłumaczyć Kasia. – Pieniądze na wesele leżą na lokacie.

– Natychmiast jedziemy je wypłacić! – stanowczo powiedział narzeczony. – Zbieraj się!

– Poczekamy do jutra, dzisiaj mam dużo spraw…

– Zbieraj się! – Piotrek pozostał nieugięty.

– Do zamknięcia banku został tylko godzina, – dziewczyna spojrzała na zegar na ścianie.

– Kasia!

Dziewczyna poszła do pokoju i zaczęła się powoli ubierać, jakby chciała wydłużyć czas jak najdłużej.

– Możesz się pośpieszyć? – rzucił mężczyzna niecierpliwie.

– Nie mogę, – Kasia z zasępioną miną wyszła z pokoju. – Złamałam paznokieć.

Piotrek kilka razy zezłościł się i, rozumiejąc, że dzisiaj na pewno nie trafią do banku, machnął ręką.

– Pojedziemy jutro! – powiedział. – Jeśli nie będzie pieniędzy, rozstajemy się.

– Dobrze, – uśmiechnęła się Kasia, zastanawiając się, skąd do jutra wziąć pięćdziesiąt tysięcy złotych, by wykręcić się przed Piotrkiem.

Obdzwoniła wszystkich bliskich i znajomych i dzięki ich pomocy udało jej się zebrać dwadzieścia pięć tysięcy złotych.

Gdzie znaleźć jeszcze tyle samo, dziewczyna nie wiedziała. Kasia zrozumiała, że zamiast wesela czeka ją rozstanie.

Gdy czekała na Piotrka, z którym mieli jechać do banku po pieniądze, dziewczyna wypaliła:

– Miałeś rację, okłamałam cię. Wydałam pieniądze na wesele na zakupy rzeczy, ale sprzedam je i zwrócę jeszcze więcej.

– Nie chcę mieć nic wspólnego z oszustką! – mężczyzna spojrzał na nią szklanymi oczami i, odwracając się na pięcie, wyszedł z mieszkania.

Do domu na noc Piotrek nie wrócił. Kasia próbowała do niego dzwonić, ale nie odbierał.

Zrozumiawszy, że to koniec, dziewczyna spakowała swoje rzeczy i wróciła do rodziców.

O tym, co zaszło między nią a narzeczonym, Kasia postanowiła nikomu nie mówić.

Jeszcze przez tydzień miała nadzieję, że Piotrek ochłonie po kłótni i jej wybaczy, jak to miało miejsce wiele razy.

Jednak tym razem mężczyzna nie okazał żadnego zainteresowania jej życiem, i Kasia zrozumiała, że przez swoje błędy straciła narzeczonego.

Piotrek w ciągu półtora roku spłacił kredyt i ożenił się z inną dziewczyną, która nie widziała w nim worek pieniędzy.