Dzień z życia rodziny, oczami ojca trójki dzieci.

Robert pracował jako kierowca, więc bywał poza domem nawet przez kilka tygodni. Podobała mu się taka praca – podróże, dobra pensja i całkowity brak domowej rutyny. Kiedy Robert wracał do domu, czekała na niego kochająca żona i troje dzieci, które szalenie tęskniły za tatą. W domu zawsze był porządek, czekał na niego ciepły i smaczny posiłek. Wszyscy dbali, aby niczego mu nie brakowało. Robertowi to bardzo pasowało, nawet nie próbował pomagać żonie w pracach domowych, uważał, że to nudne i, w zasadzie, niezbyt męskie zajęcie.

Pewnego dnia Basia rozpoczęła rozmowę, że jej siostra bierze ślub i zaprasza ich na wesele.

– Zaplanuj proszę wyjazdy tak, żebyśmy mogli pojechać.

– Wiesz, lepiej będzie jak sama pojedziesz. To jednak twoi krewni, nie mam z nimi zbyt bliskich relacji.

– Ale jak sobie sam poradzisz? Z trójką dzieci? – zwątpiła Basia.

Robert oburzył się.

– Myślisz, że nie poradzę sobie z dziećmi i obowiązkami domowymi? Żartujesz? Nie ma nic prostszego.

I tak Basia pojechała na ślub i wesele, a Robert został z dziećmi w domu. Pierwszy poranek zaczął się niefortunnie. Robert zapomniał nastawić budzik i wszyscy zaspali.

Później, najmłodsza Zosia poprosiła tatę, aby zaplótł jej warkocze do przedszkola. Niestety Robert nie umiał i tylko przeczesał włosy i związał w kucyk. W międzyczasie bliźniaki kolejny raz wołały, że są głodne i muszą coś zjeść przed wyjściem do szkoły. Robert za bardzo się tym nie przejął, bo wiedział że Basia dobrze zaopatrzyła lodówkę. Ale dzieci oświadczyły, że nie będą jeść barszczu i kotletów. Chciały owsiankę, a niestety Robert nie wiedział jak się ją przygotowuje.

Pomimo chęci, nie udało się, owsianka się spaliła. Robert zrobił dzieciom kanapki. Dzieci spóźniły się do przedszkola i szkoły. Robert marzył o tym, że wróci do domu i położy spać, dopóki dzieci nie wrócą. Ale kiedy wszedł do mieszkania i zobaczył bałagan w kuchni, spalony garnek, rozrzucone ubrania i buty, zdał sobie sprawę, że będzie musiał zmienić plany.

Robert zabrał się za sprzątanie z wielkim entuzjazmem. Układał rzeczy, wstawił pranie, zmywał naczynia. I nagle w trakcie odcięto dopływ wody. Robert nie pamiętał bardziej pechowego dnia w swoim życiu niż ten. Musiał nosić wiadra wody ze studzienki na sąsiednim podwórku, prać ubrania ręcznie, zmywać naczynia w zimnej wodzie i myć podłogę w kuchni i łazience… Jednym słowem, nie zdążył usiąść choćby na chwilę, bo zaraz wróciły ze szkoły bliźniaki.

– Tato! Co mamy na obiad? Jesteśmy głodni.

Robert zaczął gotować obiad. Aby szybko załatwić sprawę, postanowił nie udawać szefa kuchni i po prostu ugotował makaron. Dzieciom ten pomysł nie spodobał się zbytnio, ale zdały sobie sprawę, że lepiej się z nim teraz nie kłócić.

W końcu dzieci zjadły obiad i poszły na zajęcia sportowe. W tym czasie Robert postanowił pójść do sklepu. Kiedyś myślał, że nie ma prostszego zajęcia. Ale w praktyce nie było to takie proste. Bez wcześniejszego napisania listy zakupów, Robert był całkowicie zdezorientowany w supermarkecie, w wyniku czego kupił 3 paczki czegoś czego w ogóle nie potrzebował. A o chlebie, mleku, warzywach, owsiance i innych potrzebnych rzeczach kompletnie zapomniał. Przypomniał sobie jak już wrócił do domu.

Zadzwonił telefon, Robert powoli podniósł słuchawkę.

– Dzień dobry, tu wychowawczyni Zosi. Kiedy pan ją odbierze? Jeszcze tylko ona jest w przedszkolu, wszystkie dzieci poszły już do domu.

– O nie! Zosia! Już jadę!!!!

Robert rzucił wszystko i wybiegł z domu. Zosia siedziała na ławce, zapłakana.

– Proszę się więcej nie spóźniać – upomniała go wychowawczyni.

Robert nie miał już siły, był wykończony fizycznie i psychicznie. A to nie koniec na dzisiaj. Jeszcze: kolacja, lekcje, słuchanie opowieści z dzisiejszego dnia, kąpiel, kładzenie do spania.

– Jak moja Basia wytrzymuje całe to szalone tempo? Ona doskonale radzi sobie ze wszystkim – zarówno z warkoczami, jak i owsianką… A ona też idzie do pracy i jeszcze dba o mnie…

Mężczyzna po raz pierwszy zrozumiał, ile spraw i odpowiedzialności spoczywa na kruchych ramionach żony. Postanowił, że musi bardziej angażować się w domowe obowiązki, pomagać Basi.

– Basia zdecydowanie potrzebuje pomocy. Jak tylko wróci, będę ją wspierać we wszystkim – zdecydował Robert.

Z pokoju dziecinnego rozległ się krzyk i tupot, mężczyzna szybko pobiegł, aby sprawdzić co się stało. Bliźniaki pokłóciły się o jakąś grę komputerową. Robert nie mógł ich uspokoić. I na to wszystko jeszcze Zosia się rozpłakała.

– Chcę do mamy, gdzie jest nasza mama!!!

– Sam bardzo tęsknię za mamą. Nasza mama jest prawdziwym bohaterem. Jak wróci, zrobimy jej niespodziankę.

– Tak, niespodzianka – ucieszyły się dzieci.

Resztę wieczoru spędzili razem. Każdy podjął się jakiegoś zadania, więc szybko poradzili sobie ze wszystkimi sprawami. Zaplanowali kolejny dzień, biorąc pod uwagę dzisiejsze błędy. Robert mimo zmęczenia, nie mógł zasnąć, myślał o najlepszej na świecie żonie.

– Trzeba rano do niej zadzwonić, zapytać kiedy wróci, żeby zdążyć z niespodzianką – zaśmiał się sam do siebie.

Robert kolejny raz przekonał się, jakie ma szczęście, że ma taką rodzinę.