Podzieliłam się swoimi przemyśleniami z mężem. Sebastian powiedział, że chciał ze mną porozmawiać o tym samym

Od razu po ukończeniu studiów medycznych wyjechałam do Holandii, najpierw żeby trochę zarobić. Pracowałam na plantacji tulipanów. Było mi ciężko, bo nie znałam dobrze języka, ale za zarobione pieniądze wynajęłam mieszkanie i kupiłam artykuły pierwszej potrzeby. Później bez większego problemu udało mi się nostryfikować dyplom polskich studiów i po ukończeniu kilku dodatkowych kursów mogłam zostać okulistką w Amsterdamie.

Przez dziesięć lat pracowałam w szpitalu, ale później, kiedy już uzbierałam odpowiednią kwotę, udało mi się otworzyć własny gabinet. W tym czasie poznałam Sebastiana, chirurga, który jeszcze jako dziecko wyemigrował z Polski razem z rodzicami. Zaczęliśmy się spotykać i Sebastian mi się oświadczył. Zgodziłam się i wzięliśmy ślub.

W podróż poślubną wybraliśmy się do Tajlandii, ale po powrocie postanowiliśmy jeszcze przedłużyć sobie urlop i pojechać na dwa tygodnie do Polski.

Miałam łzy w oczach, kiedy szłam bosymi stopami przez poranną rosę w wiosce mojej babci. Poczułam świeży zapach lasu – prawdziwego polskiego lasu, w którym słychać przepiękny ptasi chór. Oczywiście Holandia ma swoje malownicze wioski z doskonale utrzymanymi gospodarstwami, ale nasza polska wieś wydawała mi się najpiękniejsza na świecie.

Podzieliłam się swoimi przemyśleniami z mężem. Sebastian powiedział, że chciał ze mną porozmawiać o tym samym. Zaproponował, żebyśmy sprzedali nasze mieszkanie i gabinety w Amsterdamie i otworzyli klinikę w Polsce. Niespodziewanie dla samej siebie, od razu się zgodziłam.

Już po kilku miesiącach zaczęliśmy budowę naszego domu w wiosce mojej babci. Znajomi nie rozumieją, jak mogliśmy porzucić karierę za granicą i przenieść się do małej wioski w Polsce, ale my czujemy się teraz naprawdę szczęśliwi. Czekamy na narodziny naszej córki i cieszymy się, że urodzi się w Ojczyźnie.