Matka powiedziała, że syn nie jest mój

Przemysław stał w progu drzwi, wyraźnie pokazując, że nie żartuje.

Magda w tym czasie myła naczynia i nawet pomyślała, że z powodu szumu wody źle usłyszała.

Wyłączając wodę, dopytała męża.

– Co powiedziałeś?

– Chcę zrobić test DNA dla naszego dziecka.

– Dlaczego? – zapytała Magda, wycierając ręce.

– Bo myślę, że syn nie jest mój.

To były wieści… Ich syn Tymon miał już cztery lata. Przemka nie można było nazwać najlepszym ojcem, ale zawsze odnosił się do syna z ciepłem. Spędzał z nim czas, kupował zabawki, a czasem zostawał z nim wieczorami, gdy Magda musiała gdzieś wyjść.

Nigdy wcześniej nie mówił, że wątpi w swoje ojcostwo. Nie miał zresztą powodów do takich wątpliwości. Magda i Przemek pobrali się sześć lat temu, a rok później ona zaszła w ciążę.

Przez ten czas byli szczęśliwi, a Magda oczywiście nie miała nikogo na boku. Zatem skąd te podejrzenia?

– Mogę zapytać, dlaczego tak myślisz? – dopytała Magda.

Przemek uśmiechnął się skrycie, a potem spojrzał na nią chłodno.

– O, już próbujesz mnie zniechęcić! Gdybyś miała czyste sumienie, nie bałabyś się testu!

To brzmiało jak szaleństwo.

Nie było między Magdą a Przemkiem wielkiej namiętności, ale Magda uważała, że to wszystko bajki. Co to właściwie jest ta cała miłość? Jeśli z kimś jest ci dobrze, szanujecie się wzajemnie, nie zdradzacie, to tylko to się liczy.

Mimo to, nigdy wcześniej w czasie związku jej mąż tak jej nie poniżał. Mieli szacunek i zaufanie, a teraz wystąpił z oskarżeniami!

– Nie próbuję cię zniechęcić, – spokojnie powiedziała Magda. – Chciałabym tylko wiedzieć, dlaczego nagle, po czterech latach od narodzin Tymka, zacząłeś myśleć, że nie jest twoim synem?

– Bo w ogóle nie jest do mnie podobny! – jego argument wydawał mu się niepodważalny. – Jestem blondynem, a wszyscy w mojej rodzinie mają jasne włosy, Tymek ma ciemne włosy i piwne oczy!

– A to, że ja mam ciemne włosy i piwne oczy, to już ci nie przeszkadza? – zapytała Magda. – Przecież jest wykapany mnie tata, sam to mówiłeś!

– Nie widzę tego – Przemek temu zaprzeczył. Choć jeszcze pół roku wcześniej dziwił się, jak Tymon był podobny do dziadka. – Przypomina bardziej twojego kolegę z pracy!

– Którego? – zainteresowała się Magda.

– Tego, tego… Marcina!

Magda nie mogła powstrzymać śmiechu. Jeszcze przed ciążą pracowała w sklepie meblowym jako menedżerka, i mieli tam magazyniera Marcina. A, co ciekawe, Tymek w niczym go nie przypominał, za wyjątkiem ciemnych włosów.

– Przemek, to jakaś bzdura, – pokręciła głową Magda. – Wiesz dobrze, że nigdy cię nie zdradziłam!

– A mama i siostra mówiły mi, że będziesz się wypierać! Chcę test i tyle!

Ach, więc o to chodzi… Wszystko stało się jasne.

Magda była osobą, która potrafiła zdobywać sympatię. Była miła, otwarta i gotowa do pomocy. Ale miała też twardy charakter, który nie pozwalał ludziom z nią pomiatać. Gdy coś jej nie pasowało, mówiła o tym. Nie była lizusowska.

Z teściową kontakt nie układał się od początku. Na początku matka Przemka wydawała się miłą osobą. Zawsze przygotowywała posiłki, gdy przychodzili w gości, mówiła Magdzie komplementy, powtarzając jak to jej syn miał szczęście, że spotkał taką mądrą i piękną kobietę. Magda cieszyła się, że ma taką teściową, podczas gdy inni mieli z tego powodu problemy.

Ale szybko okazało się, że za jej plecami mówiła o Magdzie źle. Że głupia, złą gospodynią, a do tego brzydka jak noc. Szczególnie to ostatnie było przykrością, bo Magda obiektywnie rzecz biorąc, była bardzo atrakcyjna.

Magda nie udawała, że tego nie widzi. Przy kolejnym spotkaniu powiedziała wszystko otwarcie, prosząc teściową o jasne stanowisko.

Cała ta sytuacja ujawniła prawdziwą naturę teściowej. Magda rozwiązała sprawę prostym sposobem – przestała się z nią kontaktować. Mąż odwiedzał ją, zabierał syna, ale Magda jej nie zapraszała.

Siostra Przemka była podobna do matki. Uwielbiała plotki i obgadywanie. Zawsze znajdowała winnych. Była odpowiedzialna za to, że mąż ją opuścił (chociaż sam odkrył romans), że z pracy ją wyrzucono (przyłapano ją na kradzieży), a także że odcięci jej prąd (bo przez pół roku rachunki nie były płacone!). Na początku Magda próbowała nawiązać z nią kontakt, ale zrozumiała, że nie potrafi słuchać jej narzekań i przytakiwać.

Teraz odkryła, że teściowa i szwagierka podjudzają jej męża. Przemek był pod ich wpływem, ale może jeszcze coś się zmieni.

Magda postanowiła dać Przemkowi szansę. Usiadła przy stole i poprosiła go, aby usiadł obok niej.

– Przemek, wiesz, że twoi krewni nie darzą mnie sympatią. Wmówili ci coś, co może zniszczyć nasze małżeństwo.

– Jeśli nie masz nic do ukrycia, – mąż powiedział, jakby nie słyszał jej słów, – to zróbmy test.

– Dobrze, – zgodziła się Magda. – Zróbmy test, ale pod jednym warunkiem.

– Jakim? – Przemek uśmiechnął się ironicznym uśmiechem.

– Kiedy okaże się, że Tymek jest twoim synem (a tak będzie), pakujesz się i wyprowadzasz do swojej mamy. Rozwiedziemy się.

– Dlaczego? – zmarszczył brwi Przemek.

– Bo nie będę żyła z kimś, kto mi nie ufa, mimo że nie ma ku temu żadnych podstaw. Jeżeli ważniejsze jest dla ciebie zdanie matki, to droga wolna! Zrozum, że nigdy w życiu bym cię nie zdradziła.

Przemek zastanowił się nad tym. Magda miała nadzieję, że odzyska rozsądek. Ale już po chwili powiedział:

– Zróbmy test. I koniec.

– Dobrze, – skinęła głową Magda.

Może Przemek uwierzył, że Tymek nie jest jego synem. A może nie potraktował poważnie słów żony. Następnego dnia pobrano próbki DNA od Przemka i Tymka.

Przez tydzień czekali na wyniki. Magda zauważyła, że mąż był zimny także w stosunku do syna.

Nie mogła się doczekać rezultatów testu. Chciała pokazać mężowi jego pomyłkę. Magda była pewna swojej decyzji. Gdyby Przemek sam miał wątpliwości, mogłaby to zrozumieć. Ale nie, wszystko było dobrze, zanim nie posłuchał matki. A co będzie dalej? Może teściowa wymyśli coś jeszcze, by ich skłócić. Magda zdecydowała, że nie będzie tego znosić.

Kiedy wyniki testu przyszły na jej maila, zawołała Przemka. Otworzyła wiadomość i nie patrząc na wynik, podała ekran mężowi.

Ten przyglądał się uważnie, a po chwili się uśmiechnął.

– Tymek naprawdę jest mój! Och, co za ulga! Musimy to uczcić!

– Oczywiście, uczcijmy to, – powiedziała Magda. – Ale nie z powodu twojego ojcostwa – to było oczywiste, gdy zaszłam w ciążę. Uczcijmy nasz rozwód.

– Jaki rozwód? – Przemek zmarszczył brwi. – Magda, mówisz poważnie? Tak, miałem wątpliwości! Ale wiesz ilu mężczyzn wychowuje nie swoje dzieci?

– Nie wiem i nie chcę wiedzieć, – odparła Magda. – Ale wiem, że nie będę żyła z kimś, kto nie myśli samodzielnie. Kto rani bliską osobę tylko dlatego, że ktoś coś powiedział. Kto przez tydzień nie zbliżył się do syna, bo sobie coś ubzdurał. Wyprowadź się, Przemek.

Przemek długo próbował ratować ich związek. Nawet przeprosił za swoje zachowanie i obiecał, że nie będzie słuchać rodziny.

Ale Magda była nieugięta. Wydawałoby się, że to drobnostka, a jakże dobrze ukazała prawdziwą naturę człowieka, z którym żyła i z którym miała dziecko.

Magda współczuła tej, która kiedyś zwiąże się z Przemkiem. Bo ona również będzie miała ciężko, zważywszy na języki jego rodziny. Ale może Przemek się czegoś nauczy i będzie mądrzejszy. Choć, to raczej mało prawdopodobne. Ludzka natura się nie zmienia.